- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Tek elli olarak doğan bir bebek olabildiğince çabuk özel bir uzmanlık
biriminde kontrolden geçirilmelidir. Bebek oturabilmeye başladıktan sonra uygun
bir protez takılmak suretiyle çocuğun, iki eli varmış gibi yaşamasına olanak
sağlanabilir. Protez takılmasında gecikilirse çocuk yeniden değiştirilmesi
olanaksız olan tek elle yaşama modeli geliştirecektir.
Tıp terminolojisinde ?polidaktili? olarak anılan olgu, çoğunlukla elde
fazladan bir küçük parmak ya da başparmak varlığı şeklinde ortaya çıkan çok
parmaklılık durumudur. Bu kusur siyahi bebeklerde daha yaygın görülmektedir.
Genellikle altıncı parmak deri ve yumuşak dokudan oluşur ve kolayca kesilir
atılabilir. Ancak, fazla parmak kemik ya da kıkırdak içeriyorsa, komşu yapılar
üzerinde bir ameliyat gerekli olabilir ki bu işlemin bebek birkaç aylık olduktan
sonra gerçekleştirilmesi uygun olur.
El parmaklarında görülen ?sindaktili?, yani parmakların birbirine yapışık
olması durumunda en iyi çözüm, ayak parmaklarındaki sindaktiliden farklı olarak
cerrahi müdahaledir. El parmaklarındaki kemikler çeşitli uzunluklarda
olduğundan, birleşmiş durumdaki parmakların eklemleri aynı hizada bulunmazlar ve
bu nedenle parmakların kullanılması daha güç olur. Ameliyat yapılmazsa çocuk
parmaklarını hiçbir zaman rahatça kullanmayı başaramayacaktır.
?Kumptodaktili?, bir ya da daha çok parmağın kalıcı ve giderilemez şekilde
fleksiyon (içeri bükülme) durumunda bulunmasıdır. Bu olgu genellikle doğuştan
gelir ve en yaygın olarak küçük parmağı etkiler.
?Yumru el? olarak anılan kusur, radyusun (ön kolun, başparmak tarafında
bulunan kemiği) ya da ulnanın (ön kolun karşı tarafında bulunan kemiklerden uzun
olanı; dirsek kemiği) bulunmaması durumudur ve seyrek olarak görülür. Bu kusurun
tedavisine, bebeklik döneminde yumuşak dokuların gerdirilmesi yoluyla başlanır.
Sonra kemiğin yerine yerleştirilmesi için ameliyat gerekli olur. Ancak, yeni
konumun korunması bir sorun olarak ortaya çıkar. Çocukluk dönemi boyunca çok
sayıda ameliyat yapılması gerekebilir.
Bu kusur daha yüksek bir kalp hastalığı ve kalp sorunları ensidansı (görülme
oranı) ile ilişkilidir.
AYAKLAR
Yeni doğan bebeğin ayakları, daha ileri yaştaki çocuklara oranla daha uzun ve
daha ince olup, bilek ve ayak eklemleri de son derece esnektir. Ayaklar
genellikle anormal biçimli gibi görünebilse de bu ufak sorunlar zamanla
kendiliğinden ortadan kalkacağı için pek endişelenmeye gerek yoktur.
Ayak ya da bacağın ?içe? ya da ?dışa dönük? olması yaygın olarak karşılaşılan
sorunlardır, özellikle bebek yüzükoyun uyurken durum daha da belirginleşir.
Bunlar genellikle konumla veya duruşla bağıntılı şekil bozuklukları
(deformiteler) olup yaş ilerledikçe kendiliğinden kaybolurlar. Tedavi
gerektirmeleri nadiren söz konusu olur.
Ayak parmaklarında sindaktili (ördekparmaklılık) genellikle yalnızca kozmetik
bir sorun olarak kalır. Ameliyattan kalacak yara izleri ve kasılmış bölgeler,
yapışık parmaklardan daha belirgin olarak göze çarpacaktır. El sindaktilisinden
farklı olarak, yapışık ayak parmakları genellikle işlevlerini normal olarak
görürler.
Her 1000 doğumdan birinde görülen ?yumru ayak? olgusu, ayağın olağan biçim ya
da konuma sahip bulunmadığı birçok konjential anomaliyi anlatan bir terimdir.
