- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
mevzua(t)
bir adım atsam üstüne basacaktım..
bir adım tuttum..
üstüme sindi.
evet, taştan daha gölgeli ağaçtan daha ısıtıcı...
samimiyetimize düşürme..!
'Bir
seLvinin
göLgesi: Son cenneti ümîdin…'
Dökülmüştü geceye şiir
Akmaktaydı gönül nağmeleri gülizarından
Simsiyah bir sitem atılıyor kör uçuşlarıma
Kanadım kırıldı kırılacak
Düşmekte gece öfke dalgalanmalarıyla
İnmekte şarkısı nazım sancılarıma
Düşecektim bir gün düşlerimin içinden
Takılacaktım yıldız misali saçlarına
Aşk mı büyüktü gözlerinden
Niş kandillerinde buram buram titremelere
Bir tutam dokunuşmuş bergüzar
Öpücükle sıvanan varaklara saklanmış gizleriyle
Saba rüzgarına yetişecek gecenin matemi
Çekilmiş minder kenarına nakşederken hayali
Sedir uçlarında sessiz sohbette sudaki gölgeler
Heyecanında müthiş bir çığlığa dönüşen
İç çırpınışlarımın suskunluklarında bir orkide
Gök gürlüyor gülüşüne
Siniyor bahar su gözlerine
Hayatın
Nazende süzülüşleri
Yağmurun aheste salınımlarında gezgin
Benimse
Nisan tutmuş ellerimden...
gölgede güneşlenilmez...ben güneşler isterim...
sen daha birkaç günlük gölgeyken gözbebeklerimde, göz pınarlarımdaki kan damlası aktı içime doğru...ne hiç doğuramadığım güneşlerdi tenimdeki pırıltı, ne asılı kaldığım boşlukta durduğum nokta...
turuncu bir bohçaya sarıp hatırladığım en eski tarihe yolladığım gizli parmak izimdin daha gölge iken... bindokuzyüzbilmemkaçın ağır aksak temposunda hiç tutulmamış bir çocuk eliydin... sabaha az kala güneşe dair tek izdin 'yok'luğun 'var'lığına inat...
büyücünün rüyamdan çaldığı o küçük heybede, merdiven altı hikayelerimin arasına çocuk aklımla gizlediğim yakamoz ışığıydın, bulunmamasına adaklar adadığım...
hiç duyulmamış bir haykırıştın boğazımda sen daha bir kaç günlük bir gölgeyken gözbebeklerimde.....
kimseye güvenmemek lazım...beyaz gülün bile siyah gölgesi var...
'Yıllar yılı dolaştım gönül ülkelerinde
İnsanlığı aramışım insan gölgelerinde.'
..
Sîyâ evinê...
Kaynak:Antropoloji
mevzua(t)
bir adım atsam üstüne basacaktım..
bir adım tuttum..
üstüme sindi.
evet, taştan daha gölgeli ağaçtan daha ısıtıcı...
samimiyetimize düşürme..!
'Bir
seLvinin
göLgesi: Son cenneti ümîdin…'
Dökülmüştü geceye şiir
Akmaktaydı gönül nağmeleri gülizarından
Simsiyah bir sitem atılıyor kör uçuşlarıma
Kanadım kırıldı kırılacak
Düşmekte gece öfke dalgalanmalarıyla
İnmekte şarkısı nazım sancılarıma
Düşecektim bir gün düşlerimin içinden
Takılacaktım yıldız misali saçlarına
Aşk mı büyüktü gözlerinden
Niş kandillerinde buram buram titremelere
Bir tutam dokunuşmuş bergüzar
Öpücükle sıvanan varaklara saklanmış gizleriyle
Saba rüzgarına yetişecek gecenin matemi
Çekilmiş minder kenarına nakşederken hayali
Sedir uçlarında sessiz sohbette sudaki gölgeler
Heyecanında müthiş bir çığlığa dönüşen
İç çırpınışlarımın suskunluklarında bir orkide
Gök gürlüyor gülüşüne
Siniyor bahar su gözlerine
Hayatın
Nazende süzülüşleri
Yağmurun aheste salınımlarında gezgin
Benimse
Nisan tutmuş ellerimden...
gölgede güneşlenilmez...ben güneşler isterim...
sen daha birkaç günlük gölgeyken gözbebeklerimde, göz pınarlarımdaki kan damlası aktı içime doğru...ne hiç doğuramadığım güneşlerdi tenimdeki pırıltı, ne asılı kaldığım boşlukta durduğum nokta...
turuncu bir bohçaya sarıp hatırladığım en eski tarihe yolladığım gizli parmak izimdin daha gölge iken... bindokuzyüzbilmemkaçın ağır aksak temposunda hiç tutulmamış bir çocuk eliydin... sabaha az kala güneşe dair tek izdin 'yok'luğun 'var'lığına inat...
büyücünün rüyamdan çaldığı o küçük heybede, merdiven altı hikayelerimin arasına çocuk aklımla gizlediğim yakamoz ışığıydın, bulunmamasına adaklar adadığım...
hiç duyulmamış bir haykırıştın boğazımda sen daha bir kaç günlük bir gölgeyken gözbebeklerimde.....
kimseye güvenmemek lazım...beyaz gülün bile siyah gölgesi var...
'Yıllar yılı dolaştım gönül ülkelerinde
İnsanlığı aramışım insan gölgelerinde.'
..
Sîyâ evinê...
Kaynak:Antropoloji
