- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Boşanmanın yükünü çocuklar omuzluyor[/b]
ABDde yapılan bir araştırma, boşanmanın çocuklarda yarattığı travmanın, çocuğun kendi ailesini kurarken bile etkili olduğunu ortaya koydu. Türkiyede yapılan araştırmalar ve psikiyatristlere göre bizde de durum farklı değil. Berkley
Üniversitesinden Judith Wallersteinin, boşanmış ebeveynlerin çocuklarını, yetişkinliğe kadar inceleyen araştırması, San Fransiscoda 100 çocuk üzerinde yapıldı. 25 yıl süren araştırmada, ebeveyni boşanmış çocukların yanı sıra, bu çocuklarla
arkadaşlık eden fakat kendi aile ilişkileri iyi olan 44 çocuk ve aileleri de incelendi. Evlilik oranı düşük
Araştırma sonuçlarına göre iyi aile bağlarına sahip olan çocukların yüzde 80i evlenirken, boşanan ailelerin
çocuklarında bu oran yüzde 60a düşüyor. Birinci guruptakiler yüzde 61 oranında çocuk sahibi olurken, ikinci grupta oran, yüzde 38. Ayrıca ikinci gruptakilerin yüzde 17si evliliğini devam ettirmeyi başaramıyor. Diğer çarpıcı sonuç ise, boşanmış
ailelerin çocuklarının erken evlenmeye eğilimli olması. Buna rağmen, boşanan ailelerin çocuklarının yüzde 57si bu erken evliliklerini sürdüremiyor. Diğer grupta boşanma oranı yüzde 25. Baba desteği yok Yüksek öğrenim
sırasında aileden alınan maddi destek de iki grup arasındaki farklılıkları ortaya koyuyor. Boşanmış ailelerin çocuklarının yüzde 29u yüksek öğrenim sırasında babalarından maddi destek alıyor; diğer grupta bu oran yüzde 88. Ortaya konan bir başka
gerçek ise boşanmış ailelerin çocuklarının yüzde 25inin 14 yaşından önce içki ve uyuşturucuyla tanışmaları. İyi aile bağlarına sahip çocuklarda bu oran yüzde 9. Wallerstein, boşanmalarda çocuk ne kadar küçük olursa, travmanın da o kadar şiddetli
olduğunu vurguluyor. Boşansanız da arkadaş kalın! Boşanma sonucu çocuğun yaşadığı travma konusunda Türkiyede durum nasıl? Görüşlerini aldığımız uzmanlar , ebeveynlere düşen en büyük görevin çocuğa "Biz ayrılmış
olabiliriz ama hâlâ senin anne ve babanız" mesajını vermek olduğu konusunda hemfikir. 1998 -1999 ve 2000 yıllarını kapsayan "Evlilik ve Terapisi" adlı bir araştırma yapan Doç. Dr. Armağan Samancı, boşanmanın ailenin bütünlüğüne yönelik
olduğunu, bu durumun çocuğun ilerideki hayatına, ilişkilerine ve evliliklerine de yansıdığını vurguladı. Psikiyatrist Dr. Arif Verimli "Ebeveynler mutlaka arkadaş kalmalılar. Ayrıca çocuğa, karşı suçlayıcı tavır takınmamaları gerekir" derken,
Psikolog Dr. Mehmet Zararsızoğlu şunları söyledi: "Annenin yanında kalan erkek çocuk, bir baba modeli olmadan, babanın yanında kalan kız çocuk ise anne modeli olmadan büyüyor. Kendi cinsel kimliğini taşımayan birisiyle beraber olmak çocuğun kendi
kimliğini de etkiliyor." Psikolojik yardım şart
Dokuz Eylül Üniversitesinden Yard. Doç. Dr. Şüheda Özben İzmirde 129u kız, 67si erkek 196 lise öğrencisi üzerinde bir araştırma gerçekleştirdi. Özden sonuçları şöyle
yorumladı: "Geçimsiz, boşanmış ya da ayrı çiftlerin çocukları, birlikte olan çiftlerin çocuklarına göre nevrotik ve antisosyal eğilim gösteriyor. Daha içe kapanık ve depresyona eğilimli oluyorlar. Duygusal kararsızlık, hayattan zevk almama, çeşitli
psikolojik belirtiler büyük bölümünde görülüyor."
