- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Ölüm Geçirmez – Şımarık Çocuktan Tür OyunuQuentin Tarantino ve Robert Rodriguezin 1960lı ve 70li yılların B-movielerine öykünen ortak yapıtı Grindhouseun Tarantino imzalı genişletilmiş bölümü Ölüm Geçirmez, yaz aylarının aksiyon ve eğlence kaynağı olacağa benziyor. Grindhouseun ABDdeki başarısız box office sonuçlarından sonra tek başına piyasaya sürülen Ölüm Geçirmez, hem Tarantino filmlerinin keyfini arayanlar, hem de yönetmenden farklı bir çalışma bekleyenler için tatmin edici. Klasik Tarantino diyalogları, yırtıcı kadın kahramanlar ve groovy soundtrackinin yanı sıra, bu kez yönetmenin duvarlarını yıkmayı çok sevdiği tür geleneğine tamamen –ama her zamanki gibi Tarantinoca– riayet ettiğini görüyoruz.
Ölüm Geçirmez, ölüm geçirmeyen arabasıyla takip ettiği kadın hedeflerini öldürmekten zevk alan Stuntman Mike (Kurt Russell) adlı bir psikopatın iki aşamalı serüveni. Filmin ilk aşaması kurban profilinin tanıtıldığı ve genç kız katili Stuntman Mikeın şiddet dolu emellerini gerçekleştirdiği Texasta, ikincisi ise kötü adamımızın daha zorlayıcı bir bayan ekiple karşı karşıya kaldığı Tennesseede geçiyor. Ölüm Geçirmezde Tarantino, resim kaymaları; aniden renkli görüntüden siyah-beyaz görüntüye geçmeler; ses ve görüntü takılmaları; çizikli, kirli kareler gibi eski günlerin teknik yetersizliklerinden kaynaklanan hataları sinemasına bizzat uygulamış. Sonuçta Tarantino 60-70ler sinemasının düşük bütçeli, basit hikayeli, amatör ruhlu filmlerini tematik ve estetik olarak taklit etmeyi başarmış.
Eski moda öyküsü ve tür özellikleri yerli yerinde olan film, –türün orijinal yapıtlarının aksine– yüksek teknoloji örneği. Filmdeki görsel ve işitsel ‘hatalar teknik donanım eksikliklerinden ziyade günümüz sinemasında mevcut teknik yetkinliği kaynak alarak tasarlanmış. Türün ruhunu yakalamak üzere yaratılmış ve filme serpiştirilmiş bu teknik aksamaların herhangi bir gözalıcı efektten tek farkı hizmet ettikleri amaç. Belki iskelet olarak alınan B-movie türünün insanları böylesine kendine çeken amatör ruhuna yön veren ekonomik kısıtlamalar Tarantino gibi görkemli prodüksüyonları seven bir yönetmene getirilseydi, sonuç hem çok daha ilginç hem de öğretici olabilirdi.
Öte yandan Tarantinonun bulduğu yöntemlerin barizliği ve hoppalığı bir anlamda filmin lehine işliyor da denebilir. Tür sinemasının hınzır yönetmeni olarak yerini sağlamlaştırmış yönetmenin, bu kez kurallara uyarak tür geleneğini altüst etmesini izliyoruz. Yönetmen öyle yapay ve kasti bir yol geliştiriyor, sinemasında öyle abartılı bir şiddet ve mizah uyguluyor ki, basitçe bir tür çalışması olarak görülebilecek yapıt, Tarantinonun kalın imzasını son karesine kadar taşıyor.
Ölüm Geçirmez, Rezervuar Köpeklerinin (1992) restorant sahnesindeki atmosferi, Ucuz Romanın (1994) diyalog bombardımanını, Kill Billin (2003) güçlü ve vahşi kadınlarını, Tarantino sinemasının alışageldiğimiz şiddetle karışık mizah gücünü ve tüm filmlerine damgasını vuran müzik tarzını bir araya getiriyor. Filmde Tarantinonun geveze barmen rolünde yer alması ve diyaloglara gömülmüş eski Tarantino filmlerine göndermeler Ölüm Geçirmezi bir Tarantino klasiği yapmaya yetiyor.
Film sadece Tarantino filmografisinin nadide bir parçası değil, sinema dünyası için de hoş bir hediye. Zira Kurt Russellı kibar ve sevimli tavırlarının ardında vahşi ve durdurulamaz bir ölüm makinesi olarak izlemek büyük bir keyif. Filmde özellikle Rosario Dawson, Zoe Bell, Tracie Thoms, Sydney Poitier ve Vanessa Ferlito gibi görece yeni yüzlerin varlığı da filme bitmek bilmeyen bir enerji getirmiş.
Stil saplantısı çoğu zaman seçtiği içerikleri gölgede bırakan Tarantino bu kez de takipçilerini şaşırtmıyor. Ölüm Geçirmezde de Tarantino sinemasının demirbaşları yönetmenin son stil çalışmasına yön veriyor. Yönetmen adeta sinemanın, kurallarına göre oynandığında her kılığa girebileceğini, her bariyeri aşıp, her izleyiciyi sarmalayabileceğini gösteriyor. Tarantino sinemasında hiçbir sinemasal veri kabına sığmıyor; her duygu ve fikir yönetmenin taşkın sinema enerjisinin ve coşkusunun bir ürünü. Sinemanın şımarık çocuğunun son yaramazlığını kaçırmak bir kayıp olur...
