- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
İki gün önce Adıyaman Sanayi ve Ticaret Odası Başkanı Zafer Ersoy tarafından ‘GAP Vegas başlığıyla gazetelere verilmiş bir demeç dikkatimi çekti.
[Adıyaman Sanayi ve Ticaret Odası Başkanı Zafer Ersoy, "turizmde en büyük gelirin kumardan elde edildiğini belirterek, "Türkiyede üç bölgeye kumarhane kurulabilir. Bunlardan birine biz talibiz. Adıyamanda GAP Vegas kurulsun, yılda 50 milyar dolar kazanabiliriz" önerisinde bulundu. (Akşam Gazetesi, 27.09.2007)]
Zafer Ersoyu, Adıyamanda görev yaptığım yıllardan tanırım. Birlikte sivil toplum çalışmalarımız olmuştur. Kendisini Türkiye için, Güneydoğu için, Adıyaman için iyi niyetler taşıyan bir kişi olarak tanıyorum. Ancak ‘Güneydoğuda kumarhane açılsın önerisine eleştiriler getirmek durumundayım.
Kumarhaneler, bir zamanlar Türkiye gündemindeki bir numaralı konu idi. Kumar borcundan intihar edenler, derbeder olanlar, ailesi dağılanlar ya da öldürülüp yok edilenler her gün gazetelerde manşet manşet yer alıyordu. Dağılan yuvalardan geriye kalan boynu bükük çocuklar bugünün büyükleri oldular ama nasıl bir psikoliji içerisinde, bilmek gerek. Özellikle 1990lı yılların ikinci yarısında ülkeyi bir kangren gibi sarmıştı kumarhane çıkmazı. 1995-96-97-98. Birileri zengin olurken birileri yok olmanın çaresizliğini yaşıyordu. Verilen istatistiki bilgilere göre Türkiyedeki en çok boşanmalar o dönemde gerçekleşmişti.
Toplumsal acılar, yaşanan kumar dramları zamanın hükümetini harekete geçirmiş, Ecevit yönetimindeki siyasi irade duruma el koymuş, kumarhaneler kapatılmıştı. Bu konuyla ilgili en çok program yapan gazeteciler Uğur Dündar ve ekibindeki Tuncay Özkan, kumarhaneli Türkiye dramını en iyi bilen gazeteciler olmalı.
1999 seçimlerinden önce kapatılan kumarhaneler, seçimler sonrasında tekrar gündeme gelmişti. Hem de Ecevit Hükümetindeki bir milletvekili, hem de DSPli bir milletvekili tarafından Meclise taşınmış, ekonomik krize karşı bir önlem olarak tekrar açılması önerilmişti. "Kumarhanelerden Medet Umanlar" başlığıyla işlemiştim konuyu ve tekrar açılması önerisine şiddetle karşı çıkmıştım. Sonradan da açılması yönünde bir gelişme olmamıştı zaten.
Koalisyon hükümetleri bitip AKP tek başına hükümet olduktan sonra, kumarhaneler bir kez daha gündeme taşındı. Bu defa da Doğu-Güneydoğuda seçilecek pilot bölgelere açılması fikri tartışıldı Meclis içerisinde. Hem o bölgelere istihdam amacı taşıyacak, hem döviz kalacak hem de türklerin oynaması engellenmiş olacaktı. Salt kumar oynamak için Kıbrısa giden insanlarımız Güneydoğuya neden gitmesinlerdi ki... Ayrıca Doğu-Güneydoğuda açılacak birkaç kumarhane ile ne kadar istihdam sağlanabilir ki... Ayrıca kumar oynamak için gidenler yabancı değil yerliler olacağı için ne kadar döviz kalabilir ki...
Kumarhaneler konusu uzun zamandır unutulmuşken, Güneydoğuda GAP Vegas oluşturalım diyen Güneydoğulu bir iş adamı konuyu tekrar gündeme taşımış, gazetelere demeçler vermiş. "İsrailliler gelir oynar, döviz bırakırlar, yerli vatandaş oynamasın" diyor Zafer Ersoy arkadaşım.
Sevgili dostum, geçmişe biraz göz atacak olursan, yerli oyuncuya yasaktı
kumarhaneler ama o makinelerin başında yabancılar değil yerliler doluydu. Kumar turizminden hiç bir şey alamamıştık ama dağılan aileler, yıkılan yuvalar kalmıştı elimizde. Hem de çokca...
