istanbulda yaşıyorum ama aklım hala ankarada..kafam çok karışık..

[imported_Angel]

merhaba arkadaşlar...ben istanbulda yaşıyorum ancak 16 yaşına kadar ankarada yaşamış olduğum için oranın ortamına alışkınım..son 15 senem istanbulda geçmesine rağmen alışamadım hayat şartları zor geliyor ve insanlarına da alışamadım zorluk çekiyorum...
ancak babam istanbuldan ayrılıp ankaraya yerleşmek istemiyor çünkü istanbuldaki evini çok seviyor bir türlü ikna edemedim..ben aşırı derecede mutsuzum...evlilik için kısmetim de çıkmıyor..iş de bulamıyorum..bir baltaya sap olamadım...annemin de vefat etmesi sonucu babamla 2 miz aynı evde yaşıyoruz ama ömrümün sonuna kadar böyle yaşamak istemiyorum..
aslında babam da istanbula uyum sağlayamadı ama evini çok sevdiği için bırakmak niyetinde değil....

ancak şu an şöyle bir durum var...ablamın iş dolayısıyla ankaraya tayini çıktı ve orada bizi özlemesin diye yıl içerisinde arasıra ankara ziyaretlerimiz olacak...
eskiden ankaraya gitmemiz için geçerli bir gerekçemiz yoktu...
ben bunu orada iş veya eş bulmak için fırsat olarak görmeye başladım ancak gidişlerimizde çok da uzun kalamayacağız...en fazla 15 gün kalabiliriz bir misafirhane ayarlayıp....

ancak ben mümkünse ankarada hayırlı bir kısmet bulup evlenmek , ve evlilik dolayısıyla ankarada yani sevdiğim şehirde yaşamaya devam etmek istiyorum...başka bir şehirden eş bulma şansım sizce düşük mü ?

ben ankara ziyaretlerini sadece ablamı ziyaret olarak mı görmeliyim ?
yoksa oraya kısmetimi aramak umuduyla da mı gitmeliyim?
yoksa ankara yı unutmalımıyım ?
hiç başka bir şehirden kısmetini bulup evlenen oldumu ?

 

[selda02]

olmuycak bişey deyilki güzel kardeşim öyle çok evlenen var herkez bulundugu memlekettn evlenmiyorki kısmet işi bunlar ama sen o 15 günü iyi değerlendir ayrıca burdan ilgililere duyrulur 31 yaşındaki genç güzel kardeşimiz ankaralı kısmetlerini beklemektedir sevgiler superxy

 

[THE BAKER]

Ankara bırakılabilinecek bir şehir değil ki işte.44a Bir tek İstanbul'a gidenler Ankara'yı unutur derlerdi.Öyle de değilmiş demek ki.. Çok Ankara'da yaşamak istiyorsan bi şekilde yolun düşer senin de yine canım muhakkak.Belki dediğin şekilde belki başka şekilde...
kendine iyi bakactionsmile

 

[Alice in Wonderland]

Ankara da yaşamak için evlenmen bence yanlış :S kendi fikrim. Sevdiğin , Ruh eşin olduğu , Bir ömür yanında huzur bulduğun için evlen . Sonra Ankara da diye evlenip bir ömür sevdiğin bir şehirde ama sevmediğin birinle olmakta hoş olmaz

 

[sweeet]

Mesele sadece evse bence Ankara'da da İstanbul'daki evinize benzer bir ev bulabilirsiniz. Bu konuyu babanla konuştun mu? Hem ablan da Ankara'da, sen de istiyorsun sizi istanbul'da tutan güçlü bir neden olmadıktan sonra bir ev bağlamamalı insanı. Ev arama işine internet üzerinde başlarsan Ankara'ya gidince evleri gezme şansınız olur. Bu da kısıtlı zamanınız da size vakit kazandırır. Umarım babanın Ankara'da daha çok seveceği bir ev bulursun...

