- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Bebeğimi görebilir miyim? dedi başı örtülü yeni anne.Kucağına yumuşak bir bohça verildi.Ve mutlu anne bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı.Şaşkınlık içinde adeta nutku tutuldu.Anne bbeğini seyrederken doktor arkası dönük camdan bakıyordu.Bebeğin kulakları yoktu.Muayenede bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği,görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.Aradan yıllar geçti,Çocuk büyüdü,okula başladı.Bir gün okul dönüşü,ağlayarak annesinin kucağına atıldı.Büyük bir çocuk kendisine ucube demişti.
Çocuk bu kadersizliğiyle büyüyordu.Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça başarılı bir öğrenciydi.Sınıf başkanı bile olabilirdi;eğer insanların arasına karışmış olsaydı.Annesi herzaman genç insanların arasında olmalısın diyordu ama aynı zamanda da derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.
Delikanlının babası doktorla görüştü,Yapılacak bir şey olmalıydı.Doktor:Eğer bir çift kulak bulunabilirse organ nakli yapılabilir dedi.Genç adam için kulaklarını feda edecek biri aranmaya başladı.2 yıl geçti.Bir gün babası:
-Hastaneye gidiyorsun,annen ve ben sana kulaklarını verecek birini bulduk,dedi.
Operasyon başarılı geçti,yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç okulda başarılı oldu,evlendi,diplomat oldu.
Yıllar sonra babasına sordu:
-Bilmek zorundayım,bana bu kadar iyilik yapan kişi kim?Ben o kişi için hiç bir şey yapamadım.Yapabileceğimi de sanmıyorum.
Babası,anlaşma kesin,şu anda öğrenemessin,henüz değil,dedi.Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi.Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi.Hayatının en karanlık günlerinden birinde,annesinin cenazesi başında babasıyla bekliyordu.Babası,yavaşca annesinin başına elini uzattı.İlk defa başörtüsüz gördüğü annesinin kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti.Annesinin kulakları yoktu.
Annen sana kulaklarını verebildiği için çok mutlu oldudiye fısıldadı babası.Ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?
Gerçek güzellik,fiziksel görünüşe bağlı değildir,ancak KALPTEDİR...
Gerçek mutluluk,gördüğün şeyde değil,asıl GÖRÜNMEYEN YERDEDİR...
Gerçek sevgi,yapıldığı zaman bilinen şeyde değil,YAPILDIĞI HALDE BİLİNMEYEN ŞEYDEDİR.....
_________________
Hayatta Ya Tozu Dumana Katarsın Ya Tozu Dumanı Yutarsın...
Çocuk bu kadersizliğiyle büyüyordu.Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça başarılı bir öğrenciydi.Sınıf başkanı bile olabilirdi;eğer insanların arasına karışmış olsaydı.Annesi herzaman genç insanların arasında olmalısın diyordu ama aynı zamanda da derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.
Delikanlının babası doktorla görüştü,Yapılacak bir şey olmalıydı.Doktor:Eğer bir çift kulak bulunabilirse organ nakli yapılabilir dedi.Genç adam için kulaklarını feda edecek biri aranmaya başladı.2 yıl geçti.Bir gün babası:
-Hastaneye gidiyorsun,annen ve ben sana kulaklarını verecek birini bulduk,dedi.
Operasyon başarılı geçti,yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç okulda başarılı oldu,evlendi,diplomat oldu.
Yıllar sonra babasına sordu:
-Bilmek zorundayım,bana bu kadar iyilik yapan kişi kim?Ben o kişi için hiç bir şey yapamadım.Yapabileceğimi de sanmıyorum.
Babası,anlaşma kesin,şu anda öğrenemessin,henüz değil,dedi.Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi.Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi.Hayatının en karanlık günlerinden birinde,annesinin cenazesi başında babasıyla bekliyordu.Babası,yavaşca annesinin başına elini uzattı.İlk defa başörtüsüz gördüğü annesinin kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti.Annesinin kulakları yoktu.
Annen sana kulaklarını verebildiği için çok mutlu oldudiye fısıldadı babası.Ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?
Gerçek güzellik,fiziksel görünüşe bağlı değildir,ancak KALPTEDİR...
Gerçek mutluluk,gördüğün şeyde değil,asıl GÖRÜNMEYEN YERDEDİR...
Gerçek sevgi,yapıldığı zaman bilinen şeyde değil,YAPILDIĞI HALDE BİLİNMEYEN ŞEYDEDİR.....
_________________
Hayatta Ya Tozu Dumana Katarsın Ya Tozu Dumanı Yutarsın...