- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Uyuşturucu madde bağımlılığı üç dönemde incelenebilir.
Alışma
dönemi : Uyuşturucu maddeyle ilk tanışma dönemidir. Bu dönemde yalancı
bir dünyaya dalarak keyif alma duygusu ön plana çıkar. Kişi
kararsızdır, uyuşturucuya başlamamak için direnir. İstediği zaman
uyuşturucuyu bırakacağını düşünür. Vücutta kalıcı bir fiziksel hasar
yoktur.Gerekli tıbbi yardım yapılırsa kolaylıkla uyuşturucuyu
bırakabilir.Kişilerde yersiz davranışlar, aşırı neşe ve durgunluk,
dalgınlık, unutkanlık arkadaşlardan ayrılarak yeni gruplara katılma
gibi değişiklikler uyuşturucu kullanmaya başladığının belirtileridir.
Doyma
dönemi:Bu dönemde kişi yaşantısını devam ettirebilmek içinuyuşturucu
maddeyi kullanmak zorundadır.Artık keyif alma ihtiyacı yoktur.Maddenin
yoksunluğunda büyük sıkıntı ve problemler
doğmaktadır.Görme
bulanıklığı, göz bebeklerinde küçülme, ağız kuruluğu, ellerde titreme,
nabız ve solunum sayısında azalma,tansiyon düşüklüğü, kabızlık,
hafızada zayuflama, ruhsal durgunluk, dikkatsizlik, irade ve kişilik
kaybı, hallüsinasyonlar vardır. Karaciğer, kalp, solunum ve sindirim
sisteminde hasarlar ortaya çıkmaktadır.Bağımlının gittikçe daha fazla
miktarda maddeye ihtiyacı olmaktadır. Bu dönemdeki bağımlıyı kurtarmak
için ciddi bir tedavi gereklidir.
Düşkünlük dönemi:Bu dönemde
organlarda ağır hasarlar ve ruhsal çöküntü görülür. Kalp ve solunum
problemleri, karaciğer hastalıkları ortaya çıkar. Aşrı zayıflama,
kusma, kalp ve solunum yetmezliği görülür. Bağımlının hastalıklara
karşı direnci azalır. Zatürre hepatit(sarılık) AIDS gibi hastalıklar
meydana gelir. Beyin hasarı, kişilik kaybı, ağır ruhsal problemler
ortaya çıkar.Kişi kendine bakamaz ve yardıma muhtaç hale gelir. Madde
bulabilmek için her yolu dener, hatta suç işleyebilir. Yaşantısını
devam ettirebilmek için aldığı uyuşturucu miktarını arttırmak
zorundadır. Uyuşturucu kullanımında aşırı doz alımına bağlı olarak
zehirlenme ve ölüm olayı görülebilir.Aşırı doz alındığında başlangıçta
husursuzluk,sesli ve ışıklı uyarıcılara karşı aşırı tepki görülür.
Hallüsinasyonlar, terleme, bulantı ve kas krampları meydana gelir.
İdrar ve dışkı kontrölü kaybolur. Solunum düzensizleşir.Kalp atımı ve
kan basıncı düşer. Titremelerle baygınlık, koma ve ölüm meydana gelir.
Uyuşturucu bağımlılığı erken dönemde yakalanıp tedavi edilemez ise kişiyi ölüme sürükleyen bir alışkanlıktır.
C) Uyuşturucu Bağımlılığının Tedavisi
Uyuşturucu bağımlılığının tedavisinde önemli iki nokta vardır:
Bağımlılının kendisinin tedavi olmaya ve bağımlılıktan kurtulmaya istekli olması.
Bağımlılığın erken teşhis edilerek tedaviya başlanması.
Uyuşturucu madde bağımlısı istekli ise tedavi şansı son derece
yükselmektedir.Aksi halde zorlamayla kişileri bağımlılıktan kurtarmak
mümkün değildir. Bağımlının kalıcı organ hasarları, ağır ruhsal
problemler oluşmadan teşhis edilmesi tedaviyi kolaylaştırmaktadır.Erken
teşhis edilemeyen vakalarda tedavi uzamakta ve iyileşme süreci
gecikmektedir.