 

[imported_Angel]

yorumlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar...aslında bizi istanbulda tutmak için bir neden yok..(ama tabi bana sorarsanız)
ancak babama sorarsanız bir sürü neden var....babama göre evimizin konumu şahaneymiş...evden balkondan denizi görüyormuş..koca istanbulda bir daha böyle yer bulmak zormuş...annemin mezarı da istanbuldaymış evin de hatıraları varmış...ona göre onu rahatsız eden hiçbirşey yok...ama evladı (yani ben) istemiyorum diye de şehir değiştirip taşınmaya niyeti yok....geçmişte çok kiracılık ve taşınma gerçekleştirdiği için bıktığını ve artık bu yaştan sonra tekrar taşınmak istemediğini söylüyor...hele ki ankaraya...kendisi ankarayı beğenmiyor....istanbulu gördükten sonra ankaraya mı gidilir diyor...ve hayatında ilk kez bir ev sahibi olmuş ve böyle bir ev bulmuş..bir daha aynı şansı yakalayamazmış....defalarca konuştum hatta ablamı da konuşturdum ama fayda etmedi...
hatta fırsat buldukça dışarıda yürüyüşe çıktığımızda bile kendimce Ankarayı övüyor ve ankara ile istanbulun farklarını söylüyorum sürekli çaktırmadan kulağına girsin diye...ama hiç oralı olmuyor cevap vermiyor...mesela birşey oluyor...diyorum ki işte ankarada olsa bu olumsuzluğu göremezsin falan diyorum tık yok...çünkü konu hoşuna gitmiyor...

Ankarada evlilik istememin amacı tabi ki sadece evlilik nedeniyle ankaraya yerleşmek değil...benim hayatımın yarısı ankarada yarısı istanbulda geçti dolayısıyla bu süreç içinde 2 şehrin insanının profilini de az çok tanıdım ve Ankara insanının yapısının bana daha çok uyduğunu düşünüyorum...farklı memleketlerde büyümüş insanların gelenekleri görenekleri vesaireleri farklı olunca anlayışlar da farklı oluyor eşler biribiriyle anlaşsa bile aileler anlaşamıyor....ki istanbul zaten birçok farklılığın karması gibi birşey.....babam da kendisinden farklı bir insanla anlaşıcak birisi değil o konuda çok katıdır....beni de en iyi ancak benimle aynı şartlarda yetişen birisi anlar diye düşünüyorum...ben çok hassas ve duygusal bir insanım ve istanbulun zorlu şartlarında duygusallığa asla yer yok...mesela ben eşimin ekmek parası yüzünden eve gece 11 lerde 12 lerde gelmesini istemem...Ankara ise memur şehri olduğu için saat 6 da iş mesaisi bitiyor...sizce yanlış mı düşünüyorum...?

Ankarada yaşayan birisiyle evlilik yaparsam hem alıştığım sevdiğim bir şehirde yaşamış olurdum...hem de evlenip babamın boyunduruğundan çıkmış olurdum...adım da evli olurdu...hem de ablamla aynı şehirde olurdum (ablamı babamdan daha çok seviyorum) evleneceğim insan da ankara insanı olacağı için muhtemelen sessiz sakin yapıda birisi olur sanıyorum kendim de öyleyim..ve böyle birini idare etmek onunla geçinmek çok zor olmasa gerek...mesela aklı başında efendi bir devlet memuruyla neden olmasın ki ? istanbuldaki esnaflara işadamlarına tercih ederim doğrusu...istanbulda insanlar nerdeyse evinin köyünün yolunu unutuyor çalışıyorum diye..

 

[bigokyanus]

Ben Ankara'dayım ve eşim gece 12 , 1 lere kadar çalışıyor .
Çok katı tanımlamaların var , bir de evlilik meselesine neden bu kadar taktın anlamadım .
Hayat evlilikten ibaret değil ve sadece mutluluk evliliğe bağlı değil !!!

Bir iş bulup çalışmayı denedin mi? Ayrıca babanın yerinde olsam ben de deniz manzarasını , çok sevdiğim eşimle geçen hatıralarla dolu bir evi bırakmazdım .

 

[imported_Angel]

Ben Ankara'dayım ve eşim gece 12 , 1 lere kadar çalışıyor .
Çok katı tanımlamaların var , bir de evlilik meselesine neden bu kadar taktın anlamadım .
Hayat evlilikten ibaret değil ve sadece mutluluk evliliğe bağlı değil !!!

Bir iş bulup çalışmayı denedin mi? Ayrıca babanın yerinde olsam ben de deniz manzarasını , çok sevdiğim eşimle geçen hatıralarla dolu bir evi bırakmazdım .

