- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Akciğer kanseri tedavisinde yeni yaklaşımlar[/b]AKCİĞER KANSERİ TEDAVİSİNDE GELİŞMELER
Prof.Dr.İsmail Savaş
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi
Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Anabilim Dalı
Akciğer kanseri solunum sistemi hastalıkları arasında en önemli hastalıklardan bir tanesidir. Dünyada erkeklerde en yaygın , kadınlarda ise sıklıkta 3. sırada, mortalitede ise her iki cinste 1. sırada kanser türüdür. Tüm dünyada 2001 yılında 1 milyon kişi akciğer kanseri nedeniyle kaybedilmiştir.
Etyolojide en önemli etken sigaradır ve son 20 yılda gelişmiş ülke erkeklerinde sigara içme sıklığı azalırken kadınlarda hala ciddi bir yükseliş grafiği vardır.Dünya üzerinde 1998 yılında her 4 sigara içenden birisi sigaraya bağlı hastalıklardan ölmüşlerdir.
Yapılan büyük tarama çalışmalarıyla gösterilmiştir ki, akciğer kanserinin erken tanısı olanaklı değildir. Yapılan kitle taramalarıyla total mortalite değişmemiştir. Akciğer kanserli hastaların prognozu iyi değildir. Konuyla ilgili birçok geniş araştırmalar yapılmakta ve bazı heyecan verici gelişmeler olmakla beraber sağ kalım süreleri hala istenen düzeylerde değildir. Hala 5 yıllık sağkalım %5-10 arasındadır.
Akciğer kanseri tedavisine yön veren koşullar;
1) Tümörün histopatolojik tipi ( küçük hücreli veya küçük hücreli dışı olması)
2) Hastalığın evresi
3) Hastanın performans durumudur.
Brown ve ark. 563 akciğer kanserli hastada yaptıkları çalışmada; 30 aylık dönemde 240 hasta takip edilmiş ve bunların %49'u aktif bir tedavi ( cerrahi, radyoterapi, kemoterapi ) almıştır. Eğer hastaları izleyen ekipte göğüs hastalıkları uzmanı yoksa aktif tedavi alma oranı %21 de kalmıştır. Göğüs hastalıkları uzmanları 65 yaş altı hastaların %18'ini, 65-74 yaş arasındaki hastaların %12'sini ve 75 yaş üzerindeki hastaların %2'sini cerrahiye vermişlerdir. Çalışmalar göstermiştirki, göğüs hastalıklarının görmediği hastalarda histolojik tanı sıklığı da daha azdır. Benzer sonuçlar York Shire'da yapılan çalışmada da görülmüştür. Bu göğüs hastalıkları uzmanlarının akciğer kanserlerinde daha aktif rol alması gereğini ortaya koymaktadır. Hastaların optimal değerlendirilmeleri ve tedavileri multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Bu disiplinler göğüs hastalıkları, göğüs cerrahisi, medikal onkoloji, radyasyon onkolojisi, radyoloji, patoloji ve hasta bakımı ile ilgili yardımcı personel birimlerinden oluşur. Bu grupların yaklaşımları bazen örtüşse de , sonuç açısından fayda sağlayacaktır.
KÜÇÜK HÜCRELİ DIŞI AKCİĞER KANSERLERİ
Küçük hücreli dışı akciğer kanserli hastaların tedavisindeki ilk amaç hastaların operasyon durumlarını değerlendirmektir.Hastaların operabiliteleri a) rutin kardiyovasküler değerlendirme b) basit spirometri ve c) arteryal kan gazlarıyla değerlendirilir. Sınırda pulmoner rezervi olan hastalarda Ventilasyon / Perfüzyon sintigrafisi ve egzersiz testiyle ilave bulgular elde edilecektir. Ventilasyon / Perfüzyon sintigrafisi postoperatif pulmoner fonksiyonlarla ilgili bilgi verecektir.
Hastaların cerrahi rezektabiliteleri hastalığın evresine göre değerlendirilir. Evre I ve II hastalar rezektable hastalardır ve olanak varsa cerrahi olarak tedavi edilmelidirler. Evre III heterojen bir gruptur. Bulky hastalık ve multinodal tutulumlu N2 hastalık cerrahi sonuçları iyi değildir.Mediastinoskopisi negatif olan ancak torakotomide tek bir nodal mikrometastazı çıkan hastalarda sadece cerrahi tedaviyle 5 yıllık sağ kalım %25-30 dolaylarındadır. Evre IIIB ve IV cerrahi rezeksiyona uygun hastalık grubu olmayıp diğer tedavi modaliteleri denenmelidir.
