- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Jöleli saçları, şık gömleği ve düşük belli, bol pantolonuyla önündeki enstrümana ritmik hareketlerle vuruyor Alican. Hemen yanında perküsyoncu Candemir Aksoy gözlerinin içine bakarak ve gülümseyerek onu motive ediyor. Alican gülüyor, kendini ritme kaptırıyor.
Alican ne ünlü bir müzisyen, ne de konservatuvar öğrencisi. O sekiz yaşında spastik bir çocuk. 1.5 yıl öncesine kadar yürümeyi dahi bilmeyen Alican, kendisi gibi spastik olan çocuklara göre şimdi seri denebilecek şekilde hareket ediyor. Henüz konuşamıyor ama iki aydır gittiği Metin Sabancı Spastik Çocuklar Merkezi'ndeki ritim atölyesi sayesinde bazı sesleri çıkarabiliyor.
Galata Pera Kültür ve Sanat Derneği'yle Metin Sabancı Spastik Çocuklar Merkezi'nin ortaklaşa çabasıyla başlayan ritim atölyesinde perküsyoncu Nail Aksoy ve kardeşi Candemir Aksoy, iki-17 yaşlarındaki yaklaşık 70 çocuğa ders veriyor. Haftanın iki günü, iki-dört saat süren etkinlikte amaç, çocukların hem duyularını uyarmak, hem de hareketlerindeki kontrolü sağlamak. Çocuklar merkezdeki konuşma, duyma, fizyoterapi gibi derslere ek olarak ritimle bir anlamda rehabilite oluyor.
Hayali 1001 kişilik orkestra
Daha önce Eyüp ve Şişli belediyeleriyle yürüttüğü 'Perküsyonların Dansı' adlı projeyle fiziksel engellilerle çalışan Nail Aksoy, spastik çocuklarla yaptığı çalışmayı da bunun devamı niteliğinde görüyor. Amacı, aralarında spastik çocukların, engellilerin de olduğu 1001 kişilik bir toplulukla konser vermek. Ama önce buradaki çocuklarla bir konser vermeyi düşünüyoruz diyor Aksoy.
Perküsyonla çocuklarda hem ritim duygusu, hem de kontrol mekanizması gelişiyor. Nail Aksoy, iki ay önce derslere başladıklarında bazı çocukların ellerini, kollarını oynatamadığını, şimdiyse gelişme kaydettiklerini, bazı çocukların perküsyon yetenekleri olduğunu keşfettiklerini söylüyor.
Alican bu yetenekli çocuklardan biri. Enstrüman çalmak için ciddi çaba gösteriyor, bunu yaparken mutlu oluyor. Annesi Funda Seda Solmaz, onun her şeyi anladığını ancak derdini işaret diliyle anlatabildiğini söylüyor. Müziği çok sevdiği için annesi Alican'a sürekli kulaklıkla müzik dinletiyor. Son günlerdeki favori şarkısı Sibel Can'ın 'Çakmak Çakmak'ı. Hatta şarkının nakaratındaki bazı sesleri çıkarabiliyor bile.
Atölyenin mutlu çocuklarından biri de Emin. Henüz 2.5 yaşında olan Emin, doğduğunda tamamen normal bir çocukmuş. Ancak üç aylıkken geçirdiği havale nedeniyle şu anda yaşıtlarından çok çok geride. Ama annesi Arzu Sakızcı, Emin'in kısa sürede büyük aşama kaydettiğini, daha önce boynunu tutamadığını, oturamadığını anlatıyor. 1.5 yıldır gittikleri merkez sayesinde Emin'in ileride kendi ayakları üzerinde durabileceğine inanıyor. Emin, haftada iki kez ritim atölyesine geliyor. Aksoy'a göre o da müziğe yeteneği olan çocuklardan. Ritmi önce dinliyor, sonra tekrarlayabiliyor.
Korkmayın, yalnız değilsiniz
Doğum sırasında (zor doğum, solunum gecikmesi, kan uyuşmazlığı, beyin damarlarında tıkanma, kanama vb.) veya doğumdan kısa süre sonra çeşitli nedenlerle beynin hareketle ilgili bölümlernide hasar meydana gelirse buna tıp dilinde 'serebral palsi' deniyor. Genelde hareketle ilgili bozukluk söz konusu ve çoğu zaman çocuğun zekâsı normal oluyor. Bu hareket bozukluğunun bir çeşidi de spastisite olarak adlandırılıyor ve çocuklara da 'spastik' deniyor.
Türkiye Spastik Çocuklar Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı ve nöropsikiyatri-pediyatrik nöroloji uzmanı Prof. Dr. Hıfzı özcan, doğuştan beyin arızası olan çocukların sosyal rehabilitasyonu, toplumda bizler gibi yaşamalarının sağlanması için çalıştıklarını belirterek, Halk arasında spastik, bizim serebral palsili dediğimiz çocukların sayısı çok fazla. Metin Sabancı Spastik Çocuklar Merkezi'nde çocukların eğitimle kendi ayaklarının üzerinde durması sağlanıyor. Sol eli hareket etmiyorsa sağı nasıl daha iyi kullanabileceği öğretiliyor. Eğitimler her türlü yeteneği geliştirmeye yönelik diyor.
özcan, çocuğunun spastik olduğunu öğrenen ailelerin büyük sarsıntı yaşadığını belirterek, Yalnız olmadıklarını bilsinler. Ayrıca korkmasınlar, ürkmesinler, aile içi işbirliğine gitsinler. Geleceği karartacak bir durum yok diyerek önerilerde bulunuyor.
