- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Bazen işim gereği
eve saat 10 da dönmek zorunda kalıyorum ve 3 yaşındaki kızım ile babasını
koltukta uyumuş buluyorum. Bu durum öyle
içimi parçalıyor ki bir çok kez işimi bırakıp evde kızımla kalmayı bile düşündüm. İşimde oldukça başarılı bir insanım fakat
çocuğuma zaman ayıramadığım için suçluluk hissi duyuyorum. Sizce işimi bırakmalı mıyım?
Lale
Sevgili Lale Hanım,
İş/Ev hayatını dengeleme çabası çalışan birçok insanın en önemli
sorunlarından biri olmuştur. Başarılı iş hayatlarını sürdüren çoğu çalışanda olduğu gibi zaman zaman aileden çalınan saatler için suçluluk duygusuna kapılmak doğaldır.
Önerilerilerden bir tanesi çocuğunuz veya eşiniz ile geçireceğiniz
zamanın süresinden çok kaliteli olmasına gayret etmenizdir. Buna kaliteli paylaşım saatleri de denir. Birlikte olmak gerçekten çocuğa tüm
dikkatinizi ve zamanınızı vermeniz demektir. Örneğin televizyonda dizi seyrederken çocuğunuz ile kaliteli zaman geçiremezsiniz. Aynı ortamda olmak kişi ile paylaşmak demek değildir. Anne telefonda arkadaşı ile konuşuyorsa, baba
televizyonda maç izliyor ise çocuklar ile zamanı paylaşıyorlar diyebilir
miyiz? Bir diğer nokta ise hafta sonları
sosyal olma adına dostlar ile buluşmanın güzel olduğu kadar aileden çalınan
zaman anlamına da geldiğidir.
İyi bir zaman planlaması yapmak soruna çözüm getirebilir. Çok yakından tanıdığım başarılı bir yönetici çocuklarına
daha çok zaman ayırabilme adına çalışma süresini kısaltarak haftada 3-5 iş gününe
indirdi. Şu anda daha çok mutlu olduğunu
söylüyor. Tamamen işini bırakma yerine
her iki tarafı dengeleme yoluna gitti. Bir diğer arkadaşım işe yeni doğan bebeği ile olabilmek adına iş hayatına
3 yıl ara verdi. Bu sürede boş
durmayarak hep yapmak istediği doktora programına da başladı. Diğer bir olayda ise iki çocuğunu da kreşe gönderen
ev ve iş hayatını belli bir sistem ile yürüten bir anne babayı da tanıyorum.
O halde bütün olay seçimlerimiz ve ne istediğinizdir. Şu andaki durumdan memnun değilseniz bunu
iyileştirici bir çalışma içine girebilirsiniz. Her insanın yaşamında 24 saat vardır. Bunu nasıl kullanacağınıza kendiniz karar verirsiniz. Bir deneme yapın ve nereye ne kadar zaman ayırdığınızı belirlemeye çalışın. Mesela İş %50, Çocuklar %10, Ev işleri %10, Kendime %5 vs gibi.
Sonra da eğer bu yüzdelerden mutlu değilseniz bunun üzerinde iyileştirme çalışmaları yapmayı
deneyin. Hem iş hayatınızda çok
uzun saatler çalışıp hem de ailenizle uzun zamanlar geçirme olanağınız olmayacağına
göre bulduğunuz her zamanı güzel yaşamayı deneyebilirsiniz.
Kaliteli paylaşımlar dilekleri ile..
Peri
Kaynak: HamileBilgi
eve saat 10 da dönmek zorunda kalıyorum ve 3 yaşındaki kızım ile babasını
koltukta uyumuş buluyorum. Bu durum öyle
içimi parçalıyor ki bir çok kez işimi bırakıp evde kızımla kalmayı bile düşündüm. İşimde oldukça başarılı bir insanım fakat
çocuğuma zaman ayıramadığım için suçluluk hissi duyuyorum. Sizce işimi bırakmalı mıyım?
Lale
Sevgili Lale Hanım,
İş/Ev hayatını dengeleme çabası çalışan birçok insanın en önemli
sorunlarından biri olmuştur. Başarılı iş hayatlarını sürdüren çoğu çalışanda olduğu gibi zaman zaman aileden çalınan saatler için suçluluk duygusuna kapılmak doğaldır.
Önerilerilerden bir tanesi çocuğunuz veya eşiniz ile geçireceğiniz
zamanın süresinden çok kaliteli olmasına gayret etmenizdir. Buna kaliteli paylaşım saatleri de denir. Birlikte olmak gerçekten çocuğa tüm
dikkatinizi ve zamanınızı vermeniz demektir. Örneğin televizyonda dizi seyrederken çocuğunuz ile kaliteli zaman geçiremezsiniz. Aynı ortamda olmak kişi ile paylaşmak demek değildir. Anne telefonda arkadaşı ile konuşuyorsa, baba
televizyonda maç izliyor ise çocuklar ile zamanı paylaşıyorlar diyebilir
miyiz? Bir diğer nokta ise hafta sonları
sosyal olma adına dostlar ile buluşmanın güzel olduğu kadar aileden çalınan
zaman anlamına da geldiğidir.
İyi bir zaman planlaması yapmak soruna çözüm getirebilir. Çok yakından tanıdığım başarılı bir yönetici çocuklarına
daha çok zaman ayırabilme adına çalışma süresini kısaltarak haftada 3-5 iş gününe
indirdi. Şu anda daha çok mutlu olduğunu
söylüyor. Tamamen işini bırakma yerine
her iki tarafı dengeleme yoluna gitti. Bir diğer arkadaşım işe yeni doğan bebeği ile olabilmek adına iş hayatına
3 yıl ara verdi. Bu sürede boş
durmayarak hep yapmak istediği doktora programına da başladı. Diğer bir olayda ise iki çocuğunu da kreşe gönderen
ev ve iş hayatını belli bir sistem ile yürüten bir anne babayı da tanıyorum.
O halde bütün olay seçimlerimiz ve ne istediğinizdir. Şu andaki durumdan memnun değilseniz bunu
iyileştirici bir çalışma içine girebilirsiniz. Her insanın yaşamında 24 saat vardır. Bunu nasıl kullanacağınıza kendiniz karar verirsiniz. Bir deneme yapın ve nereye ne kadar zaman ayırdığınızı belirlemeye çalışın. Mesela İş %50, Çocuklar %10, Ev işleri %10, Kendime %5 vs gibi.
Sonra da eğer bu yüzdelerden mutlu değilseniz bunun üzerinde iyileştirme çalışmaları yapmayı
deneyin. Hem iş hayatınızda çok
uzun saatler çalışıp hem de ailenizle uzun zamanlar geçirme olanağınız olmayacağına
göre bulduğunuz her zamanı güzel yaşamayı deneyebilirsiniz.
Kaliteli paylaşımlar dilekleri ile..
Peri
Kaynak: HamileBilgi
