- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Harf devriminden (?) sonra zamanın edebiyat mecmualarında ' şeksiper ' olarak yazılan ve uzun bir süre öyle anılan / tanınan İngiliz yazar.
Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?
Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın:
Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler,
Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:
Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak,
Ve sık sık kararı da yaldız düşer yüzünden
Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak
Kader ya da varlığın bozulması yüzünden
Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz,
Güzelliğin yitmez ki asla olmaz ki hurda
Gölgesindesin diye ecel caka satamaz
Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:
İnsanlar nefes alsın, gözler görsün elverir,
Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir.
Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş, horgörülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen' e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var, o koyuyor adama.
Biri huzur,biri dert,iki sevgilim var benim
iki görüntü gibi hep gönlümü çekerler:
Sarışın bir erkektir benim iyi meleğim,
Kötü ruh bir kadındır,kapkaranlık bir esmer.
Dişi cin cehennemde beni yok etmek ister
Meleğimi gönlümden ayartmaya çalışır
Onun saf varlığını pis kibriyle büyüler,
Kutsal ruhu şeytana çevirmeye kalkışır.
Benim iyi meleğim iblisçe kudurunca
Dost doğru bilememde kuşkulara düşerim:
İkisi benden ayrı sıkı dostluk kurunca
Melek,dişi şeytanın cehenneminde derim
Dertliyiyim bilemeden kuşkuyla yaşamaktan,
Sonunda meleğimi yakacak dişi şeytan.
-Yanlış kavgada,cesaretin doğrusu olmaz...
-Dertlerimin çığlığında nasihat filan duyulmuyor...
HAMLET
var olmak yada olmamak,mesele bu
gozu donmus talıhın sapanına,oklarına
için için kapanmak mı daha soylu
yoksa bir dertler denizine karsı silaha sarılıp
son vermek mi onlara? olmek, uyumak...
hpsi bu...ve bir uykuyla
yurek sızısına ve bedeni bekleyen
binlerce darbeye son verdik diyebilmek
hangi insan gonulden istemezdi bu bitişi
olmek,uyumak...uyumak,belki ruya gormek
ha! işte burda.cünku o olum uykusunda
su fani bedenden sıyrılıp çıktıgımızda
gorecegimiz ruyalar duraksatır bizi ister istemez
işte felaketi onca uzun omurlu kılanda bu
kım katlanırdı yoksa zamanın kırbaclarına,kufurlerine
zorbanın haksızlığına kibirli adamın hareketine
hor gorulen askın acılarına adaletin gecikmesine
devlet gorevlisinin kendini bilmezliğine
sabırla bekleyen erdemli kişinin
degersiz insanlardan gordugu muameleye
insan yalın bir hancer darbesiyle hesabı kesebilecekken
kim katlanırdı bu yorgun yasamın yuku altında
homurdanıp terlemeye
olumden sonraki bir şeyin korkusu olmasaydı
sınırlarını bir gecenin bir daha donmediği
o bilinmeyen ulkenin korkusu kafamızı karıştırıp
bizleri tanımadıgımız dertlere kosup gitmektense
basımızdakilere katlanmak zorunda bırakmasaydı
işte bunları düşündükçe
odlek olup çıkıyoruz hepimiz
ve işte boyle kararlılığın dogal rengi
endişenin soluk golgesiyle bozuluyor
bulutları hedef alan buyuk ve iddialı atılımlar
bu yuzden yorungesinden sapıyor
ve bir girişim olmaktan çıkıyor adları
hey o da kim? guzel ophelia! !
peri kızı, dualarında benim gunahlarımıda unutma
'...sizi seviyorum nedenini sormayın akıl,mantık,Aşk'a kılavuz olsa da,sırdaş olamamıştır asla...'
Sone 87
Hosca kal! Degerin cok yuksek, tutamam seni,
Biliyorum kendine ne paha bictigini
Ozgurluge kavustun alip deger belgeni,
Iptal ettik sendeki hakkimin senedini
Nasil tutarim seni, saglamadan iznini,
Neyim var hak edecek senin zenginligini,
Bu essiz armagana kim layik gorur beni?
Bana verilmis berat, donup buldu vereni.
Sen vermistin kendini, bilmeden degerini
Ya da bana vermekle hata isledigini,
Bir yanlis anlamanin sonucu hediyeni
Ama, o yine buldu hatayi duzelteni
Sen benimdin: ruyanin gorkemleriyle doldum.