Allah mutlu mesut etsin öncelikle...eşinizin mesleği nedir bilmiyorum..o yüzden çalışma saati hakkında yorum yapamayacağım...ancak babam gibi devlet memuru olup büroda çalışanların çoğunun sabah 9 akşam 5 olduğunu görmüştüm ankarada yaşadığım süreç içinde....eşinizin kendi işi varsa veya ticaretle uğraşıyorsa tabi ki çalışma saati farklılık gösterecektir...ben de zaten mümkünse eşimin bir devlet memuru olmasını istediğimi söylemiştim önceki mesajımda...

evlilik meselesine neden bu kadar düştüğüme gelince...artık belli bir yaşa geldim ve kendi yuvamı kurmak istiyorum...bu yaştan sonra ben gelip geçici çıkma tarzında ilişkiler yaşamak istemiyorum...ama hayatımda aşk istediğime göre bunun kalıcı olmasını...yani eş olarak olmasını isterim...evliliği çok istemememi neden garipsediniz ki ? hem sevdiğim şehire ankaraya başka hangi sebeple gidip yerleşebilirim ki ?

geçmişte bir iş hayatım oldu 4-5 sene kadar çalıştım..ancak çok berbat bir deneyimdi...insanlarla anlaşamadım....annem vefat edip babam da emekli olunca bırakmak zorunda kaldım zaten iyi gitmiyordu...şimdi evde annem olmadığı için evin çamaşırı bulaşığı..fatura takibi vesaire gibi işleri bana kaldı...ayrıca babam benden ilgi istiyor..şu durumda işte çalışmayı istememeyi haklı görüyorum...

 

[Alice in Wonderland]

bence sen tamamen bahanelere tutunuyorsun. Acı ama belki bana kızacaksın ama gerçek. benimde annem çok genç yaşta vefat etti. bende evin bütün sorumluluğunu aldım. ama hala işim var ve hala çalışıyorum. bırakmadım hiç. hatta maddi olarak daha da işe ihtiyacım oldu. sokakları tanıdığın şehri sevdiiiğin için babanı annenin mezarından ve hatıralarından koparacak kadar bencil misin peki ? evlilik kkonusuda istediğin kadar istekli ol. istediğin kadar hazır ol. kader ? vakti gelmediyse olmaz. Ankara ya gidersin İstanbul lu birine aşık olursun belli mi olur. Nezaman ne olacağı belli olmaz. kendini bu kadar sınırlama.

 

[imported_Angel]

bence sen tamamen bahanelere tutunuyorsun. Acı ama belki bana kızacaksın ama gerçek. benimde annem çok genç yaşta vefat etti. bende evin bütün sorumluluğunu aldım. ama hala işim var ve hala çalışıyorum. bırakmadım hiç. hatta maddi olarak daha da işe ihtiyacım oldu. sokakları tanıdığın şehri sevdiiiğin için babanı annenin mezarından ve hatıralarından koparacak kadar bencil misin peki ? evlilik kkonusuda istediğin kadar istekli ol. istediğin kadar hazır ol. kader ? vakti gelmediyse olmaz. Ankara ya gidersin İstanbul lu birine aşık olursun belli mi olur. Nezaman ne olacağı belli olmaz. kendini bu kadar sınırlama.

bahane yarattığımı düşündüğün konu iş konusuysa ben çalışmaktan işten kaçan bir insan değilim...ama babam evden çıkmayan ve istanbulda hiç arkadaşı olmayan birisi olarak ben işte çalıştığım dönemler akşam eve yorgun geliyor ve geldikten sonra ev işini yapıyordum sonrasında babamla ilgilenmeye sohbet etmeye çok az vakit kalıyordu ve surat asıyordu...işten çıkmamı isteyen de kendisiydi zaten..tekrar girmemi de istemiyor...birkaç sefer ben yeni iş buldum o benim girmemi istemedi...burada herşeyi içyüzüyle anlatamadığım için bazı şeyler yanlış anlaşılıyor tabi...
ben daha ziyade evlilik yaptıktan sonra işe girmeyi düşünüyordum çünkü eşimin babam kadar katı ve kısıtlayıcı olamayacağını düşünüyordum...
babam ankaraya gitmekle belki evinden hatıralarından kopacak gibi görünüyor ama ankara da da kendi annesinin babasının mezarı var...orada da hatıraları var..daha da önemlisi şu anda hayatta olan eski iş arkadaşları var..aslında kendisi için de iyi olacak ama anlatamıyorum...bence esas bencilliği ve tembelliği babam yapıyor...hayatının sonuna kadar beni başında bekçi gibi tutmaya niyeti var...gözüken o....

