- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Tüberküloz yani verem bir zamanların en tehlikeli ve en
ölümcül hastalığıydı. Günümüzde ise eskisi kadar
yaygın olmasa bile hala daha özellikle ülkemizde yaygın
olarak görülmekte olan bir hastalıktır.
Ancak geliştirilen antibiyotik ve aşılar sayesinde hem
önlenebilen hem de tedavi edilebilen bir hastalıktır. Son 50
yılda tüberküloz tedavisindeki gelişmelere ve gelişmiş
ülkelerde büyük ölçüde yok edilmiş olmasına karşın tüm
dünyada bakıldığında önlenebilen ölüm sebepleri arasında
5. sıradadır.
Dünya Sağlık teşkilatı 1990 yılında tüm dünyada
2.910.000 kişinin bu hastalık nedeni ile hayatını
kaybettiğini açıklamıştır. Çarpıcı olan bu ölüm
vakalarının sadece 40.000'inin gelişmiş ülkelerde meydana
gelmesidir.
Uzun süre belirti vermemesi nedeni ile ve ihmalkarlıklar
sonucu ülkemizdeki tüberküloz görülme sıklığı tam olarak
bilinmemekte, hastaların önemli bir kısmı saptanamamakta ve
teşhis konulan hastalar yeterli düzeyde takip edilememektedir.
Tüberküloz en sık solunum yollarını tutmaktadır. Bu
hastaların %2-5 kadarında da genital tüberküloz
saptanmaktadır.
Genital tüberküloz primer ve sekonder olarak ikiye
ayrılır. Son derece nadir olan primer genital tüberkülozda
mikroorganizmanın ilk enfeksiyon yarattığı alan genital
organlardır. Vakaların %99'dan fazlası sekonder
tüberkülozdur. Burada vücudun başka bir yerinde (genelde
akciğerler) bulunan enfeksiyon kan yolu ile genital organlara
yayılır (dessendan enfeksiyon).
Dış genital organların tüberkülozu son derece nadirdir.
En sık endometrium ve adneksler (yumurtalıklar ve tüpler)
tutulur.
Klinik
Genital tüberküloz vakalarında tüberküloz için tipik olan
yorgunluk, kilo kaybı, gece terlemeleri, gece yükselen ateş
çok nadir görülür. Genital tüberkülozlu hastalarda en sık
başvuru sebebi infertilitedir. Hastalarda %25-50 oranında
pelvik ağrı ve %10-40 oranında anormal kanama görülür.
Endometriumda olan harabiyet nedeni ile zarlar birbirine
yapışır (Asherman sendromu) ve bu durum hem infertiliteye hem
de adet kanamasının azalmasına ya da olmamasına neden olur.
Tüpler sıklıkla iki taraflı tutulur ve histerosapingografide
(rahim filmi) görünümü tipiktir.
Tanı
Genital tüberkülozdan şüphelenilen vakalarda aile ve kişinin
kendi öyküsü önemlidir. Daha önceden tüberküloz tanısı
alıp almadığı, ailesi ve yakın çevresinde bu hastalığa
sahip kişi olup olmadığı araştırılmalı ve detaylı bir
fizik muayene yapılmalıdır. Tanıya yardımcı olması
açısından akciğer grafisi çekilmeli ve PPD testi
yapılmalıdır. İnfertilite nedeni ile müracaat etmiş
hastalarda HSG çekilmeli, gerekli vakalarda endometrium biopsisi
yapılmalıdır.
Tedavi
Genital tüberkülozun tedavisi tıbbidir. Ancak gelişmiş olan
infertilite vakalarında tedaviye yanıt çok iyi değildir.
Sebat eden vakalarda cerrahi tedavi de uygulanabilir. Çocuk
isteği olmayan kadınlarda rahim alınabilir. Genital
tüberküloz tedavisi güç ve yüzgüldürücü olmayan bir
hastalıktır.
10 Şubat 2008
Saat: 14:20
UYARI
Çin
Malı ürünlere dikkat !
Unutmayın!
