Özgüvensizlik birazda sosyal fobi.

Thanatos

New member
3
HD RANK
Katılım
5 Mayıs 2013
Mesajlar
350
Reaksiyon puanı
1
Puanları
0
Bu başlıkta benim hikayem olacak. Fakat ben kendi hayatımı anlatırken, hayatının çoğunu sosyal fobili ve kendine güveni zedelenmiş bir şekilde geçirmiş arkadaşların ortak yönleriyle anlatacağım...
 
hayatınızı bitki gibi geçirmenizi sağlar

beslenir;monoton bi hayat yaşar ve ölürsünüz

arkanızdan üzülen sadece aileniz olur
 
kimseyle yakın arkadaş olamazsınız

çok istersiniz

tüm arkadaşlarınıza iyi davranırsınız fakat o arkadaş grubunuz gideceği yere (kafe, parti,doğumgünü) sizi çağırmaz

neden?

çünkü ortamlarda hep sustunuz, acaba söyleyeceğim şeyden sonra ne düşünürler, gülerlermi,dalga geçerlermi diye düşündünüz
 
ben de seninle aynı kaderi paylaşıyorum arkadaşımm sigrt56
seni en iyi anlayanlardanım.
 
o kadar başlık varken bu başlığa tıkladınız

belki tesadüf ama sanmıyorum

bu iletten belki kurtulurum dediniz ve bu başlığa geldiniz

internetten bi çok bilgi araştırdınız." nasıl kurtulurum? ne yapmam lazım? "gibi fakat hiç biri yararlı olmadı
 
çünkü onları yapmanız gerektiğini sizde biliyosunuz

fakat yaptığınızda kendinizi yapmacık buldunuz

hiç bi zaman kişiliğinizi yansıtamadınız

hatta bi çoğunuz birisi sizden bişey istediğinde kararlı bi yanıtla "hayır" diyemediniz
 
tabi bu yüzden kız arkadaşınızda yok

seviligiyi söylemiyorum bile

yakışıklıysanız dahi kendinize güvenip açılamadınız

belki bi çok fırsat geçti önünüzden cesaret edemediniz
 
çok iyi olduğunuz için bazen kullanıldınız

bazen ortam içinde rezil oldunuz kimbilir
 
basit bi kıza selam verdiğinizde ondan hoşlandığınızı düşünecek veya yanlış anlayacak diye selam vermediniz

lisedeyken hoca konu anlatmak için tahtaya kaldırdığında sesiniz titredi

yarınız tüm lise boyunca tek başına oturdu

bazı insanlar üzerinizden espriler yaptı, güldünüz
 
arkadaşlarınız okul sonrası sinemaya kafeye gitti
siz eve gidip bilgisayar oynadınız uyudunuz
diğerlerinin sizden salak olduğunu düşündünüz
karşınızdakinin söyleyeceklerini siz daha fazla düşündünüz bu sebeple empati özelliğiniz arttı
bazılarınız dolmuşta para üstünü eksik veren şöföre eksik olduğunu bile söylemedi
müsait bi yerde inebilirmiyim? derken zorlandı. başka birisi ondan önce dediyse derin bi oh çekti
 
Yada aslında hiç sevmediğiniz ve hiç hoşlanmadığınız kişilerle sırf arkadaşsız kalmamak adına arkadaşlık ettiniz. Onların yanlışlarına ses çıkarmadınız hatta belkide o yanlışın içine çekildiniz. Çünkü hayır dediğinizde dışlanma korkusu yaşadınız.
 
telefonunuz çaldığında korktunuz, bazılarını açmadınız

kapı çaldığında gelen anketör yada komşuysa evde yok taklidi yaptınız
 
sevdiğiniz kızın yanına gidip merhaba diyemediniz

apaçık emin olduğunuz halde gidip yanına konuşamadınız

kız başkasını buldu gitti..
 
bazılarınız yavaş yavaş paronoyak oldu

"acaba şöyle desem yanlış anlarmı"
"böyle düşünmüşmüdür"
"saçım başım düzgünmü"

zaten çoğunuzda takıntı vardır günde 50 kez aynaya bakarsınız
 
hepiniz haddinden fazla iyi niyetlisiniz
tabi real'da.burda değil
belki iyi niyetli ve de saf olduğunuzdan başınıza geldi bu kadar şey.
ama yapamadınız işte. kendinizi değiştiremediniz.
 
İyi niyetli, saf, çekingen, ve utangaç tavrınız yüzünden herkes size bir özürlü ve manyak gibi baktı.
Halbuki siz hepsinden daha zekiydiniz.
Hatta sevdiğiniz kız bile sizi öyle görüyordu belki de. Kimbilir ?
Kızın karşısına çıktığınızda (eğer cesaret edebildiyeniz) elleriniz titredi, konuşamadınız.
Kız ise karşınızda sizin halinize alaycı bir şekilde güldü, kahkahalar attı.
 
Çoğunuz hatta belkide hepiniz sokağa çıkmayı sevmiyorsunuz.
Ev hayatı daha eğleneceli geliyor size.
Çünkü başkalarına nasıl göründüğünüzden korkuyorsunuz.
Sadece alışveriş için çıkıyorsunuz dışarı.
O zaman da bile tercih ettiğiniz yollar ara sokaklar.
İnsan yüzüne çıkmayı istemiyorsunuz.
 
Bu siteye girmeden önce benimle aynı şeyleri hisseden bu kadar insan olduğunu bilmiyordum yazdıklarınız ne kadar doğru..
 
Eşimin mesleğinden dolayı hep göz önündeyim. Kaçma şansım yok, ama bir kaç gün üst üste dışarıya çıkmışsam, müthiş bir yorgunluk hissediyorum. Bir gün boyunca neredeyse yatıyorum. İçimde hep şu duygu oluyor " Neden öyle söyledim, neden öyle konuştum, aptal durumuna düştüm. Hep böyle davranıyorum, çok konuşuyorum saçmalıyorum gibi. Oysa insanlardan hep güzel sözler duyuyorum yine de ben buna inanamıyorum. Burada da aynı duyguyu yaşıyorum aslında yazdıktan sonra bir şeyler, içimden bir huzursuzluk duygusu yükseliyor. Fakat neyse ki burası herkesin açıklıkla sorunlarını yazdığı, fikirlerini paylaştığı bir platform gibi öyle olunca da çok üzerinde durmuyorum. Birde burada yazdıklarını bir müddet sonra silemiyorsun silme şansım olsaydı yarısını silmiştim yazdıklarımın emin olun.
 
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst