Davranışlarına Ayanlık Yaptığım Arkadaşı Hayatımdan Çıkarmışken Tekrar Karşılaştım

[Fatimana]

Arkadaşlar, bundan iki sene önce bir arkadaşımla yollarımız maalesef ayrılmıştı, büyük üzüntü duymştum, hem maddi hem de manevi bir kayıp yaşamıştım... O nu kendi iyiliğim için affetmiştim, üzerinde çok çalışmıştım, burada bir danıştığım Alman bayan var, yaşam koçluğu ve enerji çalışmaları yapıyor, o arkadaşımla olan karmik bağlarımdaki tıkanıklıkları çözmüştü...

Geçen hafta sonu o eski arkadaşla tekrar karşılaştım. Bir arkadaşın oğlunun düğününde, tesadüfe bakın ki, ben ve ailem onun ve ailesinin masasında oturdulduk.

Arkadaşımı gördüğümde çok heyecanlandım, özlemişim onu sanki, üzüntü ve hayalkırıklığı hissetmedim onu görünce... Fakat onun tarafından çok soğuk bır şekilde karşılandık, sanki onca olayları ben ona yaşatmışım gibi burnunun ucuyla konuştu benimle ve bize sunulan yemekleri bizimle birlikte ortaklaşa yedi, sonra onlara getirilen yemekleri de yediler ve ayrıca tekrar tekrar bizim önümüzdeki yemeklerden kaşık kaşık alarak bize bir şey bırakmadılar. Eşim para ödeyerek yeniden meze tepsisi getirdi masamıza, tekrar kaşık kaşık kocasının, kendisinin ve çocuklarının tabaklarına pay etti...
İçimden hep pozitif düşünerek o eski arkadaşımın hakkında kötü düşünmek istemedim, kızım kulağıma devamlı "anne ya başka masaya geçelim" dedi durdu.

Biz karnımızı doyuramadan başka arkadaşların masalarına sığındık.

Ben o kişiyi hayatımdan çıkarmama rağmen bu deneyimi neden yaşamış olabilirim? Duygularım tekrar tahrik edildi o gün ve ayrıca o arkadaşım bir arpa boyu yol bile almamış, yine aynısı, onu senelerce sırtımda taşımıştım... Bu durum beni üzüd...

Onu bağışladım, saldım gitti derken karşıma çıktı ve çok rahatsız oldum, gece boyunca hoonoponopono yaptım, çünkü maddi zararada uğramıştım, onlar geldi aklıma yeniden... Şimdi o zamanda ki gibi hissetmesemde o kişiyi yeniden sevgiyle kutsuyorum... sizce neden tekrar karşılaştım onunla?

sevgilerimlegirlhaha

 

[Elektra]

Dünya küçüktür demişler, hiç hesapta yokken karşımıza istediğimiz ya da istemediğimiz kişiler çıkıveriyor Tek önerim eski arkadaşınızla aranıza mesafe koymanız, çünkü dediğiniz gibi geçmişte sizi maddi ve manevi kayıplara uğratmış, insan maddi olan hiç birşeyi önemsemiyorda, manevi olarak yaşatılan kayıplara üzülüyor. Keşke olmasaydı. Fakat keşkelere değilde geleceğe bakmak gerekir artık. Sizi bu denli üzmüş olan birinin hayatınızda yeri yok. Siz de kendinize bir iyilik yapın ve arkadaşınızla sınırınızı belirleyin. Sevgilerimle...actionsmile

 

[Fatimana]

Dünya küçüktür demişler, hiç hesapta yokken karşımıza istediğimiz ya da istemediğimiz kişiler çıkıveriyor Tek önerim eski arkadaşınızla aranıza mesafe koymanız, çünkü dediğiniz gibi geçmişte sizi maddi ve manevi kayıplara uğratmış, insan maddi olan hiç birşeyi önemsemiyorda, manevi olarak yaşatılan kayıplara üzülüyor. Keşke olmasaydı. Fakat keşkelere değilde geleceğe bakmak gerekir artık. Sizi bu denli üzmüş olan birinin hayatınızda yeri yok. Siz de kendinize bir iyilik yapın ve arkadaşınızla sınırınızı belirleyin. Sevgilerimle...actionsmile

Sevgili Elektra, çok teşekkür ediyorum.
Kendime iyilik yaparak onu affettim, hatta ona tebessüm edip sevkat dahi duydum...
Hayatımda yeri yok, bu deneyimi yaşattı bana ve attım onu hayatımdan... Yani size göre bir ders çıkarmamalıyım onunla yeniden karşılaşmamdan... Sevgilerimle...

 

[Elektra]

Sevgili Elektra, çok teşekkür ediyorum.
Kendime iyilik yaparak onu affettim, hatta ona tebessüm edip sevkat dahi duydum...
Hayatımda yeri yok, bu deneyimi yaşattı bana ve attım onu hayatımdan... Yani size göre bir ders çıkarmamalıyım onunla yeniden karşılaşmamdan... Sevgilerimle...

Tabiki de ders çıkarmalısın, onu hayatından çıkarmakla ne kadar isabetli bir karar verdiğini sana daha iyi göstermiş

 

[Fatimana]

Tabiki de ders çıkarmalısın, onu hayatından çıkarmakla ne kadar isabetli bir karar verdiğini sana daha iyi göstermiş

Sevgili Elektra
duymak istediklerimi söyledin, rahatladım, çok teşekkür ederim, sevgilerimle....

 

[Belgin ∞]

O halde bende duymak istemediklerinizi yani gerçekleri söyleyeyim girlhaha

Arkadaşınız sizin kendinizi sınamanız için karşınıza çıkmış. Konu burada onun ne kadar yol katettiği değil, sizin ne kadar yol katettiğiniz aslında, bunu göstermek için karşılaşmışsınız tekrardan. Bunu sorgulamanızda zaten ortada bir yanlışlık olduğunu farketmenizden kaynaklanıyor.

'Onu affettiğimi ve izlerini sildiğimi düşünürken neden karşılaştım?'

Şimdi bir anı yaratalım bu karşılaşmadan yola çıkarak: Salona giriyorsunuz, benim ve ailemin bulunduğu masaya oturuyorsunuz. Ben sizi tanımıyorum siz de beni. Size ikram edilen yemeklerden bir güzel yiyorum, bana gelen yemekleri size ikram etmeden bitiriyorum, siz tekrar söylüyorsunuz ben açgözlülük yaparak tam tabağınıza uzanırken......

Siz bana haklı olarak tepki gösteriyorsunuz. Lütfen bunlar bize ait, bunları eşim kendi parasıyla aldı ve bizim yememiz için. Lütfen el sürmeyin.

Bunu arkadaşınıza dememenizin nedeni ne olabilir? Tepki vermemeniz neden kaynaklanıyor? Sizden hala birşeyler almasına, sizin enerjinizi ve eşinizin enerjisini tüketmesine izin vermenizin nedeni ne olabilir? Masadan kalkıp gidecek kadar yüzeyde olmasa bile o en derinlerinizdeki kendinize bile itiraf edemediğiniz duygularınız ne olabilir? Hayatınızdan çıkardığınızı sanırken tekrardan karşılaşarak sizi üzmesine ne gerek vardı ki? Ya da gerçekten hayatınızdan çıkarsaydınız onunla karşılaşır veya karşılaşsanız bile size bunları yapmasına izin verir miydiniz?

Sevgiyle..

 

[Fatimana]

O halde bende duymak istemediklerinizi yani gerçekleri söyleyeyim girlhaha

Arkadaşınız sizin kendinizi sınamanız için karşınıza çıkmış. Konu burada onun ne kadar yol katettiği değil, sizin ne kadar yol katettiğiniz aslında, bunu göstermek için karşılaşmışsınız tekrardan. Bunu sorgulamanızda zaten ortada bir yanlışlık olduğunu farketmenizden kaynaklanıyor.

