mutluluk var mı?

[p.danisman]

Nasılda fırtınalar kopmuştu yüreğimde
İp gibi yağmıştı yağmurlar gözlerimden

Bulut buluttu için dışım ağlamaktan
Ah Diyordum ah kaçılmıyordu kaderden

Götürdüğü yere kadar onun peşinden
Gidilecekti ne gelirdi ki aciz elden

Şikayet mi olurdu ha kime, kimden! ! ?
Nimet olarak kabulümdü ta doğduğum günden

Dost olmuştuk tuzlu tuzlu gözlerimden dökülen
Göz yaşlarımla çok eskiden beri ben

Mutluluk neden uzaktı niye kaçıyordu benden
Yoksa gelip de gitmiş miydi ben görmeden

Görseydim salar mıydım onu ellerimden
Minicik bir kırıntıyı toplardım o yerlerden

Koskoca derya olsa boğulurdum yüzerken
Mutluluk fi zan da diye duysam birilerinden

Yalın ayak koşardım arardım onu o adresten
Duydum ki yağacakmış sicim gibi göklerden

Bekleyemedim göğe bile dayadım merdiven
Herkeslere yağdı da döküldü o ellerimden

Rüyalarda dediler sor onu gecelerden
Uykular uzak kaldı kaçtılar hep gözümden

Satılıkmış kilo kilo koş dediler bitmeden
Bir gram kalmamıştı bitmişti ben gitmeden

Artığına bile razıydım aradım hep çöplerden
Kıskanarak izledim o fazla gelenlerden

Yoksa bir tohum muydu ekilip ve biçilen
Eyer öyle olsaydı inanın hiç üşenmeden

Yılları devirirdim toprağı eşelerken
Mutluluk fidanını solmadan söndürmeden

Gözlerimle sulayıp ben olurdum yeşerten.