Ben uykuda sultandim, uyaninca hic oldum
William Shakespeare
Kaynak:Antropoloji
Harf devriminden (?) sonra zamanın edebiyat mecmualarında ' şeksiper ' olarak yazılan ve uzun bir süre öyle anılan / tanınan İngiliz yazar.
Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?
Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın:
Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler,
Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:
Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak,
Ve sık sık kararı da yaldız düşer yüzünden
Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak
Kader ya da varlığın bozulması yüzünden
Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz,
Güzelliğin yitmez ki asla olmaz ki hurda
Gölgesindesin diye ecel caka satamaz
Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:
İnsanlar nefes alsın, gözler görsün elverir,
Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir.
Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş, horgörülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen' e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var, o koyuyor adama.
Biri huzur,biri dert,iki sevgilim var benim
iki görüntü gibi hep gönlümü çekerler:
Sarışın bir erkektir benim iyi meleğim,
Kötü ruh bir kadındır,kapkaranlık bir esmer.
Dişi cin cehennemde beni yok etmek ister
Meleğimi gönlümden ayartmaya çalışır
Onun saf varlığını pis kibriyle büyüler,
Kutsal ruhu şeytana çevirmeye kalkışır.
Benim iyi meleğim iblisçe kudurunca
Dost doğru bilememde kuşkulara düşerim:
İkisi benden ayrı sıkı dostluk kurunca
Melek,dişi şeytanın cehenneminde derim
Dertliyiyim bilemeden kuşkuyla yaşamaktan,
Sonunda meleğimi yakacak dişi şeytan.
-Yanlış kavgada,cesaretin doğrusu olmaz...
-Dertlerimin çığlığında nasihat filan duyulmuyor...
HAMLET
var olmak yada olmamak,mesele bu
gozu donmus talıhın sapanına,oklarına
için için kapanmak mı daha soylu
yoksa bir dertler denizine karsı silaha sarılıp
son vermek mi onlara? olmek, uyumak...
hpsi bu...ve bir uykuyla
yurek sızısına ve bedeni bekleyen
binlerce darbeye son verdik diyebilmek
hangi insan gonulden istemezdi bu bitişi
olmek,uyumak...uyumak,belki ruya gormek
ha! işte burda.cünku o olum uykusunda
su fani bedenden sıyrılıp çıktıgımızda
gorecegimiz ruyalar duraksatır bizi ister istemez
işte felaketi onca uzun omurlu kılanda bu
kım katlanırdı yoksa zamanın kırbaclarına,kufurlerine
zorbanın haksızlığına kibirli adamın hareketine
hor gorulen askın acılarına adaletin gecikmesine
devlet gorevlisinin kendini bilmezliğine
sabırla bekleyen erdemli kişinin
degersiz insanlardan gordugu muameleye
insan yalın bir hancer darbesiyle hesabı kesebilecekken
kim katlanırdı bu yorgun yasamın yuku altında
homurdanıp terlemeye
olumden sonraki bir şeyin korkusu olmasaydı
sınırlarını bir gecenin bir daha donmediği
o bilinmeyen ulkenin korkusu kafamızı karıştırıp
bizleri tanımadıgımız dertlere kosup gitmektense
basımızdakilere katlanmak zorunda bırakmasaydı
işte bunları düşündükçe
odlek olup çıkıyoruz hepimiz
ve işte boyle kararlılığın dogal rengi
endişenin soluk golgesiyle bozuluyor
bulutları hedef alan buyuk ve iddialı atılımlar
bu yuzden yorungesinden sapıyor
ve bir girişim olmaktan çıkıyor adları
hey o da kim? guzel ophelia! !
peri kızı, dualarında benim gunahlarımıda unutma
'...sizi seviyorum nedenini sormayın akıl,mantık,Aşk'a kılavuz olsa da,sırdaş olamamıştır asla...'
Sone 87
Hosca kal! Degerin cok yuksek, tutamam seni,
Biliyorum kendine ne paha bictigini
Ozgurluge kavustun alip deger belgeni,
Iptal ettik sendeki hakkimin senedini
Nasil tutarim seni, saglamadan iznini,
Neyim var hak edecek senin zenginligini,
Bu essiz armagana kim layik gorur beni?
Bana verilmis berat, donup buldu vereni.
Sen vermistin kendini, bilmeden degerini
Ya da bana vermekle hata isledigini,
Bir yanlis anlamanin sonucu hediyeni
Ama, o yine buldu hatayi duzelteni
Sen benimdin: ruyanin gorkemleriyle doldum.
Ben uykuda sultandim, uyaninca hic oldum
William Shakespeare
Kaynak:Antropoloji