- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Fuhuştan "Alo 157" hattıyla kurtulan kadınlar, birbirinden ilginç maceralar anlatıyor.
Birleşmiş Milletler Uluslararası Göç Örgütü’nde (IOM) toplanan yaşam hikayeleri arasında, Romanya’da aşçıyken dansçı olarak çalışmak için Türkiye’ye gelip fuhuşa sürüklenen de var, garson olarak getirildiği otelde yol parasını fuhuşla ödemesi istenen de. İşte IOM’un derlediği kadın hikayeleri:
8 Rumen kadın da sayemde kurtuldu
ROMANYA
Ben aşçıyım. Gazinoda dansçı olarak çalışacağımı söylediler. İmzaladığım sözleşmeye göre Türkiye’ye gelişim ve buradaki konaklama giderlerimi Türkiye’deki işveren ödeyecekti. Ancak Türkiye’ye gelince bana borçlu olduğumu söylediler. Türkiye’ye gelme, konaklama, doktor masrafları ve hatta içtiğim sigaralar dahil, her şey önüme borç olarak listelendi. Borcumu konsomatris olarak çalışarak ödememi istediler. Kabul etmeyip evime dönmek istedim. Gitmeme izin vermediler. Romanya’da, vize almak için gittiğim Türk elçiliğinde, bana 157 hattını tanıtan broşür verilmişti. Broşürlerde Rusça ve Rumence konuşulduğunu hatırladım ve hemen 157’yi aradım. 157 operatörleri polisle koordinasyonu sağladılar. Benimle birlikte 8 Rumen kadın daha kurtarıldı. Diğerleri, ülkelerine boş dönmek istemedikleri için paralarını alma ümidiyle şikayetçi olmadılar.
Müşterinin cebinden Alo 157’yi aradım
MOLDOVA
Ülkemde ayda 30 dolar kazanıyordum. Tanıdığım bir kadın, Türkiye’de çocuk bakarak ayda 300 dolar kazanabileceğimi söyledi. Çocuklarımı geçindiremiyordum, bu parayı duyunca işi kabul ettim. Kadınla Türkiye’ye geldim. Bir eve gittik. Kadın para kazanmak istiyorsam fuhuş yapmak zorunda olduğumu söyledi. Reddedince yemek ve su vermediler. Günlerce aç kaldım. Işık olmayan bir bodrumda tutuluyordum. Tam olarak ne kadar orada kaldığımı bilmiyorum. Bana çocuklarını görmek istiyorsam dediklerini yapmak zorunda olduğumu söylediler. Müşteriye çıkardıkları bir gün kendimi camdan attım, bina çok yüksek değildi, ayağımı kırdım ve kaçamadım. Kurtulmak ya da ölmek istiyordum. Çünkü yaşadıklarım bana çok büyük acı veriyordu. Beni yakalayıp, dövdüler. Bir daha denersem öldüreceklerini söylediler. Bir keresinde müşteriye çıkardıklarında televizyonda 157 hattını duydum. Müşteriye yalvardım, kandırıldığımı, zorla bu işi yaptığımı çocuklarım olduğunu anlattım. Bana yardım etmeyi kabul etti ve telefonundan 157’yi aramama izin verdi. Beni kurtaran müşteriye, Türk polisine ve IOM’e minnettarım.
Borcunu fuhuş yapıp ödeyeceksin dediler
MOLDOVA
Kişinev’de bir Türk’le tanıştık. Adam, bize Kuşadası’nda garson olarak çalışıp iyi para kazanacağımızı söyledi. Kabul ettik. Bizi bir otele götürdüler. Garson olarak çalışacak yer olmadığını ve Türkiye’ye geliş masrafları dolayısı ile kendilerine borçlu olduğumuzu söylediler. Borcu fuhuş yaparak ödeyebileceğimizi, başka bir şansımızın da olmadığını anlattılar. Bir ay sonra hiçbir şey değişmedi, aksine baskı ve tehdit görmeye başladık. Sonra aklıma acil yardım hattını aramak geldi. 157’yi aradım, yerimizi anlattım. Polis, yarım saatte bizi kurtardı.