Selin Sevinç
selinlesinema@gmail.com
Selin Sevinç'in tüm sinema yazılarına filmbutik.net'ten ulaşabilirsiniz!...
Ölüm Geçirmez, ölüm geçirmeyen arabasıyla takip ettiği kadın hedeflerini öldürmekten zevk alan Stuntman Mike (Kurt Russell) adlı bir psikopatın iki aşamalı serüveni. Filmin ilk aşaması kurban profilinin tanıtıldığı ve genç kız katili Stuntman Mikeın şiddet dolu emellerini gerçekleştirdiği Texasta, ikincisi ise kötü adamımızın daha zorlayıcı bir bayan ekiple karşı karşıya kaldığı Tennesseede geçiyor. Ölüm Geçirmezde Tarantino, resim kaymaları; aniden renkli görüntüden siyah-beyaz görüntüye geçmeler; ses ve görüntü takılmaları; çizikli, kirli kareler gibi eski günlerin teknik yetersizliklerinden kaynaklanan hataları sinemasına bizzat uygulamış. Sonuçta Tarantino 60-70ler sinemasının düşük bütçeli, basit hikayeli, amatör ruhlu filmlerini tematik ve estetik olarak taklit etmeyi başarmış.
Eski moda öyküsü ve tür özellikleri yerli yerinde olan film, –türün orijinal yapıtlarının aksine– yüksek teknoloji örneği. Filmdeki görsel ve işitsel ‘hatalar teknik donanım eksikliklerinden ziyade günümüz sinemasında mevcut teknik yetkinliği kaynak alarak tasarlanmış. Türün ruhunu yakalamak üzere yaratılmış ve filme serpiştirilmiş bu teknik aksamaların herhangi bir gözalıcı efektten tek farkı hizmet ettikleri amaç. Belki iskelet olarak alınan B-movie türünün insanları böylesine kendine çeken amatör ruhuna yön veren ekonomik kısıtlamalar Tarantino gibi görkemli prodüksüyonları seven bir yönetmene getirilseydi, sonuç hem çok daha ilginç hem de öğretici olabilirdi.
Öte yandan Tarantinonun bulduğu yöntemlerin barizliği ve hoppalığı bir anlamda filmin lehine işliyor da denebilir. Tür sinemasının hınzır yönetmeni olarak yerini sağlamlaştırmış yönetmenin, bu kez kurallara uyarak tür geleneğini altüst etmesini izliyoruz. Yönetmen öyle yapay ve kasti bir yol geliştiriyor, sinemasında öyle abartılı bir şiddet ve mizah uyguluyor ki, basitçe bir tür çalışması olarak görülebilecek yapıt, Tarantinonun kalın imzasını son karesine kadar taşıyor.
Ölüm Geçirmez, Rezervuar Köpeklerinin (1992) restorant sahnesindeki atmosferi, Ucuz Romanın (1994) diyalog bombardımanını, Kill Billin (2003) güçlü ve vahşi kadınlarını, Tarantino sinemasının alışageldiğimiz şiddetle karışık mizah gücünü ve tüm filmlerine damgasını vuran müzik tarzını bir araya getiriyor. Filmde Tarantinonun geveze barmen rolünde yer alması ve diyaloglara gömülmüş eski Tarantino filmlerine göndermeler Ölüm Geçirmezi bir Tarantino klasiği yapmaya yetiyor.
Film sadece Tarantino filmografisinin nadide bir parçası değil, sinema dünyası için de hoş bir hediye. Zira Kurt Russellı kibar ve sevimli tavırlarının ardında vahşi ve durdurulamaz bir ölüm makinesi olarak izlemek büyük bir keyif. Filmde özellikle Rosario Dawson, Zoe Bell, Tracie Thoms, Sydney Poitier ve Vanessa Ferlito gibi görece yeni yüzlerin varlığı da filme bitmek bilmeyen bir enerji getirmiş.
Stil saplantısı çoğu zaman seçtiği içerikleri gölgede bırakan Tarantino bu kez de takipçilerini şaşırtmıyor. Ölüm Geçirmezde de Tarantino sinemasının demirbaşları yönetmenin son stil çalışmasına yön veriyor. Yönetmen adeta sinemanın, kurallarına göre oynandığında her kılığa girebileceğini, her bariyeri aşıp, her izleyiciyi sarmalayabileceğini gösteriyor. Tarantino sinemasında hiçbir sinemasal veri kabına sığmıyor; her duygu ve fikir yönetmenin taşkın sinema enerjisinin ve coşkusunun bir ürünü. Sinemanın şımarık çocuğunun son yaramazlığını kaçırmak bir kayıp olur...
Selin Sevinç
selinlesinema@gmail.com
Selin Sevinç'in tüm sinema yazılarına filmbutik.net'ten ulaşabilirsiniz!...