ABDde yapılan bir araştırma, boşanmanın çocuklarda yarattığı travmanın, çocuğun kendi ailesini kurarken bile etkili olduğunu ortaya koydu. Türkiyede yapılan araştırmalar ve psikiyatristlere göre bizde de durum farklı değil. Berkley
Üniversitesinden Judith Wallersteinin, boşanmış ebeveynlerin çocuklarını, yetişkinliğe kadar inceleyen araştırması, San Fransiscoda 100 çocuk üzerinde yapıldı. 25 yıl süren araştırmada, ebeveyni boşanmış çocukların yanı sıra, bu çocuklarla
arkadaşlık eden fakat kendi aile ilişkileri iyi olan 44 çocuk ve aileleri de incelendi. Evlilik oranı düşük
Araştırma sonuçlarına göre iyi aile bağlarına sahip olan çocukların yüzde 80i evlenirken, boşanan ailelerin
çocuklarında bu oran yüzde 60a düşüyor. Birinci guruptakiler yüzde 61 oranında çocuk sahibi olurken, ikinci grupta oran, yüzde 38. Ayrıca ikinci gruptakilerin yüzde 17si evliliğini devam ettirmeyi başaramıyor. Diğer çarpıcı sonuç ise, boşanmış
ailelerin çocuklarının erken evlenmeye eğilimli olması. Buna rağmen, boşanan ailelerin çocuklarının yüzde 57si bu erken evliliklerini sürdüremiyor. Diğer grupta boşanma oranı yüzde 25. Baba desteği yok Yüksek öğrenim
sırasında aileden alınan maddi destek de iki grup arasındaki farklılıkları ortaya koyuyor. Boşanmış ailelerin çocuklarının yüzde 29u yüksek öğrenim sırasında babalarından maddi destek alıyor; diğer grupta bu oran yüzde 88. Ortaya konan bir başka
gerçek ise boşanmış ailelerin çocuklarının yüzde 25inin 14 yaşından önce içki ve uyuşturucuyla tanışmaları. İyi aile bağlarına sahip çocuklarda bu oran yüzde 9. Wallerstein, boşanmalarda çocuk ne kadar küçük olursa, travmanın da o kadar şiddetli
olduğunu vurguluyor. Boşansanız da arkadaş kalın! Boşanma sonucu çocuğun yaşadığı travma konusunda Türkiyede durum nasıl? Görüşlerini aldığımız uzmanlar , ebeveynlere düşen en büyük görevin çocuğa "Biz ayrılmış
olabiliriz ama hâlâ senin anne ve babanız" mesajını vermek olduğu konusunda hemfikir. 1998 -1999 ve 2000 yıllarını kapsayan "Evlilik ve Terapisi" adlı bir araştırma yapan Doç. Dr. Armağan Samancı, boşanmanın ailenin bütünlüğüne yönelik
olduğunu, bu durumun çocuğun ilerideki hayatına, ilişkilerine ve evliliklerine de yansıdığını vurguladı. Psikiyatrist Dr. Arif Verimli "Ebeveynler mutlaka arkadaş kalmalılar. Ayrıca çocuğa, karşı suçlayıcı tavır takınmamaları gerekir" derken,
Psikolog Dr. Mehmet Zararsızoğlu şunları söyledi: "Annenin yanında kalan erkek çocuk, bir baba modeli olmadan, babanın yanında kalan kız çocuk ise anne modeli olmadan büyüyor. Kendi cinsel kimliğini taşımayan birisiyle beraber olmak çocuğun kendi
kimliğini de etkiliyor." Psikolojik yardım şart
Dokuz Eylül Üniversitesinden Yard. Doç. Dr. Şüheda Özben İzmirde 129u kız, 67si erkek 196 lise öğrencisi üzerinde bir araştırma gerçekleştirdi. Özden sonuçları şöyle
yorumladı: "Geçimsiz, boşanmış ya da ayrı çiftlerin çocukları, birlikte olan çiftlerin çocuklarına göre nevrotik ve antisosyal eğilim gösteriyor. Daha içe kapanık ve depresyona eğilimli oluyorlar. Duygusal kararsızlık, hayattan zevk almama, çeşitli
psikolojik belirtiler büyük bölümünde görülüyor."