Vakaların yaklaşık yüzde 95 inde ön ayak aşağıya ve içe doğru bükülmüş, taban
kavsi (arcus plantaris) yükselmiş ve topuk içe dönmüş durumdadır. Bu, genellikle
kendiliğinden düzelmeyen, hatta ısrarlı germe egzersizlerinin bile çözüm
sağlamaya yetmediği bir kusurdur.
Erken tedavi elzemdir ve doğumdan sonra zaman kaybetmeden başlatılmaldır.
Ayaklar el ile normal konumlarına getirilerek sonra kalıp veya yapışkan
bantlarla o durumda tutulur. Bu işlemler tedavinin ilk 2 haftası boyunca birkaç
günde bir, sonra da 1 ile 2 haftalık aralıklarla yinelenir. Bu yöntem başanlı
sonuç verirse daha sonra ortopedik düzeltici ayakkabılar yardımıyla bu konum
korunabilir, şayet bu yöntemle sorun çözülemezse, genellikle bebek 23 aylık
olduğunda bir ameliyat yapılması gerekebilir.
Düzeltilmiş bir yumru ayağın pozisyonu her ne kadar nisbeten normal görünse
de ayak hiçbir zaman tümüyle normal hatlara sahip olamayacak ve kusurun
bulunduğu bacağın baldır kısmı, normal bacağın baldırından daha ince
kalacaktır.
Yumru ayak problemi ile doğan çocuklar için tüm çocukluk dönemini kapsayacak
bir ortopedik bakım gereklidir.
?Ayakta fazla parmaklılık?, uygun ayakkabı bulmayı güçleştirebilecek bir
sorun olup genellikle cerrahi müdahale ile düzeltilebilmektedir. Ancak, yapılar
kolayca ameliyat edilebilecek kadar olgunlaşmadan ameliyat uygulanmamalı,
bununla birlikte ameliyat, çocuğun yürümeye ve ayakkabı giymeye başlamasından
sonraya da kalmamalıdır
Insulin Vücutta Nasil İş Görür?Diyabet TipleriTip 1 Diyabetin Nedenleri
aha Fazla Posa Yiyin.Hangi Yiyeceklerde Yağ Vardır?Hangi Yiyeceklerde Protein Vardır?Nişastalı Yiyecekleri Yerseniz Ne Olur?Şeker Yerseniz Ne Olur ?Tip I DiyabetYiyecek DeğişimiDeğişim ListeleriKalp Sağlığını Korumak İçin Ne Yapmalıyız?Daha Az Tuz TüketinYapay TatlandırıcılarUygun Zamanlarda BesleninTip II diyabetYürüyüş Yapmanın FaydalarıDoğru Olan Fiziksel Aktiviteyi SeçmekEgzersize Başlamadan ÖnceFiziksel Aktiviteler
biriminde kontrolden geçirilmelidir. Bebek oturabilmeye başladıktan sonra uygun
bir protez takılmak suretiyle çocuğun, iki eli varmış gibi yaşamasına olanak
sağlanabilir. Protez takılmasında gecikilirse çocuk yeniden değiştirilmesi
olanaksız olan tek elle yaşama modeli geliştirecektir.
Tıp terminolojisinde ?polidaktili? olarak anılan olgu, çoğunlukla elde
fazladan bir küçük parmak ya da başparmak varlığı şeklinde ortaya çıkan çok
parmaklılık durumudur. Bu kusur siyahi bebeklerde daha yaygın görülmektedir.
Genellikle altıncı parmak deri ve yumuşak dokudan oluşur ve kolayca kesilir
atılabilir. Ancak, fazla parmak kemik ya da kıkırdak içeriyorsa, komşu yapılar
üzerinde bir ameliyat gerekli olabilir ki bu işlemin bebek birkaç aylık olduktan
sonra gerçekleştirilmesi uygun olur.
El parmaklarında görülen ?sindaktili?, yani parmakların birbirine yapışık
olması durumunda en iyi çözüm, ayak parmaklarındaki sindaktiliden farklı olarak
cerrahi müdahaledir. El parmaklarındaki kemikler çeşitli uzunluklarda
olduğundan, birleşmiş durumdaki parmakların eklemleri aynı hizada bulunmazlar ve
bu nedenle parmakların kullanılması daha güç olur. Ameliyat yapılmazsa çocuk
parmaklarını hiçbir zaman rahatça kullanmayı başaramayacaktır.
?Kumptodaktili?, bir ya da daha çok parmağın kalıcı ve giderilemez şekilde
fleksiyon (içeri bükülme) durumunda bulunmasıdır. Bu olgu genellikle doğuştan
gelir ve en yaygın olarak küçük parmağı etkiler.
