- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
ıssız bir adaya düşen bir tuzsuzun yanına aldığı üç şeyden biri.insan bir vapura da sorar değil mi bakalım o adalı olmak istiyor mu peheyyy azıcık anlayışşşşşş..şşşşşşşş sessiz ada bebek uyuyorr.
hayatımda bu kadar kalabalık bir vapura binmemiştim...bir tek savaşlarda bu kadar kalabalık olur sanırdım su üstğnde yüzen şeyler...
bir de beklemesi var tabi...gelişini ne kadar bekledim anlatamam...güneşin altında...beklemek gherçekten her zaman çok yorucu oluyor..
heybelime kavuşmak için kullandığım deniz taşıtı ve çay içip simit yediğim yer ama bu sene korktum ondan çünkü heybeliden tam kaşık adasına yüzüyordum aniden o heybetli hali
sayesin de başaramadık
ramak kalmıştı
ilk defa o süzüldüme o zaman kızdım.vuuuuuuuuuuuuv
neyse affettik
bayılıyorum onlara rengine duruşuna asaletin
haybetine
istanbul un simgesi olmazsa olmazı
yaz aylarında hengamenin merkezidir...çoluk çocuk yüklenip eşyalarını vapurda yerlerini almışlar..oturacak yer yok...ne gam?
güverteye çıkarız...elimizde önceden hazırladığımız simitler...hareket etsin..sabret..bak martılar da biliyor ya..bekleşiyorlar...işte beyaz köpükler bırakarak ayrıldık İstanbuldan...kopar simitten bir parça yoksa elinden çekip alır bu martılar...doyduklarını mı bilmiyorlar nedir? hergün her vapur seferinde birsürü insan simitlerle besliyor bunları...yinede çılgınca açmış gibi üşüşüyorlar etrafımıza...
hani beyazdı? diyorsun martılar..evet...onlar da yenik düştü kirlenmişliğe..kesafete...griler artık...bir sen koparıyorsun simitten bir ben... bir lokma da bana veriyorsun
) en beyaz martı diyerek...
eski günler..ada vapuru...gri martılar...
küçük bi kaçamak. ilk kaçamak sayılır. alıp bizi götürücek bilmediğim yerlere. ama o biliyo. farketmez yani. bi araç sadece. ama hüzünlü bi araç. öle yani. neyse görcez gelincede yazarım nası bişi die.
ilk aklıma gelen erhan güleryüzün o müthiş şarkısı bu ada vapurunda sen olmalıydın yanımda....
ada vapuru yandan çarklı
bayraklar donanmış cafcaflı.
Genç kızlığında teyzemin kızıltopraktaki evinden el salladığı vapurlar.. herşeyin hızla değiştiğini hatırlatır bana.. giden eski mutlu günleri hatırlatır..
ada vapuru istanbuldan kurtulup burgazada'ma kavuşmamı sağlayan yıllardır dostluğunu paylaştığım emekçi bir taşıt...
Kaynak:Antropoloji
ıssız bir adaya düşen bir tuzsuzun yanına aldığı üç şeyden biri.insan bir vapura da sorar değil mi bakalım o adalı olmak istiyor mu peheyyy azıcık anlayışşşşşş..şşşşşşşş sessiz ada bebek uyuyorr.
hayatımda bu kadar kalabalık bir vapura binmemiştim...bir tek savaşlarda bu kadar kalabalık olur sanırdım su üstğnde yüzen şeyler...
bir de beklemesi var tabi...gelişini ne kadar bekledim anlatamam...güneşin altında...beklemek gherçekten her zaman çok yorucu oluyor..
heybelime kavuşmak için kullandığım deniz taşıtı ve çay içip simit yediğim yer ama bu sene korktum ondan çünkü heybeliden tam kaşık adasına yüzüyordum aniden o heybetli hali
sayesin de başaramadık
ramak kalmıştı
ilk defa o süzüldüme o zaman kızdım.vuuuuuuuuuuuuv
neyse affettik
bayılıyorum onlara rengine duruşuna asaletin
haybetine
istanbul un simgesi olmazsa olmazı
yaz aylarında hengamenin merkezidir...çoluk çocuk yüklenip eşyalarını vapurda yerlerini almışlar..oturacak yer yok...ne gam?
güverteye çıkarız...elimizde önceden hazırladığımız simitler...hareket etsin..sabret..bak martılar da biliyor ya..bekleşiyorlar...işte beyaz köpükler bırakarak ayrıldık İstanbuldan...kopar simitten bir parça yoksa elinden çekip alır bu martılar...doyduklarını mı bilmiyorlar nedir? hergün her vapur seferinde birsürü insan simitlerle besliyor bunları...yinede çılgınca açmış gibi üşüşüyorlar etrafımıza...
hani beyazdı? diyorsun martılar..evet...onlar da yenik düştü kirlenmişliğe..kesafete...griler artık...bir sen koparıyorsun simitten bir ben... bir lokma da bana veriyorsun
eski günler..ada vapuru...gri martılar...
küçük bi kaçamak. ilk kaçamak sayılır. alıp bizi götürücek bilmediğim yerlere. ama o biliyo. farketmez yani. bi araç sadece. ama hüzünlü bi araç. öle yani. neyse görcez gelincede yazarım nası bişi die.
ilk aklıma gelen erhan güleryüzün o müthiş şarkısı bu ada vapurunda sen olmalıydın yanımda....
ada vapuru yandan çarklı
bayraklar donanmış cafcaflı.
Genç kızlığında teyzemin kızıltopraktaki evinden el salladığı vapurlar.. herşeyin hızla değiştiğini hatırlatır bana.. giden eski mutlu günleri hatırlatır..
ada vapuru istanbuldan kurtulup burgazada'ma kavuşmamı sağlayan yıllardır dostluğunu paylaştığım emekçi bir taşıt...
Kaynak:Antropoloji