Uyuşturucu madde bağımlılığının
tedavisi:Uyuşturucu madde bağımlılığının tedavisi, tedavi ve
rehabilitasyon olmak üzere iki aşamada gerçekleştirilir.
Tedavi
aşmasında kişi bağımlı olduğu maddeden uzaklaştırılarak yoksunluk
belirtileri ile savaşılır.Vücut organlarında meydana gelmiş hasarlar
tedavi edilir. Bu safhada bağımlı hastanede gözlem altında
tutulmalıdır.Yoksunluğa bağlı geçirdiği krizler son derece tehlikeli
olabilir.Bu yüzden ölüme ve intihar girişimlerine sık
rastlanır.Vücuttan toksit madde uzaklaştırılıp yoksunluk belirtileri
kaybolduktan sonra ikinci aşamaya geçilir.
Rehabilitasyon
aşamasında kişilerin ruhsal problemleri çözümlenmeye çalışılır. Tekrar
iş gücü kazandırılarak çalışabilecek ve topluma yararlı olacak hale
getirilir.Sağlığa zararlı bu alışkanlıklar yerine olumlu hobiler
kazanması sağlanır. Kötü arkadaş çevresinden uzaklaşmasına ve kendine
destek olacak kişilerle bir arada olmasına çalışılır.Sağlığa zararlı
alışkanlıkların tedavisi için hastanelerin psikiyatri bölümlerine veya
bu konularla özel olarak ilgilenen gönüllü kuruluşlara baş vurmak
gerekir.
Sağlığa zararlı alışkanlıklardan korunmak, bu
zararlı alışkanlıkların tedavisinden çok daha kolaydır. Bu
alışkanlıklardan korunmak için alınması gereken önlemler ve aileye,
devlete, medyaya düşen görevler;
1. Aileye Düşen Görevler
Uyuşturuculardan
korunmada en büyük vazife aileye düşmektedir. Aile toplumun temel
çekirdeğidir. En başta anne ve baba, çocuklara örnek olmalıdır.
Çocuklar, her türlü sıkıntılarını ve problemlerini öncelikle anne ve
babalarına açabilmelidirler. Problemlerin ilk defa aile büyüklerince
değerlendirilmeleri şarttır.
Bu konuda gençlerimizin dikkat edecekleri noktalara gelince;
• Gerek sevgiyi ve mutluluğu muhakkak ki kendi yuvalarında aramalıdırlar.
• Kötü arkadaş guruplarından uzak durmaları gerekir. Böyle kişiler davranışlarından, hareket ve sözlerinden anlaşılır.
•
Boş zamanları en iyi şekilde (okumak, kültürel ve diğer faydalı
faaliyetlerde bulunmak gibi meşguliyetlerle) değerlendirmelidirler.
•
Yine gençlik dönemi ; halk arasında söylendiği şekliyle "delikanlılık"
devresidir. Bu yaşlarda kişilik icabı, gelecek için her an problem
oluşturabilecek hareketlere girilebilir, kararlarda isteksizlik
olabilir. Gençler bu hususu daima göz önünde tutmalı büyüklerin
uyarılarını dikkate almalıdırlar.
Son olarak gençlerimizi
uyuşturucunun içine çeken alt kültürden bahsetmek istiyorum. İçki
uyuşturucu, kumar, şans oyunları, sapıklıklar, fuhuş evden kaçma gibi
faaliyetlerin tümünü besleyen, ortaya çıkaran ortama "Uyuşturucu
Kültürü" adını veriyoruz. Zararlı alışkanlıkların temelinde bu vardır
ve bunu önlemek uyuşturucu kültürüyle mücadeleye bağlıdır.
Bu kültürün filizlendiği birahane, pub, diskotek, kahvehane, kumarhane, meyhane ve benzeri yerlerden uzak durmalıdır.
Bira ve "alkolsüz" denilen bira, alkolizm ve uyuşturucu batağının başlangıç basamağıdır.
Yine milli manevi değerlerimiz, yüzyıllardan beri nesilden nesile
intikal eden geleneklerimiz uyuşturucu kültürünün panzehiridir. Bu
değerlere sarılmak zorundayız.