'Onu affettiğimi ve izlerini sildiğimi düşünürken neden karşılaştım?'

Şimdi bir anı yaratalım bu karşılaşmadan yola çıkarak: Salona giriyorsunuz, benim ve ailemin bulunduğu masaya oturuyorsunuz. Ben sizi tanımıyorum siz de beni. Size ikram edilen yemeklerden bir güzel yiyorum, bana gelen yemekleri size ikram etmeden bitiriyorum, siz tekrar söylüyorsunuz ben açgözlülük yaparak tam tabağınıza uzanırken......

Siz bana haklı olarak tepki gösteriyorsunuz. Lütfen bunlar bize ait, bunları eşim kendi parasıyla aldı ve bizim yememiz için. Lütfen el sürmeyin.

Bunu arkadaşınıza dememenizin nedeni ne olabilir? Tepki vermemeniz neden kaynaklanıyor? Sizden hala birşeyler almasına, sizin enerjinizi ve eşinizin enerjisini tüketmesine izin vermenizin nedeni ne olabilir? Masadan kalkıp gidecek kadar yüzeyde olmasa bile o en derinlerinizdeki kendinize bile itiraf edemediğiniz duygularınız ne olabilir? Hayatınızdan çıkardığınızı sanırken tekrardan karşılaşarak sizi üzmesine ne gerek vardı ki? Ya da gerçekten hayatınızdan çıkarsaydınız onunla karşılaşır veya karşılaşsanız bile size bunları yapmasına izin verir miydiniz?

Sevgiyle..

Sevgili Belgin
cok tesekkür ederim yorumunuz icin. Dün gece kisaca yazdiklarinizi okudum, gece boyunca kafama takilidi, sonra burada samimi oldugum Türk bir psikolog arkadasim var, ona telefona acip sizin yazdiklarinizi sordum... Ve kendi teshisimi anlattim ona:
Ben bu arkadasima hep karsiliksiz verdim, cünkü o Alman bir ve bir Türk olarak onun onayina hep ihtiyac duymustum, o eski arkadasimla ayni anaokuluna, ayni ilkokula, ayni liseye birlikte gitmistik. Ev sahibimizin kizi kendisi ve bir Türkle evlendi Kendisinden hic bir sey alamadim, hep ben verdim acikcasi... Onun Alman olusundan kaynaklandiginin farkindayim, bunada cocukluktan bu yana yasiyor olmamizdan kaynaklanan bir göcmenlik psikolojisi diyelim. Ister istemez öteki olduk cocukken, (burada bir kücük kasabada dogdum ve büyüdüm, kasaba halki Türklere yüzümüze gülmelerine ragmen farkli davraniyorlardi, bizde kendimizi hic durmadan ispatlamak zorunda hissediyorduk, cünkü yasitlarimizla sokakta oynuyorduk, okula birlikte gidiyorduk... Burada birinci nesil olan anne ve babami bu durum rahatsiz etmiyordu, onlar kendilerini izole etmislerdi digerleri gibi. Simdi daha rahatiz, icimizden milletvekilleri , is adamlari, akademisyenler vs. cikardik. Yabancilar kanunu tasarlanirken artik bizlerde fikir sahibiyiz.

Ben bu eski arkadasimla cocuk yastan bu yana yasamis oldugum hep kendimi ispatlamayi yasadim, bu konuda ehli kisilere gidip danistim bile, ama hala icimde bir seyler kalmis... Farkina vardim... Ayrica kocasina ailece cok sevgi duyariz, bu nedenle yemekleri kasik kasik almasina itiraz etmedik, kocasi kendisini uyarmisti, tekrar cok tesekkür ediyorum. Sevgilerimle...