?Yumru el? olarak anılan kusur, radyusun (ön kolun, başparmak tarafında
bulunan kemiği) ya da ulnanın (ön kolun karşı tarafında bulunan kemiklerden uzun
olanı; dirsek kemiği) bulunmaması durumudur ve seyrek olarak görülür. Bu kusurun
tedavisine, bebeklik döneminde yumuşak dokuların gerdirilmesi yoluyla başlanır.
Sonra kemiğin yerine yerleştirilmesi için ameliyat gerekli olur. Ancak, yeni
konumun korunması bir sorun olarak ortaya çıkar. Çocukluk dönemi boyunca çok
sayıda ameliyat yapılması gerekebilir.
Bu kusur daha yüksek bir kalp hastalığı ve kalp sorunları ensidansı (görülme
oranı) ile ilişkilidir.
AYAKLAR
Yeni doğan bebeğin ayakları, daha ileri yaştaki çocuklara oranla daha uzun ve
daha ince olup, bilek ve ayak eklemleri de son derece esnektir. Ayaklar
genellikle anormal biçimli gibi görünebilse de bu ufak sorunlar zamanla
kendiliğinden ortadan kalkacağı için pek endişelenmeye gerek yoktur.
Ayak ya da bacağın ?içe? ya da ?dışa dönük? olması yaygın olarak karşılaşılan
sorunlardır, özellikle bebek yüzükoyun uyurken durum daha da belirginleşir.
Bunlar genellikle konumla veya duruşla bağıntılı şekil bozuklukları
(deformiteler) olup yaş ilerledikçe kendiliğinden kaybolurlar. Tedavi
gerektirmeleri nadiren söz konusu olur.
Ayak parmaklarında sindaktili (ördekparmaklılık) genellikle yalnızca kozmetik
bir sorun olarak kalır. Ameliyattan kalacak yara izleri ve kasılmış bölgeler,
yapışık parmaklardan daha belirgin olarak göze çarpacaktır. El sindaktilisinden
farklı olarak, yapışık ayak parmakları genellikle işlevlerini normal olarak
görürler.
Her 1000 doğumdan birinde görülen ?yumru ayak? olgusu, ayağın olağan biçim ya
da konuma sahip bulunmadığı birçok konjential anomaliyi anlatan bir terimdir.
Vakaların yaklaşık yüzde 95 inde ön ayak aşağıya ve içe doğru bükülmüş, taban
kavsi (arcus plantaris) yükselmiş ve topuk içe dönmüş durumdadır. Bu, genellikle
kendiliğinden düzelmeyen, hatta ısrarlı germe egzersizlerinin bile çözüm
sağlamaya yetmediği bir kusurdur.
Erken tedavi elzemdir ve doğumdan sonra zaman kaybetmeden başlatılmaldır.
Ayaklar el ile normal konumlarına getirilerek sonra kalıp veya yapışkan
bantlarla o durumda tutulur. Bu işlemler tedavinin ilk 2 haftası boyunca birkaç
günde bir, sonra da 1 ile 2 haftalık aralıklarla yinelenir. Bu yöntem başanlı
sonuç verirse daha sonra ortopedik düzeltici ayakkabılar yardımıyla bu konum
korunabilir, şayet bu yöntemle sorun çözülemezse, genellikle bebek 23 aylık
olduğunda bir ameliyat yapılması gerekebilir.
Düzeltilmiş bir yumru ayağın pozisyonu her ne kadar nisbeten normal görünse
de ayak hiçbir zaman tümüyle normal hatlara sahip olamayacak ve kusurun
bulunduğu bacağın baldır kısmı, normal bacağın baldırından daha ince
kalacaktır.
Yumru ayak problemi ile doğan çocuklar için tüm çocukluk dönemini kapsayacak
bir ortopedik bakım gereklidir.
?Ayakta fazla parmaklılık?, uygun ayakkabı bulmayı güçleştirebilecek bir
sorun olup genellikle cerrahi müdahale ile düzeltilebilmektedir. Ancak, yapılar
kolayca ameliyat edilebilecek kadar olgunlaşmadan ameliyat uygulanmamalı,
bununla birlikte ameliyat, çocuğun yürümeye ve ayakkabı giymeye başlamasından
sonraya da kalmamalıdır
Insulin Vücutta Nasil İş Görür?Diyabet TipleriTip 1 Diyabetin Nedenleri