Alışma
dönemi : Uyuşturucu maddeyle ilk tanışma dönemidir. Bu dönemde yalancı
bir dünyaya dalarak keyif alma duygusu ön plana çıkar. Kişi
kararsızdır, uyuşturucuya başlamamak için direnir. İstediği zaman
uyuşturucuyu bırakacağını düşünür. Vücutta kalıcı bir fiziksel hasar
yoktur.Gerekli tıbbi yardım yapılırsa kolaylıkla uyuşturucuyu
bırakabilir.Kişilerde yersiz davranışlar, aşırı neşe ve durgunluk,
dalgınlık, unutkanlık arkadaşlardan ayrılarak yeni gruplara katılma
gibi değişiklikler uyuşturucu kullanmaya başladığının belirtileridir.
Doyma
dönemi:Bu dönemde kişi yaşantısını devam ettirebilmek içinuyuşturucu
maddeyi kullanmak zorundadır.Artık keyif alma ihtiyacı yoktur.Maddenin
yoksunluğunda büyük sıkıntı ve problemler
doğmaktadır.Görme
bulanıklığı, göz bebeklerinde küçülme, ağız kuruluğu, ellerde titreme,
nabız ve solunum sayısında azalma,tansiyon düşüklüğü, kabızlık,
hafızada zayuflama, ruhsal durgunluk, dikkatsizlik, irade ve kişilik
kaybı, hallüsinasyonlar vardır. Karaciğer, kalp, solunum ve sindirim
sisteminde hasarlar ortaya çıkmaktadır.Bağımlının gittikçe daha fazla
miktarda maddeye ihtiyacı olmaktadır. Bu dönemdeki bağımlıyı kurtarmak
için ciddi bir tedavi gereklidir.
Düşkünlük dönemi:Bu dönemde
organlarda ağır hasarlar ve ruhsal çöküntü görülür. Kalp ve solunum
problemleri, karaciğer hastalıkları ortaya çıkar. Aşrı zayıflama,
kusma, kalp ve solunum yetmezliği görülür. Bağımlının hastalıklara
karşı direnci azalır. Zatürre hepatit(sarılık) AIDS gibi hastalıklar
meydana gelir. Beyin hasarı, kişilik kaybı, ağır ruhsal problemler
ortaya çıkar.Kişi kendine bakamaz ve yardıma muhtaç hale gelir. Madde
bulabilmek için her yolu dener, hatta suç işleyebilir. Yaşantısını
devam ettirebilmek için aldığı uyuşturucu miktarını arttırmak
zorundadır. Uyuşturucu kullanımında aşırı doz alımına bağlı olarak
zehirlenme ve ölüm olayı görülebilir.Aşırı doz alındığında başlangıçta
husursuzluk,sesli ve ışıklı uyarıcılara karşı aşırı tepki görülür.
Hallüsinasyonlar, terleme, bulantı ve kas krampları meydana gelir.
İdrar ve dışkı kontrölü kaybolur. Solunum düzensizleşir.Kalp atımı ve
kan basıncı düşer. Titremelerle baygınlık, koma ve ölüm meydana gelir.
Uyuşturucu bağımlılığı erken dönemde yakalanıp tedavi edilemez ise kişiyi ölüme sürükleyen bir alışkanlıktır.
C) Uyuşturucu Bağımlılığının Tedavisi
Uyuşturucu bağımlılığının tedavisinde önemli iki nokta vardır:
Bağımlılının kendisinin tedavi olmaya ve bağımlılıktan kurtulmaya istekli olması.
Bağımlılığın erken teşhis edilerek tedaviya başlanması.
Uyuşturucu madde bağımlısı istekli ise tedavi şansı son derece
yükselmektedir.Aksi halde zorlamayla kişileri bağımlılıktan kurtarmak
mümkün değildir. Bağımlının kalıcı organ hasarları, ağır ruhsal
problemler oluşmadan teşhis edilmesi tedaviyi kolaylaştırmaktadır.Erken
teşhis edilemeyen vakalarda tedavi uzamakta ve iyileşme süreci
gecikmektedir.
