- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
657 sayılı Kanunun değişik 4/B maddesine göre sözleşmeli istihdam edilen personelin
genel istihdam esaslarını belirleyen 6.6.1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına
İlişkin Esasların 10
uncu maddesinde; Resmi tabip raporu ile kanıtlanan hastalıklar
için yılda 30 günü geçmemek üzere ücretli hastalık izni verilebilir. Hastalık
sebebiyle, Sosyal Sigortalar Kurumunca ödenen geçici iş göremezlik tazminatı
ilgilinin ücretinden düşülür denilmektedir.
Yukarıdaki hükümde de görüleceği üzere, önemli olan rapordur. Rapor, tek hekim
raporu da olsa, sağlık kurulu raporu da olsa değişen bir durum bulunmamaktadır.
Her iki durumda da yılda 30 güne kadar olan rapor süresi için hastalık izni
verilmekte, bu hastalık izni sırasında Sosyal güvenlik Kurumu tarafından verilen
geçici iş görememezlik tazminatı ücretten düşülmektedir.
Rapor, sağlık kurulu raporu olsa dahi, yılda 30 günü geçmesi halinde, 4/B'li
personele ücret verilmesi mümkün değildir.
Bir hususu daha belirtmek gerekmektedir. Mevzuatta yapılan değişiklikler neticesinde
SSK müntesipleri resmi veya özel sağlık kurumlarında tedavi olabilmektedirler.
Tedavi oldukları kurum ve kuruluşlarca verilen raporlar geçerlidir. Raporlar
bakımından tabip raporu ve sağlık kurulu raporu ayrımı bulunmamaktadır. Resmi
tabip deyiminden SSK müntesiplerinin muayene ve tedavi olabildikleri sağlık
kurum ve kuruluşlarının anlaşılması gerekmektedir.
Diğer taraftan, 17.7.1964 tarih ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 89
ncu maddesinin birinci fıkrasında; İş kazası, meslek hastalığı veya hastalık
halinde verilecek geçici iş göremezlik ödeneği, sigortalının sağlık tesislerine
yatırılmak yahut bakımı kurumca sağlanarak, kaplıca veya içmelere gönderilmek
yoluyla tedavi ettirildiği takdirde, 78 ve 88 inci maddeler gereğince hesaplanacak,
günlük kazancının yarısı, ayakta tedavi ettirildiğinde ise üçte ikisidir.
hükmü yer almaktadır. 30 iş gününü aşan sağlık izinleri için kurumlarınca ödeme
yapılması mümkün bulunmamakta ancak, iş görmezlik ödeneği verilmesi hususunda
ise 506 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaktadır.
Kaynak: memurlarnet
genel istihdam esaslarını belirleyen 6.6.1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar
Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına
İlişkin Esasların 10
uncu maddesinde; Resmi tabip raporu ile kanıtlanan hastalıklar
için yılda 30 günü geçmemek üzere ücretli hastalık izni verilebilir. Hastalık
sebebiyle, Sosyal Sigortalar Kurumunca ödenen geçici iş göremezlik tazminatı
ilgilinin ücretinden düşülür denilmektedir.
Yukarıdaki hükümde de görüleceği üzere, önemli olan rapordur. Rapor, tek hekim
raporu da olsa, sağlık kurulu raporu da olsa değişen bir durum bulunmamaktadır.
Her iki durumda da yılda 30 güne kadar olan rapor süresi için hastalık izni
verilmekte, bu hastalık izni sırasında Sosyal güvenlik Kurumu tarafından verilen
geçici iş görememezlik tazminatı ücretten düşülmektedir.
Rapor, sağlık kurulu raporu olsa dahi, yılda 30 günü geçmesi halinde, 4/B'li
personele ücret verilmesi mümkün değildir.
Bir hususu daha belirtmek gerekmektedir. Mevzuatta yapılan değişiklikler neticesinde
SSK müntesipleri resmi veya özel sağlık kurumlarında tedavi olabilmektedirler.
Tedavi oldukları kurum ve kuruluşlarca verilen raporlar geçerlidir. Raporlar
bakımından tabip raporu ve sağlık kurulu raporu ayrımı bulunmamaktadır. Resmi
tabip deyiminden SSK müntesiplerinin muayene ve tedavi olabildikleri sağlık
kurum ve kuruluşlarının anlaşılması gerekmektedir.
Diğer taraftan, 17.7.1964 tarih ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 89
ncu maddesinin birinci fıkrasında; İş kazası, meslek hastalığı veya hastalık
halinde verilecek geçici iş göremezlik ödeneği, sigortalının sağlık tesislerine
yatırılmak yahut bakımı kurumca sağlanarak, kaplıca veya içmelere gönderilmek
yoluyla tedavi ettirildiği takdirde, 78 ve 88 inci maddeler gereğince hesaplanacak,
günlük kazancının yarısı, ayakta tedavi ettirildiğinde ise üçte ikisidir.
hükmü yer almaktadır. 30 iş gününü aşan sağlık izinleri için kurumlarınca ödeme
yapılması mümkün bulunmamakta ancak, iş görmezlik ödeneği verilmesi hususunda
ise 506 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaktadır.
Kaynak: memurlarnet