Radikal
Alican ne ünlü bir müzisyen, ne de konservatuvar öğrencisi. O sekiz yaşında spastik bir çocuk. 1.5 yıl öncesine kadar yürümeyi dahi bilmeyen Alican, kendisi gibi spastik olan çocuklara göre şimdi seri denebilecek şekilde hareket ediyor. Henüz konuşamıyor ama iki aydır gittiği Metin Sabancı Spastik Çocuklar Merkezi'ndeki ritim atölyesi sayesinde bazı sesleri çıkarabiliyor.
Galata Pera Kültür ve Sanat Derneği'yle Metin Sabancı Spastik Çocuklar Merkezi'nin ortaklaşa çabasıyla başlayan ritim atölyesinde perküsyoncu Nail Aksoy ve kardeşi Candemir Aksoy, iki-17 yaşlarındaki yaklaşık 70 çocuğa ders veriyor. Haftanın iki günü, iki-dört saat süren etkinlikte amaç, çocukların hem duyularını uyarmak, hem de hareketlerindeki kontrolü sağlamak. Çocuklar merkezdeki konuşma, duyma, fizyoterapi gibi derslere ek olarak ritimle bir anlamda rehabilite oluyor.
Hayali 1001 kişilik orkestra
Daha önce Eyüp ve Şişli belediyeleriyle yürüttüğü 'Perküsyonların Dansı' adlı projeyle fiziksel engellilerle çalışan Nail Aksoy, spastik çocuklarla yaptığı çalışmayı da bunun devamı niteliğinde görüyor. Amacı, aralarında spastik çocukların, engellilerin de olduğu 1001 kişilik bir toplulukla konser vermek. Ama önce buradaki çocuklarla bir konser vermeyi düşünüyoruz diyor Aksoy.
Perküsyonla çocuklarda hem ritim duygusu, hem de kontrol mekanizması gelişiyor. Nail Aksoy, iki ay önce derslere başladıklarında bazı çocukların ellerini, kollarını oynatamadığını, şimdiyse gelişme kaydettiklerini, bazı çocukların perküsyon yetenekleri olduğunu keşfettiklerini söylüyor.
Alican bu yetenekli çocuklardan biri. Enstrüman çalmak için ciddi çaba gösteriyor, bunu yaparken mutlu oluyor. Annesi Funda Seda Solmaz, onun her şeyi anladığını ancak derdini işaret diliyle anlatabildiğini söylüyor. Müziği çok sevdiği için annesi Alican'a sürekli kulaklıkla müzik dinletiyor. Son günlerdeki favori şarkısı Sibel Can'ın 'Çakmak Çakmak'ı. Hatta şarkının nakaratındaki bazı sesleri çıkarabiliyor bile.
Atölyenin mutlu çocuklarından biri de Emin. Henüz 2.5 yaşında olan Emin, doğduğunda tamamen normal bir çocukmuş. Ancak üç aylıkken geçirdiği havale nedeniyle şu anda yaşıtlarından çok çok geride. Ama annesi Arzu Sakızcı, Emin'in kısa sürede büyük aşama kaydettiğini, daha önce boynunu tutamadığını, oturamadığını anlatıyor. 1.5 yıldır gittikleri merkez sayesinde Emin'in ileride kendi ayakları üzerinde durabileceğine inanıyor. Emin, haftada iki kez ritim atölyesine geliyor. Aksoy'a göre o da müziğe yeteneği olan çocuklardan. Ritmi önce dinliyor, sonra tekrarlayabiliyor.
Korkmayın, yalnız değilsiniz
Doğum sırasında (zor doğum, solunum gecikmesi, kan uyuşmazlığı, beyin damarlarında tıkanma, kanama vb.) veya doğumdan kısa süre sonra çeşitli nedenlerle beynin hareketle ilgili bölümlernide hasar meydana gelirse buna tıp dilinde 'serebral palsi' deniyor. Genelde hareketle ilgili bozukluk söz konusu ve çoğu zaman çocuğun zekâsı normal oluyor. Bu hareket bozukluğunun bir çeşidi de spastisite olarak adlandırılıyor ve çocuklara da 'spastik' deniyor.
Türkiye Spastik Çocuklar Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı ve nöropsikiyatri-pediyatrik nöroloji uzmanı Prof. Dr. Hıfzı özcan, doğuştan beyin arızası olan çocukların sosyal rehabilitasyonu, toplumda bizler gibi yaşamalarının sağlanması için çalıştıklarını belirterek, Halk arasında spastik, bizim serebral palsili dediğimiz çocukların sayısı çok fazla. Metin Sabancı Spastik Çocuklar Merkezi'nde çocukların eğitimle kendi ayaklarının üzerinde durması sağlanıyor. Sol eli hareket etmiyorsa sağı nasıl daha iyi kullanabileceği öğretiliyor. Eğitimler her türlü yeteneği geliştirmeye yönelik diyor.
özcan, çocuğunun spastik olduğunu öğrenen ailelerin büyük sarsıntı yaşadığını belirterek, Yalnız olmadıklarını bilsinler. Ayrıca korkmasınlar, ürkmesinler, aile içi işbirliğine gitsinler. Geleceği karartacak bir durum yok diyerek önerilerde bulunuyor.
Radikal