Uyuşturucu madde bağımlılığının
tedavisi:Uyuşturucu madde bağımlılığının tedavisi, tedavi ve
rehabilitasyon olmak üzere iki aşamada gerçekleştirilir.
Tedavi
aşmasında kişi bağımlı olduğu maddeden uzaklaştırılarak yoksunluk
belirtileri ile savaşılır.Vücut organlarında meydana gelmiş hasarlar
tedavi edilir. Bu safhada bağımlı hastanede gözlem altında
tutulmalıdır.Yoksunluğa bağlı geçirdiği krizler son derece tehlikeli
olabilir.Bu yüzden ölüme ve intihar girişimlerine sık
rastlanır.Vücuttan toksit madde uzaklaştırılıp yoksunluk belirtileri
kaybolduktan sonra ikinci aşamaya geçilir.
Rehabilitasyon
aşamasında kişilerin ruhsal problemleri çözümlenmeye çalışılır. Tekrar
iş gücü kazandırılarak çalışabilecek ve topluma yararlı olacak hale
getirilir.Sağlığa zararlı bu alışkanlıklar yerine olumlu hobiler
kazanması sağlanır. Kötü arkadaş çevresinden uzaklaşmasına ve kendine
destek olacak kişilerle bir arada olmasına çalışılır.Sağlığa zararlı
alışkanlıkların tedavisi için hastanelerin psikiyatri bölümlerine veya
bu konularla özel olarak ilgilenen gönüllü kuruluşlara baş vurmak
gerekir.
Sağlığa zararlı alışkanlıklardan korunmak, bu
zararlı alışkanlıkların tedavisinden çok daha kolaydır. Bu
alışkanlıklardan korunmak için alınması gereken önlemler ve aileye,
devlete, medyaya düşen görevler;
1. Aileye Düşen Görevler
Uyuşturuculardan
korunmada en büyük vazife aileye düşmektedir. Aile toplumun temel
çekirdeğidir. En başta anne ve baba, çocuklara örnek olmalıdır.
Çocuklar, her türlü sıkıntılarını ve problemlerini öncelikle anne ve
babalarına açabilmelidirler. Problemlerin ilk defa aile büyüklerince
değerlendirilmeleri şarttır.
Bu konuda gençlerimizin dikkat edecekleri noktalara gelince;
• Gerek sevgiyi ve mutluluğu muhakkak ki kendi yuvalarında aramalıdırlar.
• Kötü arkadaş guruplarından uzak durmaları gerekir. Böyle kişiler davranışlarından, hareket ve sözlerinden anlaşılır.
•
Boş zamanları en iyi şekilde (okumak, kültürel ve diğer faydalı
faaliyetlerde bulunmak gibi meşguliyetlerle) değerlendirmelidirler.
•
Yine gençlik dönemi ; halk arasında söylendiği şekliyle "delikanlılık"
devresidir. Bu yaşlarda kişilik icabı, gelecek için her an problem
oluşturabilecek hareketlere girilebilir, kararlarda isteksizlik
olabilir. Gençler bu hususu daima göz önünde tutmalı büyüklerin
uyarılarını dikkate almalıdırlar.
Son olarak gençlerimizi
uyuşturucunun içine çeken alt kültürden bahsetmek istiyorum. İçki
uyuşturucu, kumar, şans oyunları, sapıklıklar, fuhuş evden kaçma gibi
faaliyetlerin tümünü besleyen, ortaya çıkaran ortama "Uyuşturucu
Kültürü" adını veriyoruz. Zararlı alışkanlıkların temelinde bu vardır
ve bunu önlemek uyuşturucu kültürüyle mücadeleye bağlıdır.
Bu kültürün filizlendiği birahane, pub, diskotek, kahvehane, kumarhane, meyhane ve benzeri yerlerden uzak durmalıdır.
Bira ve "alkolsüz" denilen bira, alkolizm ve uyuşturucu batağının başlangıç basamağıdır.
Yine milli manevi değerlerimiz, yüzyıllardan beri nesilden nesile
intikal eden geleneklerimiz uyuşturucu kültürünün panzehiridir. Bu
değerlere sarılmak zorundayız.