- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
oda servisinin genellikle azarlamak için uğradığı,beyaz fare olduğun hissiyetini uyandıran hiç yıldızlı hospital hotel....başhekim valizlerimi taşıı
Nice akşamlar bilirim ki
Karanlığını
Bir millet hastanesinde
Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda
Başını kalorifer borularına gömmüş
Beyaz giysilerinden uykular dökülen tabiplerden
Haber sormaya korkan
Genç kızların yüreğinden almıştır...
Erdem BEYAZIT
Çok hoş ya... Teşekkür ederim... İki gündür iyiki hastayım diyebileceğim olaylar yaşadım... Meğer ne çok sevenim varmış... Hiç beklemediğim kişilerin gelip duygularını ifade etmeleri beni çok duygulandırdı... Sanırım bu güçle ben daha çok yaşarım... Artık karar verdim yatmıyacağım, yeniden çalışmaya başlıyorum ve mücadeleye... Kendimi bu kadar dinlemem yeterli... Artık yeniden mücadele zamanı...
Akşam olunca çöker acının hüznü odaya... Bomboş bir hayat belirir hatıralarında... Kalbin kalmıştır bir yerlerde emanet... Ruhun ise mengenede sıkışmış bir tutsak... Can sıkıntısından ya da hayattan kopmadığını göstermek için belki de, klavyenin tuşlarına parmakların dokunur ve içindekiler dökülür bir bir... Yaşamak dediğin üç, beş kısa andan ibaret...
Rüya gibi her hatıra, her yaşantı bana
Ne bulduysa kaybetti gönül aşktan yana,
Ağlama değmez hayat, bu göz yaşlarına...
düşündürür geceleri acaba bu yatağın ziyaretçilerinden kaçı ölmüştü?
İnsanları sevdiklerinden ayırır... Hayatı bazen çekilmez kılar... Ama yine de tedavi için yerleşilmesi geren yerdir...
Sevimsiz gibi gözükse de, dostlarla bir arada olunca o sevimsizliği gidiyor... Tabiii bilgisayarınız ve her türlü donanımınız varsa sizden ala sultan mı olur? ...)))
Her şeye pozitif bakmayı becerebilmek... Hastalıkların en büyük düşmanı... İnsan bunu hastaneye yatınca daha iyi anlıyor...
Hayatımda ılk gırdıgım hastane odası babamınkıydı..o amelıyat oldugunda bende olmak istemiştim..o kadar özenmiştimki..herkes basında,çiçekler getırıyorlar,ılgılenıyorlar bebek gibi..onun yerınde ben yatmak istemiştim,nitekim yatmıstımda yanına...ve cok hoşuma gitmişti..
sımdı dusunuyorumda keske tekrar yatsam o yataga,ve birdaha asla kalkmasam...
Kaynak:Antropoloji
oda servisinin genellikle azarlamak için uğradığı,beyaz fare olduğun hissiyetini uyandıran hiç yıldızlı hospital hotel....başhekim valizlerimi taşıı
Nice akşamlar bilirim ki
Karanlığını
Bir millet hastanesinde
Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda
Başını kalorifer borularına gömmüş
Beyaz giysilerinden uykular dökülen tabiplerden
Haber sormaya korkan
Genç kızların yüreğinden almıştır...
Erdem BEYAZIT
Çok hoş ya... Teşekkür ederim... İki gündür iyiki hastayım diyebileceğim olaylar yaşadım... Meğer ne çok sevenim varmış... Hiç beklemediğim kişilerin gelip duygularını ifade etmeleri beni çok duygulandırdı... Sanırım bu güçle ben daha çok yaşarım... Artık karar verdim yatmıyacağım, yeniden çalışmaya başlıyorum ve mücadeleye... Kendimi bu kadar dinlemem yeterli... Artık yeniden mücadele zamanı...
Akşam olunca çöker acının hüznü odaya... Bomboş bir hayat belirir hatıralarında... Kalbin kalmıştır bir yerlerde emanet... Ruhun ise mengenede sıkışmış bir tutsak... Can sıkıntısından ya da hayattan kopmadığını göstermek için belki de, klavyenin tuşlarına parmakların dokunur ve içindekiler dökülür bir bir... Yaşamak dediğin üç, beş kısa andan ibaret...
Rüya gibi her hatıra, her yaşantı bana
Ne bulduysa kaybetti gönül aşktan yana,
Ağlama değmez hayat, bu göz yaşlarına...
düşündürür geceleri acaba bu yatağın ziyaretçilerinden kaçı ölmüştü?
İnsanları sevdiklerinden ayırır... Hayatı bazen çekilmez kılar... Ama yine de tedavi için yerleşilmesi geren yerdir...
Sevimsiz gibi gözükse de, dostlarla bir arada olunca o sevimsizliği gidiyor... Tabiii bilgisayarınız ve her türlü donanımınız varsa sizden ala sultan mı olur? ...)))
Her şeye pozitif bakmayı becerebilmek... Hastalıkların en büyük düşmanı... İnsan bunu hastaneye yatınca daha iyi anlıyor...
Hayatımda ılk gırdıgım hastane odası babamınkıydı..o amelıyat oldugunda bende olmak istemiştim..o kadar özenmiştimki..herkes basında,çiçekler getırıyorlar,ılgılenıyorlar bebek gibi..onun yerınde ben yatmak istemiştim,nitekim yatmıstımda yanına...ve cok hoşuma gitmişti..
sımdı dusunuyorumda keske tekrar yatsam o yataga,ve birdaha asla kalkmasam...
Kaynak:Antropoloji