- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Şuan USA'da yaşamaktayım. Eşim 1 ay önce tek bir kelime bile söylemeden
işe gidiyorum diye Türkiye'ye gitti bir daha gelmemek üzere. 3 yıllık
evliydik ve 1 yaşında kızımız var. Ne yapacağımı bilemiyorum. Evet
ailem yanımda ama uzmanlarla görüşmek istiyorum, ama Türk uzmanlar
olursa benim için iyi olur. Zaman geçtikçe daha kötü oluyorum çünkü
gelmeyeceğini biliyorum. İş bulmuş bile orada. Beni, kızımızı
düşünmemesi hem maddi hemde manevi olarak çok zoruma gidiyor gerçekten.
Hergün ağlıyorum çocuğuma sarılıp ağlıyorum başka hiçbir şey
yapamıyorum ama bunun üstesinden gelmek istiyorum kızım için istiyorum
en çok çünkü yaşamında sadece ben olacağım. Lütfen bildiğiniz birileri
varsa adresini rica ediyorum.
<br style="font-weight: bold;" /><br style="font-weight: bold;" />Gul
Sayın Gül Hanım mailinizden anladığım kadarı ile eşinizin sizi ve kızınızı (hiç bilgi vermeden) bırakarak Türkiye'ye kesin dönüş yapmış olması üzerinizde büyük bir şok etkisi yapmış. Eşinizin işe gittiğini düşünürken, Türkiye'ye dönmüş olmasının ne büyük bir sürpriz olduğunu ve bunun akabinde pek çok cevaplanmamış sorular ile kaldığınızı tahmin edebiliyorum.
Her ne kadar ailenizin desteği yanınızda olsa bile şu anda kızınızın tüm sorumluluğunun omuzlarınıza çökmüş olmasının getirdiği ağırlık eşinizin gidişine duyduğunuz acıya, öfkeye ve hatta hayal kırıklığına eklenmiş olmalı. Şu anda pek çok karışık ve yoğun duyguları bir arada yaşıyor olmanız çok normal. Her şeyden önce eşinizi kaybettiniz, yabancı bir ülkede kendi kültürünüzden uzakta var olma mücadelesi yaşıyorsunuz, üstüne kızınızın geleceğini güvence altına alabilmek için çabalıyorsunuz.
Benim önerim kendinize bir süre zaman vermeniz ve yaşadığınız duyguların akıp gitmesine izin vermeniz. Doyasıya ağlayın, mümkünse açık havada tek başınıza yürüyüşe çıkıp ne hissettiğinizi tanımlamaya çalışın. Henüz bir plan, program yada karar vermekten kaçının. Şu anda ilk yapmanız gereken kendinizi iyileştirmenizdir.
Bir uzmanı önerebilmem için tam olarak ne tür bir yardım aradığınız, hangi şehirde olduğunuz gibi bilgilere ihtiyacım var. Ne yazık ki bildiğim kadarı ile Türk psikolog bulmanız biraz zor olabilir fakat yabancı bir psikoloğun da size oldukça yardımı olabileceğini hatırlatmama izin verin. Yeterli derecede bilgi sahibi olmadığım için şimdilik size daha fazla öneride bulunamıyorum ama eğer bu konuda özel olarak görüşmek isterseniz
\n
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
adresinden bana ulaşabilirsiniz.
Saygılarımla
Çiğdem Alper
Kaynak: HamileBilgi
işe gidiyorum diye Türkiye'ye gitti bir daha gelmemek üzere. 3 yıllık
evliydik ve 1 yaşında kızımız var. Ne yapacağımı bilemiyorum. Evet
ailem yanımda ama uzmanlarla görüşmek istiyorum, ama Türk uzmanlar
olursa benim için iyi olur. Zaman geçtikçe daha kötü oluyorum çünkü
gelmeyeceğini biliyorum. İş bulmuş bile orada. Beni, kızımızı
düşünmemesi hem maddi hemde manevi olarak çok zoruma gidiyor gerçekten.
Hergün ağlıyorum çocuğuma sarılıp ağlıyorum başka hiçbir şey
yapamıyorum ama bunun üstesinden gelmek istiyorum kızım için istiyorum
en çok çünkü yaşamında sadece ben olacağım. Lütfen bildiğiniz birileri
varsa adresini rica ediyorum.
<br style="font-weight: bold;" /><br style="font-weight: bold;" />Gul
Sayın Gül Hanım mailinizden anladığım kadarı ile eşinizin sizi ve kızınızı (hiç bilgi vermeden) bırakarak Türkiye'ye kesin dönüş yapmış olması üzerinizde büyük bir şok etkisi yapmış. Eşinizin işe gittiğini düşünürken, Türkiye'ye dönmüş olmasının ne büyük bir sürpriz olduğunu ve bunun akabinde pek çok cevaplanmamış sorular ile kaldığınızı tahmin edebiliyorum.
Her ne kadar ailenizin desteği yanınızda olsa bile şu anda kızınızın tüm sorumluluğunun omuzlarınıza çökmüş olmasının getirdiği ağırlık eşinizin gidişine duyduğunuz acıya, öfkeye ve hatta hayal kırıklığına eklenmiş olmalı. Şu anda pek çok karışık ve yoğun duyguları bir arada yaşıyor olmanız çok normal. Her şeyden önce eşinizi kaybettiniz, yabancı bir ülkede kendi kültürünüzden uzakta var olma mücadelesi yaşıyorsunuz, üstüne kızınızın geleceğini güvence altına alabilmek için çabalıyorsunuz.
Benim önerim kendinize bir süre zaman vermeniz ve yaşadığınız duyguların akıp gitmesine izin vermeniz. Doyasıya ağlayın, mümkünse açık havada tek başınıza yürüyüşe çıkıp ne hissettiğinizi tanımlamaya çalışın. Henüz bir plan, program yada karar vermekten kaçının. Şu anda ilk yapmanız gereken kendinizi iyileştirmenizdir.
Bir uzmanı önerebilmem için tam olarak ne tür bir yardım aradığınız, hangi şehirde olduğunuz gibi bilgilere ihtiyacım var. Ne yazık ki bildiğim kadarı ile Türk psikolog bulmanız biraz zor olabilir fakat yabancı bir psikoloğun da size oldukça yardımı olabileceğini hatırlatmama izin verin. Yeterli derecede bilgi sahibi olmadığım için şimdilik size daha fazla öneride bulunamıyorum ama eğer bu konuda özel olarak görüşmek isterseniz
\n
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
adresinden bana ulaşabilirsiniz.
Saygılarımla
Çiğdem Alper
Kaynak: HamileBilgi