- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
AMAÇSIZ HOŞGÖRÜLÜ ANNE BABA TUTUMU
Anne babanın çocuklarına karşı hoşgörü sahibi olmaları çocukların bazı
kısıtlamalar dışında ,arzularını ,diledikleri biçimde gerçekleştirebilmelerine
izin vermeleri anlamına gelmektedir.Düzeyli hoşgörü sahibi olan anne babaların
çocukları evlerine yönelik olumlu bireyler olurlar.Hoşgörü normal düzeyde ise ,
çocuk kendine güvenen ,yaratıcı ve toplumsal birey olarak karşımıza çıkar.
Amaçsız hoşgörüde ise yukarıda anlatmaya çalıştıklarımdan biraz farklıdır.Anne
baba ev içinde ve dışında çocuğun kendilerini rahatsız etmemesi şartıyla
,çocuğun tüm davranışlarında serbestlik vardır. Çocuk bir müddet sonra anlar ki
Anne babayı rahatsız etmezsem, her şeyi yapabilirim.Demeye başlar.
Böyle anne babalar hoşgörülü tutumlarından kolay kolay ayrılmak istemezler.Çünkü
çocuğa dilediğini vermenin ona karşı koymaktan daha kolay olduğu düşüncesini
kendilerine yerleştirmiştirler.Çocuğu en kolay metotla büyütmektedirler.Çocuğun
istekleri Bırak ver de ağlamasın,çocuk üzülmesin. Veya Çocuktur yapar,siz hiç
çocuk olmadınız mı?denilerek yerine getirilmeye çalışılır.Kendi yaşamadıkları
çocukluklarının ;çocukları tarafından yaşanmasını isterler.
Böyle bir tutum çoğunlukla çocuğu cezalandırmaktan korkmanın ve çocuğa bebek
muamelesi yapmanın bir dönüşümü olarak ortaya çıkmaktadır.
AMAÇSIZ HOŞGÖRÜR ANNE BABA TUTUMUNUN ÇOCUĞUN KİŞİLİK GELİŞİMİ ÜZERİNDE
KALICI ETKİLERİ
Seviyeli hoşgörülü bir ailede yetişen çocuğun kişiliği olumlu olarak
etkilenir.Baskıdan uzak olması nedeniyle daha yaratıcı ve kendinden emindir.
Amaçsız hoşgörülü aile ortamında yetişen çocuk boşlukta gibidir.Başka çocukların
ve toplumun içine girdiği zaman çekingenlik, ürkeklik , göstermek- te,grup
içinde etkin rol alamamakta ,grubun önemsiz işlerini yapmaya eğilim
göstermekte,dolayısı ile güvensizlik içinde ve endişeli olmaktadır.Çünkü evin
dışındaki kurallar ev kuralları ile çok farklıdır.Evde tek kural vardır.Anne
babayı kızdırma!
Topluma dahil olabilmek için kavgacılığı, hırçınlığı ,agresifliği ,kırıcılığı
geliştirebilir.İletişimi bu olumsuz özelliklerle kurmak isteyebilir.Grubun
lideri olup yönlendirmek isteyebilir.Grubun onayını kazanmak için yasa dışı
işler yapabilir.Böylece ana babalarından yeterli ilgiyi görmeyen ama serbestliği
olan çocuklar ya edilgen ya da etken olarak arkadaşlarından onay ve ilgi almaya
çalışırlar.
Anne babanın çocuklarına karşı hoşgörü sahibi olmaları çocukların bazı
kısıtlamalar dışında ,arzularını ,diledikleri biçimde gerçekleştirebilmelerine
izin vermeleri anlamına gelmektedir.Düzeyli hoşgörü sahibi olan anne babaların
çocukları evlerine yönelik olumlu bireyler olurlar.Hoşgörü normal düzeyde ise ,
çocuk kendine güvenen ,yaratıcı ve toplumsal birey olarak karşımıza çıkar.
Amaçsız hoşgörüde ise yukarıda anlatmaya çalıştıklarımdan biraz farklıdır.Anne
baba ev içinde ve dışında çocuğun kendilerini rahatsız etmemesi şartıyla
,çocuğun tüm davranışlarında serbestlik vardır. Çocuk bir müddet sonra anlar ki
Anne babayı rahatsız etmezsem, her şeyi yapabilirim.Demeye başlar.
Böyle anne babalar hoşgörülü tutumlarından kolay kolay ayrılmak istemezler.Çünkü
çocuğa dilediğini vermenin ona karşı koymaktan daha kolay olduğu düşüncesini
kendilerine yerleştirmiştirler.Çocuğu en kolay metotla büyütmektedirler.Çocuğun
istekleri Bırak ver de ağlamasın,çocuk üzülmesin. Veya Çocuktur yapar,siz hiç
çocuk olmadınız mı?denilerek yerine getirilmeye çalışılır.Kendi yaşamadıkları
çocukluklarının ;çocukları tarafından yaşanmasını isterler.
Böyle bir tutum çoğunlukla çocuğu cezalandırmaktan korkmanın ve çocuğa bebek
muamelesi yapmanın bir dönüşümü olarak ortaya çıkmaktadır.
AMAÇSIZ HOŞGÖRÜR ANNE BABA TUTUMUNUN ÇOCUĞUN KİŞİLİK GELİŞİMİ ÜZERİNDE
KALICI ETKİLERİ
Seviyeli hoşgörülü bir ailede yetişen çocuğun kişiliği olumlu olarak
etkilenir.Baskıdan uzak olması nedeniyle daha yaratıcı ve kendinden emindir.
Amaçsız hoşgörülü aile ortamında yetişen çocuk boşlukta gibidir.Başka çocukların
ve toplumun içine girdiği zaman çekingenlik, ürkeklik , göstermek- te,grup
içinde etkin rol alamamakta ,grubun önemsiz işlerini yapmaya eğilim
göstermekte,dolayısı ile güvensizlik içinde ve endişeli olmaktadır.Çünkü evin
dışındaki kurallar ev kuralları ile çok farklıdır.Evde tek kural vardır.Anne
babayı kızdırma!
Topluma dahil olabilmek için kavgacılığı, hırçınlığı ,agresifliği ,kırıcılığı
geliştirebilir.İletişimi bu olumsuz özelliklerle kurmak isteyebilir.Grubun
lideri olup yönlendirmek isteyebilir.Grubun onayını kazanmak için yasa dışı
işler yapabilir.Böylece ana babalarından yeterli ilgiyi görmeyen ama serbestliği
olan çocuklar ya edilgen ya da etken olarak arkadaşlarından onay ve ilgi almaya
çalışırlar.