- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
ArtrozEklem içinde eklem zarı (sinovium), bunun üzerine kılcal kan damarlar ve kıkırdak dokusu bulunur. Artroz bölümünde, kıkırdak dokusunun yapısının nasıl bozulduğunu ve buna karşı kıkırdak çevresindeki kemiğin aşırı kemikleşme ile "kireçlenmeye" yol açabildiğine değinmiştik. Bu nedenle, eklem içine ve çevresine uzanan kemik çıkıntıları, hastanın hem ağrılarına hem de yürüme güçlüklerine yol açmaktadır. Özellikle, merdiven inip çıkarken bu ağrıların artması, birçok hastanın dile getirdiği yakınmadır.
Tedavi, tamamen dizin ne derece bu hastalıktan etkilendiğine ve daha da önemlisi, hastanın ağrılarının şiddetine ve günlük yaşamında ne gibi olumsuz değişikliklere neden olduğuna bağlıdır. Eğer dayanılamayacak ağrı ve ileri ölçüde hareket kısıtlılığı yoksa, gerek ağızdan gerekse de doğrudan eklem içine ilaçlar verilebilir. Ayrıca, fizyoterapi yöntemleri ile eklem çevresi kasları güçlendirip ekleme yüklenen basıncın kaslar tarafından da paylaşılması sağlanır. Aşırı kiloların da atılması kıkırdak üzerindeki yükü azaltır. Ağızdan, ağrı kesiciler ya da steroid olmayan anti-enflamatuar ilaçlar verilir. Eklem iiçine ise, kortizon türevi ya da birtakım araştırma aşamasında olan ilaçlar enjekte edilebilir. Eklem içine verilen, kortizonun, bilinçli bir biçimde, uzman tarafından, gereken en az dosda yapılmalıdır. Ve yılda en fazla, genel olarak, 3 ile 4 kez uygulanır.
Eklem içine verilen kortizon, ağızdan verilenin tersine, çok az oranda kana karışır ve kan şekerini, kalbi ya da kemikleri önemli oranda etkilemez. Yine de dikkatli olmalı ve hekim, hastasına böyl ebir işlemin tüm yan etkilerini açıklamalıdır. Bunun dışında, hastaların hepsi olmasa da belirgin bir çoğunluğu eklem içi enjeksiyondan yarar görür v erahatlayabilirler.
Eğer hastalık çok ilerlemişse, hastanın yaşı ve genel durumu ve belki en önemlisi, isteği, göz önüne alınarak cerrahi girişim düşünülebilir. Bunlar, başlıca, artroskopi ya da eklem protezi takılmasıdır.
Tedavi, tamamen dizin ne derece bu hastalıktan etkilendiğine ve daha da önemlisi, hastanın ağrılarının şiddetine ve günlük yaşamında ne gibi olumsuz değişikliklere neden olduğuna bağlıdır. Eğer dayanılamayacak ağrı ve ileri ölçüde hareket kısıtlılığı yoksa, gerek ağızdan gerekse de doğrudan eklem içine ilaçlar verilebilir. Ayrıca, fizyoterapi yöntemleri ile eklem çevresi kasları güçlendirip ekleme yüklenen basıncın kaslar tarafından da paylaşılması sağlanır. Aşırı kiloların da atılması kıkırdak üzerindeki yükü azaltır. Ağızdan, ağrı kesiciler ya da steroid olmayan anti-enflamatuar ilaçlar verilir. Eklem iiçine ise, kortizon türevi ya da birtakım araştırma aşamasında olan ilaçlar enjekte edilebilir. Eklem içine verilen, kortizonun, bilinçli bir biçimde, uzman tarafından, gereken en az dosda yapılmalıdır. Ve yılda en fazla, genel olarak, 3 ile 4 kez uygulanır.
Eklem içine verilen kortizon, ağızdan verilenin tersine, çok az oranda kana karışır ve kan şekerini, kalbi ya da kemikleri önemli oranda etkilemez. Yine de dikkatli olmalı ve hekim, hastasına böyl ebir işlemin tüm yan etkilerini açıklamalıdır. Bunun dışında, hastaların hepsi olmasa da belirgin bir çoğunluğu eklem içi enjeksiyondan yarar görür v erahatlayabilirler.
Eğer hastalık çok ilerlemişse, hastanın yaşı ve genel durumu ve belki en önemlisi, isteği, göz önüne alınarak cerrahi girişim düşünülebilir. Bunlar, başlıca, artroskopi ya da eklem protezi takılmasıdır.