- Katılım
- 21 Nisan 2009
- Mesajlar
- 7
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 40
aslında benim kendimle bir problemim yok.yani bir parça güven takviyesine ihtiyacım yok degil.ama bunun sebebi ailem..bilhassa annemin elindeki kumandayla tv ye hükmettigi gibi benim hayatıma yön verme çabası.ve ben de tipik bir yay burcu olarak hayatıma müdahale edilmesinden nefret ediyorum.diyeceksiniz ki annen olarak elbette müdahale edecek.dogru..her ne kadar hoşlanmasam da etmeli tabii.ama bir robotmuşum gibi sadece onun isteklerine göre yaşayamam ki.önceden benim sonuna kadar arkamda olan babam da artık saf değiştirdi.kardeşim ise kendini agabeyim sanıyor..yani anlayacagınız şu anda ailemle iplerimz koptu kopacak...tabii ben size özetin de özetini geçiyorum.anlatırken basit gbi geliyor ama ailesiyle problem yaşayan arkadaşlar varsa anlarlar...hayatım boyunca annemin gölgesiyle yaşadım.her yaptıgımda onun korkusu vardı.bişeyleri ona begendirebilmek ve bir güzel söz duyabilmek arzusuyla yaptım herşeyi.okul hayatım hep başarılarla gecti ama kendi adıma sevinemedim bile...neyse anlatmaya kalsam sonu gelmez.aaah ah..Allahtan sosyal bi insanım ve kitap okumayı yazı yazmayı çok seviyorum.bunlar sayesinde içine kapanık ve tabiri caizse pısırık biri olmadım.yoksa ben diye bişey yoktu bile şimdilerde...bu site bana iyi gelecek ümidindeyim.neden bilmiyorum ama hayatta en büyük korkum sevgisiz kalmak. O0
