bu konudan gerçekten çok muzdariptim...en ufak konularda bile bunu yaşıyordum..
mesela markete gidiyordum..aynı ürünün birden fazla modeli veya renkte seçeneği varsa reyon önünde uzun uzun durup anlamsızca bakıp düşünüyordum....derken birtanesini seçiyor ve gidiyordum...
(bu şey bazen bir şampuan bile olabiliyordu)
ama daha sonra aklım diğer seçenekte kalıyor ve içimdeki bir ses yanlış seçmiş olabileceğimi söylüyordu tekrar kontrol etme hissine kapılıyordum...ve aynı reyona geri gidiyorum ve diğerine bakıyodrum...bu sefer temelli işin içinden çıkamıyor ve 2 çeşitten de birden alıyordum
şimdi bu huyum yarı yarıya geçti...belki markette bu sorunu bugün yaşamıyorum ama hayatımın her alanında istikrarı yakaladığımı söyleyemem..
bence kararsızlığın başlıca sebeplerinden birisi, ailelerimizin bizi yetiştirirken çoğu şeye bizim yerimize onların karar vermesi..ve dolayısıyla bizim de büyürken yetişirken karar verme yetimizin zayıf kalması ve yeterince gelişememesi sonucu oluşuyor..
çünkü deneme yanılmadan elde edeceğimiz tecrübeler engellenmiş oluyor...böylece herhangi bir konuda kendimize ait bir zevke veya fikre sahip olamıyoruz...durum böyle olunca da neye göre karar vermemiz gerektiğini bilmiyoruz...
bu durumda bizim yapmamız gereken şey...deneme yanılma meselesinden korkmamak...çünkü kararsızlık deneme yanılmanın ve fikir edinmenin yetersizliğinden kaynaklanıyor...referans azlığı yani...
deneyip yanıldıkça doğruları buluyoruz ve karşımıza seçenekler çıkınca karar vermek daha az vaktimizi alıyor..ve daha doğru kararlar alıyoruz..
