ŞÜKRETMENİN GÜCÜ

[funda0903]

aynalara bakarken yüzü gülmeli insanın...aradığı

istediği

beklediği

özlem ve ihtiyaç duyduğu her şeyin kendinde olduğunu artık anlamalı...

yaşamda sevgiyle sarıldığımız ve nefretle ittiğimiz herşey bizi ve ihtiyaçlarımızı temsil eder...

herkesin sevgiye ihtiyacı olduğunu söylediği dünyamızda ilk önce sevgi itiliyorsa

kendimize sormamız gereken çok şey var demektir....

göreceli ve bazı durumlarda karmaşalar yaratan sevginin

anlaşılmaz noktalarının anlaşılması umuduyla yaşanan içe dönüş

aynalarda kendini gösterdiğinde gözler ya kaçırır kendini kendinden

yada yola devam cesareti verir....

ne olursa olsun gözlerimize bakma cesaretimizi yitirmeyelim...

bu cesareti her yitirişimizde ya da ertelediğimizde

kendimizle aramızdaki kapatmaya çalıştığımız o mesafe katlanarak artıyor...

cesareti olan şimdi denesin...

belkide kendinle yüzleşmenin kaçınılmaz olduğu o gün

bugündür.....



"hayatı kolaylaştırmak ne testtir nede görev....mükemmelliyet yoktur ve sizde bir gecede başarmak zorunda değilsiniz...yapabildiğiniz yerden başlayın...mecbur olduğunuz yerden başlayın...ama ne olursa olsun başlayın...."
.....ŞÜKRETMENİN GÜCÜ.....
sahip olduklarımı çoğaltma gücünün bu kadar kolay olduğunu ilk öğrendiğimde inanmamıştım...her gün

başkalarına "mucize" gibi gelen şeyler oluyor hayatımda...ve ben tüm bunların her daim açık tuttuğum zihim kapımdan ve "şükretmek"ten kaynaklandığını bilecek kadar ilerledim bu yolda...
şükürler olsunki

şükretmeyi biliyorum...
çocukluğumdan kalan silik hatıralarım var elbet bunlarla ilgili ama yaptırımı zayıf....bir zorakilik yapışmış üzerlerine....kişilik kavgası verdiğimiz o yıllarda ailelerimiz pekte hoşgörülü değillerdi ve bir birey olabilme savaşımızı kendi üstlerine alıp

doğru-yalnış ne varsa yüklemeye çalışırlardı şaşkın beyinlerimize....
hepsi konuşurdu..iyi şeyler anlatırlardı elbet..hangi ebeveyn çocuğunun kötülüğüne konuşmuşki şimdiye dek....
ama anlattıklarında ruh yoktu sanırım....
ruhuma hitab etmeyen hiçbirşeyi kabul etmeyen ben uzun yıllar

aslında dinimizin temelinde olan fakat yalnış anlatımlar sonucu sürekli reddettiğim bilgilerle yaşamak zorunda kaldım....
taki onları bir bilgi olmaktan çıkarıp

ruhuma sevgi olarak yerleştirene kadar....
şimdi hayatımda bulunan herşeyin içinde sevgi olduğunu görebiliyorum ...
bunları hem mensub olduğumuz dinimizde

hemde kendimi oldukça yakın bulduğum budizmde keşfettim...bir budist olduğumu söyleyemem..(bu budistlere açıkça ayıp olurdu)..ama onların ruhuma hitap biçimlerinin daha uygun olduğunu söyleyebilirm..incil ve tevrat okumuşluğumda olmasına rağmen

ne kitabımızda ne incilde nede tevratta şükretmenin gücü

budizmde anlatıldığı gibi anlatılmamıştır...
tüm dinler aslında aynı temel şeyleri anlatsada

kültür ve anlatış bakımından ayrılırlar..ve anlatış biçimi herşeyi yaptırabilecek gücede sahiptir...
biri "sen bilirsin

ama bunu bu şekilde yaparsan senin için daha iyi olur" der

diğeri "böyle yap" der

bir diğeride "yap

yapmazsan cezalandırılacaksın" der....burda tercih bize aittir ama sonuç değişmez....
hepsi bunun yapılması gerektiğini söyler

sadece anlatış biçimleri değişiktir....
ben uzun yıllar boyunca bana sevgiyle bunları anlatacak şeylerin peşinden koştum ve nihayet bulduğumda ruhumdaki huzur aradığımı bulduğumu söylüyordu....
ama en büyük değişim ve armağanları "şükretmenin gücü"nü keşfettiğimde buldum....
şükretmek

hani sofradan kalkarken

yada yemeğe başlamadan alelacele

bir ağız alışkanlığıyla şükretmek değil....yada bir borcun altından kalkıldığında

yada yeni bir şeyler alındığında...alelacele ve ağızalışkanlığıyla edilen şükrün yıllar buyunca bana birşey getirmediğini gördüm...
asıl önemli olanın buna zaman ayırmak olduğunu gördüm....
hergün bilinçli olarak

zamanını kişinin kendisinin ayarlayacağı bir süreç

herşeyi daha fazla katlayarak getiriyor hayatına....
sadece biraz zaman ayırın yeter....
hayatınızdaki herşey için bir şükür duası yazmak çokta eğlenceli aslında...
hayatında şükretmen gereken şeylerin çokluğunu kağıt üzerinde görmenin gerçekten çarpıcı bir etkisi var...
şimdi bir kağıt ve kalem almanın ve kendi şükür duanı yazmanın vaktidir....
kendin için hep iyi şeyler yapmalı insan ve bu güzel bir başlangıç...


ve son olarak.....
şükürler olsunki: gelip bu yazıyı okudun.....

Alıntı​

 

[Bale]

Bunu siz mi yazdınız? çok güzel, harika bir paylaşım teşekkür ederim.

 

[funda0903]

Hayır ben yazmadım alıntı ama çok etkilendim paylaşmak istedim....

 

[bigokyanus]

Çok doğru şeyler yazılanlar , önce aynaya baktığımızda kendimiz için olmalı ilk şükür ve kendimizden başlamalı her şey.
Değiştirmeye de insan kendinden başlamıyor mu zaten ?

Teşekkürler ...