Siz Güneydoğunun en ücra köşesine, en sarp dağlarına da açsanız o kumarhaneleri yine aynı sendromlar yaşanacaktır.
Neden daha güzel fikirler üretmek varken, daha masum projeler yaratmak varken kumarhane fikrine saplanıp kalıyoruz?
Neden Güneydoğulu iş adamlarına Güneydoğuya yatırım yapma konusunda yaptırımcı olunmazken illegal yollardan istihdam yaratma seçeneklerine takılıyoruz?
Neden Güneydoğuda verilen teşviklerin takipçisi olmazken kara para için zemin hazırlama düşüncesini geliştiriyoruz?
Güneydoğu için önemli bir istihdam alanı olan GAPın bitirilmesi Devletin öncelikli tercihi olmalıdır, döviz gelir mantığıyla kumarhane açmak değil.
İsraillilerin dünyanın her tarafına kumar turizmi yaptıkları söyleniyor. Bu kadar kumar sever bir toplum isler, peki neden öyleyse İsrailde hiç kumarhane açılmıyor?
Demek ki İsrailde ya kumarhanelerin sakıncaları göz önünde tutuluyor ya da söylendiği gibi İsrailliler öyle kumar için çok fazla döviz taşımıyorlar dışarıya.
Eğer ki o kumarhaneler tekrar açılacak olursa, aynen geçmişte olduğu gibi, yabancı turistlerle değil yerli tursitlerle dolup taşacaktır. Yeni yeni kumar mafyaları, kara para aklayanlar, yani kumarhane savaşlarına tekrar sahne olacaktır Türkiye. Üstelik Güneydoğuda açarsanız, dünya uyuşturucu kaçakçılığının önemli bir kısmına köprolduğu söylenen o bölgede başka açmazlar yaratmış olursunuz.
Türkiye, geçmiş yıllarda başının belası olmuş kumar sektörünbir kez daha
canlandırma cesaretini gösteremez. Güneydoğu gibi hassas bir bölgede açılması düşüncesi ise hiç olgun bir yaklaşım değildir. Böyle bir girişimin getireceği zararlar, sağlayacağı yararlardan mutlaka çok daha fazla olacaktır. Güneydoğulu iş adamları daha güzel fikirler ve projeler üretmelidir.
Kaynak:Kadınvizyon
[Adıyaman Sanayi ve Ticaret Odası Başkanı Zafer Ersoy, "turizmde en büyük gelirin kumardan elde edildiğini belirterek, "Türkiyede üç bölgeye kumarhane kurulabilir. Bunlardan birine biz talibiz. Adıyamanda GAP Vegas kurulsun, yılda 50 milyar dolar kazanabiliriz" önerisinde bulundu. (Akşam Gazetesi, 27.09.2007)]
Zafer Ersoyu, Adıyamanda görev yaptığım yıllardan tanırım. Birlikte sivil toplum çalışmalarımız olmuştur. Kendisini Türkiye için, Güneydoğu için, Adıyaman için iyi niyetler taşıyan bir kişi olarak tanıyorum. Ancak ‘Güneydoğuda kumarhane açılsın önerisine eleştiriler getirmek durumundayım.
Kumarhaneler, bir zamanlar Türkiye gündemindeki bir numaralı konu idi. Kumar borcundan intihar edenler, derbeder olanlar, ailesi dağılanlar ya da öldürülüp yok edilenler her gün gazetelerde manşet manşet yer alıyordu. Dağılan yuvalardan geriye kalan boynu bükük çocuklar bugünün büyükleri oldular ama nasıl bir psikoliji içerisinde, bilmek gerek. Özellikle 1990lı yılların ikinci yarısında ülkeyi bir kangren gibi sarmıştı kumarhane çıkmazı. 1995-96-97-98. Birileri zengin olurken birileri yok olmanın çaresizliğini yaşıyordu. Verilen istatistiki bilgilere göre Türkiyedeki en çok boşanmalar o dönemde gerçekleşmişti.
Toplumsal acılar, yaşanan kumar dramları zamanın hükümetini harekete geçirmiş, Ecevit yönetimindeki siyasi irade duruma el koymuş, kumarhaneler kapatılmıştı. Bu konuyla ilgili en çok program yapan gazeteciler Uğur Dündar ve ekibindeki Tuncay Özkan, kumarhaneli Türkiye dramını en iyi bilen gazeteciler olmalı.