 

[bigokyanus]

Her iki kelimenden biri evlilik hatta öyle ki zorunlu evlilik olarak görüyorsun .
Mutlu ve huzurlu olman önemli olan , Ankara diye sınırlama istersen başka şehirlerde de mutlu olabilirsin.
Hem iş arayarakta , iş bulupta Ankara'ya geleblirsin .
Mutluluğunu sadece kendine bağla başkalarına değil.

 

[Alice in Wonderland]

bahane yarattığımı düşündüğün konu iş konusuysa ben çalışmaktan işten kaçan bir insan değilim...ama babam evden çıkmayan ve istanbulda hiç arkadaşı olmayan birisi olarak ben işte çalıştığım dönemler akşam eve yorgun geliyor ve geldikten sonra ev işini yapıyordum sonrasında babamla ilgilenmeye sohbet etmeye çok az vakit kalıyordu ve surat asıyordu...işten çıkmamı isteyen de kendisiydi zaten..tekrar girmemi de istemiyor...birkaç sefer ben yeni iş buldum o benim girmemi istemedi...burada herşeyi içyüzüyle anlatamadığım için bazı şeyler yanlış anlaşılıyor tabi...
ben daha ziyade evlilik yaptıktan sonra işe girmeyi düşünüyordum çünkü eşimin babam kadar katı ve kısıtlayıcı olamayacağını düşünüyordum...
babam ankaraya gitmekle belki evinden hatıralarından kopacak gibi görünüyor ama ankara da da kendi annesinin babasının mezarı var...orada da hatıraları var..daha da önemlisi şu anda hayatta olan eski iş arkadaşları var..aslında kendisi için de iyi olacak ama anlatamıyorum...bence esas bencilliği ve tembelliği babam yapıyor...hayatının sonuna kadar beni başında bekçi gibi tutmaya niyeti var...gözüken o....

babana mı telkin dinletsek acaba :S yani hani hayattan kopmuş baban anlattığın kadarı ile. annenden sonramı böyle oldu peki hepmi böyleydi. Hani onun hayatta biraz daha bağlanmasını sağlasak

 

[sweeet]

Babasına telkin dinletmek gayet iyi bir fikir gibi geldi.

Ego ve Suçlulukla başlar Sosyallik arttırıcı ile devam eder ama bence babanın haklı sebepleri var İstanbulda kalmak için. Canım İstanbul'um tüm olumsuzluklarına rağmen eşsiz bir şehirdir.

Tabi sen hala gitmeyi istemeye devam edeceksen Ankara'da iş bulup gidebilirsin. Belki de gerektiğinden fazla soumluluk alıyorsundur. Baban istemiyor diye iş hayatından vazgeçemezsin. Sürekli başkalarının mutluluğu için uğraşan kişi sonunda kendini unutuyor. Neden mutsuz olduğunun bile farkına varamıyor. Sağlıklı ve yetişkin bir insan başının çaresine bakabilmeli. Anlamadığım şey hanginiz ebeveyn? Babanla aranızda konuşulmayan bir çok sessiz anlaşma var bence.

Sen öncelikle ne istediğine karar ver hayatta sonsuza kadar babanla yaşamak?
Kendi ayaklarının üzerinde durmak?
Şimdi bu kadar ilgi gösteriyorsun da peki sen evlendiğinde ne olacak?

 

[_roxie_]

bence ankarada iş bulmaya çalış, belki ablan da sana bu konuda yardımcı olur, istersen ben de bir ankaralı olarak olabilirim =) işini bulup buraya yerleşmen daha kolay olur diye düşünüyorum... baban da ablanın da senin de burada hayat kurduğunuzu görünce ister istemez ya sizinle gelecek ya da en azından razı olacaktır... evliliği yaşadığın hayattan kurtuluş olarak gördüğünü düşünüyorum.... "bir esaretten başka esarete" diye bi laf vardır, dizilerde falan bu durumu yaşayan kadınlar için çok kullanılır =) senin için böyle olmamasını dilerim... senin için gerçekten hayırlı olan kısmetin her kimse ve nerdeyse umarım bulur seni =)

dediğim gibi bir ankaralı olarak sana elimden gelen yardımı yapmayı çok isterim, hatta ve hatta ankaraya geldiğinde bir kahve içelim =)