Çalışan
anne adayları: Doğum
öncesi iznine ayrılmak için yapmanız gereken
işlemleri unutmayın
Kaynak: Dr. Mumcu
ölümcül hastalığıydı. Günümüzde ise eskisi kadar
yaygın olmasa bile hala daha özellikle ülkemizde yaygın
olarak görülmekte olan bir hastalıktır.
Ancak geliştirilen antibiyotik ve aşılar sayesinde hem
önlenebilen hem de tedavi edilebilen bir hastalıktır. Son 50
yılda tüberküloz tedavisindeki gelişmelere ve gelişmiş
ülkelerde büyük ölçüde yok edilmiş olmasına karşın tüm
dünyada bakıldığında önlenebilen ölüm sebepleri arasında
5. sıradadır.
Dünya Sağlık teşkilatı 1990 yılında tüm dünyada
2.910.000 kişinin bu hastalık nedeni ile hayatını
kaybettiğini açıklamıştır. Çarpıcı olan bu ölüm
vakalarının sadece 40.000'inin gelişmiş ülkelerde meydana
gelmesidir.
Uzun süre belirti vermemesi nedeni ile ve ihmalkarlıklar
sonucu ülkemizdeki tüberküloz görülme sıklığı tam olarak
bilinmemekte, hastaların önemli bir kısmı saptanamamakta ve
teşhis konulan hastalar yeterli düzeyde takip edilememektedir.
Tüberküloz en sık solunum yollarını tutmaktadır. Bu
hastaların %2-5 kadarında da genital tüberküloz
saptanmaktadır.
Genital tüberküloz primer ve sekonder olarak ikiye
ayrılır. Son derece nadir olan primer genital tüberkülozda
mikroorganizmanın ilk enfeksiyon yarattığı alan genital
organlardır. Vakaların %99'dan fazlası sekonder
tüberkülozdur. Burada vücudun başka bir yerinde (genelde
akciğerler) bulunan enfeksiyon kan yolu ile genital organlara
yayılır (dessendan enfeksiyon).
Dış genital organların tüberkülozu son derece nadirdir.
En sık endometrium ve adneksler (yumurtalıklar ve tüpler)
tutulur.
Klinik
Genital tüberküloz vakalarında tüberküloz için tipik olan
yorgunluk, kilo kaybı, gece terlemeleri, gece yükselen ateş
çok nadir görülür. Genital tüberkülozlu hastalarda en sık
başvuru sebebi infertilitedir. Hastalarda %25-50 oranında
pelvik ağrı ve %10-40 oranında anormal kanama görülür.
Endometriumda olan harabiyet nedeni ile zarlar birbirine
yapışır (Asherman sendromu) ve bu durum hem infertiliteye hem
de adet kanamasının azalmasına ya da olmamasına neden olur.
Tüpler sıklıkla iki taraflı tutulur ve histerosapingografide
(rahim filmi) görünümü tipiktir.
Tanı
Genital tüberkülozdan şüphelenilen vakalarda aile ve kişinin
kendi öyküsü önemlidir. Daha önceden tüberküloz tanısı
alıp almadığı, ailesi ve yakın çevresinde bu hastalığa
sahip kişi olup olmadığı araştırılmalı ve detaylı bir
fizik muayene yapılmalıdır. Tanıya yardımcı olması
açısından akciğer grafisi çekilmeli ve PPD testi
yapılmalıdır. İnfertilite nedeni ile müracaat etmiş
hastalarda HSG çekilmeli, gerekli vakalarda endometrium biopsisi
yapılmalıdır.
Tedavi
Genital tüberkülozun tedavisi tıbbidir. Ancak gelişmiş olan
infertilite vakalarında tedaviye yanıt çok iyi değildir.
Sebat eden vakalarda cerrahi tedavi de uygulanabilir. Çocuk
isteği olmayan kadınlarda rahim alınabilir. Genital
tüberküloz tedavisi güç ve yüzgüldürücü olmayan bir
hastalıktır.
10 Şubat 2008
Saat: 14:20
UYARI
Çin
Malı ürünlere dikkat !
Unutmayın!
Çalışan
anne adayları: Doğum
öncesi iznine ayrılmak için yapmanız gereken
işlemleri unutmayın
Kaynak: Dr. Mumcu