1999 seçimlerinden önce kapatılan kumarhaneler, seçimler sonrasında tekrar gündeme gelmişti. Hem de Ecevit Hükümetindeki bir milletvekili, hem de DSPli bir milletvekili tarafından Meclise taşınmış, ekonomik krize karşı bir önlem olarak tekrar açılması önerilmişti. "Kumarhanelerden Medet Umanlar" başlığıyla işlemiştim konuyu ve tekrar açılması önerisine şiddetle karşı çıkmıştım. Sonradan da açılması yönünde bir gelişme olmamıştı zaten.
Koalisyon hükümetleri bitip AKP tek başına hükümet olduktan sonra, kumarhaneler bir kez daha gündeme taşındı. Bu defa da Doğu-Güneydoğuda seçilecek pilot bölgelere açılması fikri tartışıldı Meclis içerisinde. Hem o bölgelere istihdam amacı taşıyacak, hem döviz kalacak hem de türklerin oynaması engellenmiş olacaktı. Salt kumar oynamak için Kıbrısa giden insanlarımız Güneydoğuya neden gitmesinlerdi ki... Ayrıca Doğu-Güneydoğuda açılacak birkaç kumarhane ile ne kadar istihdam sağlanabilir ki... Ayrıca kumar oynamak için gidenler yabancı değil yerliler olacağı için ne kadar döviz kalabilir ki...
Kumarhaneler konusu uzun zamandır unutulmuşken, Güneydoğuda GAP Vegas oluşturalım diyen Güneydoğulu bir iş adamı konuyu tekrar gündeme taşımış, gazetelere demeçler vermiş. "İsrailliler gelir oynar, döviz bırakırlar, yerli vatandaş oynamasın" diyor Zafer Ersoy arkadaşım.
Sevgili dostum, geçmişe biraz göz atacak olursan, yerli oyuncuya yasaktı
kumarhaneler ama o makinelerin başında yabancılar değil yerliler doluydu. Kumar turizminden hiç bir şey alamamıştık ama dağılan aileler, yıkılan yuvalar kalmıştı elimizde. Hem de çokca...
Siz Güneydoğunun en ücra köşesine, en sarp dağlarına da açsanız o kumarhaneleri yine aynı sendromlar yaşanacaktır.
Neden daha güzel fikirler üretmek varken, daha masum projeler yaratmak varken kumarhane fikrine saplanıp kalıyoruz?
Neden Güneydoğulu iş adamlarına Güneydoğuya yatırım yapma konusunda yaptırımcı olunmazken illegal yollardan istihdam yaratma seçeneklerine takılıyoruz?
Neden Güneydoğuda verilen teşviklerin takipçisi olmazken kara para için zemin hazırlama düşüncesini geliştiriyoruz?
Güneydoğu için önemli bir istihdam alanı olan GAPın bitirilmesi Devletin öncelikli tercihi olmalıdır, döviz gelir mantığıyla kumarhane açmak değil.
İsraillilerin dünyanın her tarafına kumar turizmi yaptıkları söyleniyor. Bu kadar kumar sever bir toplum isler, peki neden öyleyse İsrailde hiç kumarhane açılmıyor?
Demek ki İsrailde ya kumarhanelerin sakıncaları göz önünde tutuluyor ya da söylendiği gibi İsrailliler öyle kumar için çok fazla döviz taşımıyorlar dışarıya.
Eğer ki o kumarhaneler tekrar açılacak olursa, aynen geçmişte olduğu gibi, yabancı turistlerle değil yerli tursitlerle dolup taşacaktır. Yeni yeni kumar mafyaları, kara para aklayanlar, yani kumarhane savaşlarına tekrar sahne olacaktır Türkiye. Üstelik Güneydoğuda açarsanız, dünya uyuşturucu kaçakçılığının önemli bir kısmına köprolduğu söylenen o bölgede başka açmazlar yaratmış olursunuz.
Türkiye, geçmiş yıllarda başının belası olmuş kumar sektörünbir kez daha
canlandırma cesaretini gösteremez. Güneydoğu gibi hassas bir bölgede açılması düşüncesi ise hiç olgun bir yaklaşım değildir. Böyle bir girişimin getireceği zararlar, sağlayacağı yararlardan mutlaka çok daha fazla olacaktır. Güneydoğulu iş adamları daha güzel fikirler ve projeler üretmelidir.
Kaynak:Kadınvizyon