- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Konusma zihinsel düzeyde gerceklesir ve dil sussuda zihin süküt edemez. Süküt gönlün vasfidir ki o hep sessiz anlatir.
' Dudaklar sussa da kalbin yüz dili vardır. '
siz sukut etmıyor binlerce şey yazıyorsunuz
fakat siyasetin böylesine pes doğrusu
onlarca sayfa yazıp aslında eele tutulur hiçbişey yazmaması ne ilginç
size söylüyorum muhterem kişi
)
sükut etmek çabadır...
bana sükût eden birini göstersinler...
elle tutulur bir şey yazmak...
ilim olsa yazılır.
ama insan bazen konuşmak istiyor.
küfür etmek belki de daha iyi...
acaba?
defin işlemi sonrasıdır. bomboş tirübünler gibi...
' sigara dumanından sararmış parmakları ile tuttuğu kirli küreği bir kenara bıraktı müsteşar. ıslak toprak, taşsız mezar, imamsız defin, sükut, ikrar ve itaat... muhteşem bir tablo. beş para etmezliği, renkli boyalar ile kamufle edilmiş.,,
yaşlı adama doğru bakıp
- dirilir bu ihtiyar. gömdün ama...
diyerek ince bir espirinin yapı taşlarını muntazaman ören gavur... ismi daha önce zikredilmemiş, ekip dışı, aldırmazlık zirvelerinin tapulu sahibi. pis işlerin adamı. gavurluğu ne ırkından ne milliyetinden. tamamen bilinmeyen bir sebepten gelen isimsizliğini doldurmaya görevli bir sözcük.., gel gör ki sırtlan sırıtışlı gavur, en kalifiye espirisinde tek çizgi gülümsememişti.
-ben bilmem. diyen ihtiyar, paltosunun içinden çekip çıkardığı ucu yırtık gri bir atkıyı mezarın üzerine bırakıp gitmek için döndü. büyük filmlerin, büyük replikleri olurmuş. büyük adamlar gibi giderken, hem de arkası dönük bir hal üzere
-sükut. dedi.
müsteşar gitmişti. gavur hala mezarın başında dikiliyordu. hüzün? yok öyle şeylerle pek muhattap edilmeyecek bir karekter gavur. cebinden çıkardığı sigaradan bir tane yakıp ilk dumanı taa içine kadar çekti. müsteşara ithafen, boşluğa hitaben
-mezar taşı yok bunun ihtiyar. ne o, yoksa isim yazmak zor mu geldi? '
Kelâmın 'sekte'ye uğraması.
öncesi Serdar Öztop sonrası yalan dolan...
Sükût hâli...
iç içe girift bahçeler gibi tahayyül etmekteyim sükût alemini...
Bu alemin en verimli bahçesi de tefekkürdür...
Tefekkür bahçesinin yeşerip verimli olmasını istiyorsak sükûtun da anlamlı olanını yaşamak icâb eder...
ve bu bizi nereye götürür?
Efendim tefekkür bahçesinin en hoş rayihalı çiçeği de Hikmettir...
Hikmet perdesinin ardındaki binbir rengin anlamına erdiğindeyse insan,artık rüzgar ne yönden eserse essin beyhûdedir....
heybesinde sükût...kırbasında teşnelik taşıyan bir müteşair...
kalsın..kalsın yazmıyorum...
insanda şevk mi bırakıyorsunuz
'Sükût' nehrin sesinden daha gür çıkınca bize ancak usul usul akmak düşüyor....
Kaynak:Antropoloji
Konusma zihinsel düzeyde gerceklesir ve dil sussuda zihin süküt edemez. Süküt gönlün vasfidir ki o hep sessiz anlatir.
' Dudaklar sussa da kalbin yüz dili vardır. '
siz sukut etmıyor binlerce şey yazıyorsunuz
fakat siyasetin böylesine pes doğrusu
onlarca sayfa yazıp aslında eele tutulur hiçbişey yazmaması ne ilginç
size söylüyorum muhterem kişi
sükut etmek çabadır...
bana sükût eden birini göstersinler...
elle tutulur bir şey yazmak...
ilim olsa yazılır.
ama insan bazen konuşmak istiyor.
küfür etmek belki de daha iyi...
acaba?
defin işlemi sonrasıdır. bomboş tirübünler gibi...
' sigara dumanından sararmış parmakları ile tuttuğu kirli küreği bir kenara bıraktı müsteşar. ıslak toprak, taşsız mezar, imamsız defin, sükut, ikrar ve itaat... muhteşem bir tablo. beş para etmezliği, renkli boyalar ile kamufle edilmiş.,,
yaşlı adama doğru bakıp
- dirilir bu ihtiyar. gömdün ama...
diyerek ince bir espirinin yapı taşlarını muntazaman ören gavur... ismi daha önce zikredilmemiş, ekip dışı, aldırmazlık zirvelerinin tapulu sahibi. pis işlerin adamı. gavurluğu ne ırkından ne milliyetinden. tamamen bilinmeyen bir sebepten gelen isimsizliğini doldurmaya görevli bir sözcük.., gel gör ki sırtlan sırıtışlı gavur, en kalifiye espirisinde tek çizgi gülümsememişti.
-ben bilmem. diyen ihtiyar, paltosunun içinden çekip çıkardığı ucu yırtık gri bir atkıyı mezarın üzerine bırakıp gitmek için döndü. büyük filmlerin, büyük replikleri olurmuş. büyük adamlar gibi giderken, hem de arkası dönük bir hal üzere
-sükut. dedi.
müsteşar gitmişti. gavur hala mezarın başında dikiliyordu. hüzün? yok öyle şeylerle pek muhattap edilmeyecek bir karekter gavur. cebinden çıkardığı sigaradan bir tane yakıp ilk dumanı taa içine kadar çekti. müsteşara ithafen, boşluğa hitaben
-mezar taşı yok bunun ihtiyar. ne o, yoksa isim yazmak zor mu geldi? '
Kelâmın 'sekte'ye uğraması.
öncesi Serdar Öztop sonrası yalan dolan...
Sükût hâli...
iç içe girift bahçeler gibi tahayyül etmekteyim sükût alemini...
Bu alemin en verimli bahçesi de tefekkürdür...
Tefekkür bahçesinin yeşerip verimli olmasını istiyorsak sükûtun da anlamlı olanını yaşamak icâb eder...
ve bu bizi nereye götürür?
Efendim tefekkür bahçesinin en hoş rayihalı çiçeği de Hikmettir...
Hikmet perdesinin ardındaki binbir rengin anlamına erdiğindeyse insan,artık rüzgar ne yönden eserse essin beyhûdedir....
heybesinde sükût...kırbasında teşnelik taşıyan bir müteşair...
kalsın..kalsın yazmıyorum...
insanda şevk mi bırakıyorsunuz
'Sükût' nehrin sesinden daha gür çıkınca bize ancak usul usul akmak düşüyor....
Kaynak:Antropoloji