İçindekiler
Kaynak: toraks.org.tr
Prof.Dr.İsmail Savaş
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi
Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Anabilim Dalı
Akciğer kanseri solunum sistemi hastalıkları arasında en önemli hastalıklardan bir tanesidir. Dünyada erkeklerde en yaygın , kadınlarda ise sıklıkta 3. sırada, mortalitede ise her iki cinste 1. sırada kanser türüdür. Tüm dünyada 2001 yılında 1 milyon kişi akciğer kanseri nedeniyle kaybedilmiştir.
Etyolojide en önemli etken sigaradır ve son 20 yılda gelişmiş ülke erkeklerinde sigara içme sıklığı azalırken kadınlarda hala ciddi bir yükseliş grafiği vardır.Dünya üzerinde 1998 yılında her 4 sigara içenden birisi sigaraya bağlı hastalıklardan ölmüşlerdir.
Yapılan büyük tarama çalışmalarıyla gösterilmiştir ki, akciğer kanserinin erken tanısı olanaklı değildir. Yapılan kitle taramalarıyla total mortalite değişmemiştir. Akciğer kanserli hastaların prognozu iyi değildir. Konuyla ilgili birçok geniş araştırmalar yapılmakta ve bazı heyecan verici gelişmeler olmakla beraber sağ kalım süreleri hala istenen düzeylerde değildir. Hala 5 yıllık sağkalım %5-10 arasındadır.
Akciğer kanseri tedavisine yön veren koşullar;
1) Tümörün histopatolojik tipi ( küçük hücreli veya küçük hücreli dışı olması)
2) Hastalığın evresi
3) Hastanın performans durumudur.
Brown ve ark. 563 akciğer kanserli hastada yaptıkları çalışmada; 30 aylık dönemde 240 hasta takip edilmiş ve bunların %49'u aktif bir tedavi ( cerrahi, radyoterapi, kemoterapi ) almıştır. Eğer hastaları izleyen ekipte göğüs hastalıkları uzmanı yoksa aktif tedavi alma oranı %21 de kalmıştır. Göğüs hastalıkları uzmanları 65 yaş altı hastaların %18'ini, 65-74 yaş arasındaki hastaların %12'sini ve 75 yaş üzerindeki hastaların %2'sini cerrahiye vermişlerdir. Çalışmalar göstermiştirki, göğüs hastalıklarının görmediği hastalarda histolojik tanı sıklığı da daha azdır. Benzer sonuçlar York Shire'da yapılan çalışmada da görülmüştür. Bu göğüs hastalıkları uzmanlarının akciğer kanserlerinde daha aktif rol alması gereğini ortaya koymaktadır. Hastaların optimal değerlendirilmeleri ve tedavileri multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Bu disiplinler göğüs hastalıkları, göğüs cerrahisi, medikal onkoloji, radyasyon onkolojisi, radyoloji, patoloji ve hasta bakımı ile ilgili yardımcı personel birimlerinden oluşur. Bu grupların yaklaşımları bazen örtüşse de , sonuç açısından fayda sağlayacaktır.
KÜÇÜK HÜCRELİ DIŞI AKCİĞER KANSERLERİ
Küçük hücreli dışı akciğer kanserli hastaların tedavisindeki ilk amaç hastaların operasyon durumlarını değerlendirmektir.Hastaların operabiliteleri a) rutin kardiyovasküler değerlendirme b) basit spirometri ve c) arteryal kan gazlarıyla değerlendirilir. Sınırda pulmoner rezervi olan hastalarda Ventilasyon / Perfüzyon sintigrafisi ve egzersiz testiyle ilave bulgular elde edilecektir. Ventilasyon / Perfüzyon sintigrafisi postoperatif pulmoner fonksiyonlarla ilgili bilgi verecektir.
Hastaların cerrahi rezektabiliteleri hastalığın evresine göre değerlendirilir. Evre I ve II hastalar rezektable hastalardır ve olanak varsa cerrahi olarak tedavi edilmelidirler. Evre III heterojen bir gruptur. Bulky hastalık ve multinodal tutulumlu N2 hastalık cerrahi sonuçları iyi değildir.Mediastinoskopisi negatif olan ancak torakotomide tek bir nodal mikrometastazı çıkan hastalarda sadece cerrahi tedaviyle 5 yıllık sağ kalım %25-30 dolaylarındadır. Evre IIIB ve IV cerrahi rezeksiyona uygun hastalık grubu olmayıp diğer tedavi modaliteleri denenmelidir.
İçindekiler
Kaynak: toraks.org.tr