Birleşmiş Milletler Uluslararası Göç Örgütü’nde (IOM) toplanan yaşam hikayeleri arasında, Romanya’da aşçıyken dansçı olarak çalışmak için Türkiye’ye gelip fuhuşa sürüklenen de var, garson olarak getirildiği otelde yol parasını fuhuşla ödemesi istenen de. İşte IOM’un derlediği kadın hikayeleri:
8 Rumen kadın da sayemde kurtuldu
ROMANYA
Ben aşçıyım. Gazinoda dansçı olarak çalışacağımı söylediler. İmzaladığım sözleşmeye göre Türkiye’ye gelişim ve buradaki konaklama giderlerimi Türkiye’deki işveren ödeyecekti. Ancak Türkiye’ye gelince bana borçlu olduğumu söylediler. Türkiye’ye gelme, konaklama, doktor masrafları ve hatta içtiğim sigaralar dahil, her şey önüme borç olarak listelendi. Borcumu konsomatris olarak çalışarak ödememi istediler. Kabul etmeyip evime dönmek istedim. Gitmeme izin vermediler. Romanya’da, vize almak için gittiğim Türk elçiliğinde, bana 157 hattını tanıtan broşür verilmişti. Broşürlerde Rusça ve Rumence konuşulduğunu hatırladım ve hemen 157’yi aradım. 157 operatörleri polisle koordinasyonu sağladılar. Benimle birlikte 8 Rumen kadın daha kurtarıldı. Diğerleri, ülkelerine boş dönmek istemedikleri için paralarını alma ümidiyle şikayetçi olmadılar.
Müşterinin cebinden Alo 157’yi aradım
MOLDOVA
Ülkemde ayda 30 dolar kazanıyordum. Tanıdığım bir kadın, Türkiye’de çocuk bakarak ayda 300 dolar kazanabileceğimi söyledi. Çocuklarımı geçindiremiyordum, bu parayı duyunca işi kabul ettim. Kadınla Türkiye’ye geldim. Bir eve gittik. Kadın para kazanmak istiyorsam fuhuş yapmak zorunda olduğumu söyledi. Reddedince yemek ve su vermediler. Günlerce aç kaldım. Işık olmayan bir bodrumda tutuluyordum. Tam olarak ne kadar orada kaldığımı bilmiyorum. Bana çocuklarını görmek istiyorsam dediklerini yapmak zorunda olduğumu söylediler. Müşteriye çıkardıkları bir gün kendimi camdan attım, bina çok yüksek değildi, ayağımı kırdım ve kaçamadım. Kurtulmak ya da ölmek istiyordum. Çünkü yaşadıklarım bana çok büyük acı veriyordu. Beni yakalayıp, dövdüler. Bir daha denersem öldüreceklerini söylediler. Bir keresinde müşteriye çıkardıklarında televizyonda 157 hattını duydum. Müşteriye yalvardım, kandırıldığımı, zorla bu işi yaptığımı çocuklarım olduğunu anlattım. Bana yardım etmeyi kabul etti ve telefonundan 157’yi aramama izin verdi. Beni kurtaran müşteriye, Türk polisine ve IOM’e minnettarım.
Borcunu fuhuş yapıp ödeyeceksin dediler
MOLDOVA
Kişinev’de bir Türk’le tanıştık. Adam, bize Kuşadası’nda garson olarak çalışıp iyi para kazanacağımızı söyledi. Kabul ettik. Bizi bir otele götürdüler. Garson olarak çalışacak yer olmadığını ve Türkiye’ye geliş masrafları dolayısı ile kendilerine borçlu olduğumuzu söylediler. Borcu fuhuş yaparak ödeyebileceğimizi, başka bir şansımızın da olmadığını anlattılar. Bir ay sonra hiçbir şey değişmedi, aksine baskı ve tehdit görmeye başladık. Sonra aklıma acil yardım hattını aramak geldi. 157’yi aradım, yerimizi anlattım. Polis, yarım saatte bizi kurtardı.