- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
*
Bir ufka vardık ki artık
Yalnız değiliz sevgilim.
Gerçi gece uzun,
Gece karanlık
Ama bütün korkulardan uzak.
Bir sevdadır böylesine yaşamak,
Tek başına
Ölüme bir soluk kala,
Tek başına
Zindanda yatarken bile,
Asla yalnız kalmamak.
.............
hadi gel..ay karanlık...
Hani Kurşun Sıksan Geçmez Geceden
Yiğit harmanları, yığınaklar,
Kurulmuş çetin dağlarında vatanların.
Dize getirilmiş haydutlar,
Hayınlar, amana gelmiş,
Yetim hakkı sorulmuş,
Hesap görülmüş.
Demdir bu...
Demdir,
Derya dibinde yangınlar,
Kan kesmiş ovalar üstünde Mayıs...
Uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,
Çelik kadavrası korugan'ların.
Ölünmüş, canım,ölünmüş
Murad alınmış...
Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek, müthiş
Genciz, namlu gibi,
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi.
İçim, bir suskunsa tekin mi ola?
O Malta bıçağı,kınsız,uyanık,
Ve genç bir mısradır
Filinta endam...
Neden, neden alnındaki yıkkınlık,
Bakışlarındaki öldüren buğu?
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,
Dost, düşman söz eder kendi kavlince,
Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...
'hasretinden prangalar eskittim'. İyi bir şair.
Adam gibi adam..
aşkın kusursuz tarifçilerinden,her kelimesinden hayat akan aşk kokan şair
HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Seviyorum seni
Çıldırasıya...
Hasretin nazlıdır Ankara
Dumanlı havayı kurt sevsin
Asfalttan yürüsün aralık
Anam sır gibi saklar siyatiğini
Yel der baharın geçer
Bacım iki canlı güzel kızdır bilirsin
Bir yandan saklı utanır
ve bir yandan korkar ölürem deyi
haberin taş duvar
demir kapı kör pencere
Altındağ gökleri kümülüslü
Gecekondularda hava bulanık
Bu namusdur künyemize kazınmış
Bu da sabır abulardan süzülmüş
Doğdun üç gün aç tuttuk
Üç gün meme vermedik sana
Hasta düşmeyesin diye
Töremiz böyle diye
Seni baharmışın gibi
Seni Diyarbekir gibi düşünüyorum
Nelere baskın gelmez ki seni sevmenin tadı
Bir bilsen kimlere tasa kedersin
bir Bilsen kardeşlerim ne can çocuklar
Oturup ağlarmısın ki
İlle de ille sevmelerin gibisi
Bir kadeh bir cigara dalıp gidene
Biliyorum sende mi diyeceksin
Ama Akşam Erken iniyor mahpushaneye
Maviye maviye çalar gözlerin yangın mavisine
Körsem senden gayrısına yoksam
O bana karacadağı nemrutu van gölünü,hasreti nazlı ankarayı,zindanı,hasreti,terk etmeyen sevdayı,kaçak tütünü,pamuk tarlasını ve kucağını barışa kardeşliğe açmış anadoluyu hatırlatır.
Kaynak:Antropoloji
Bir ufka vardık ki artık
Yalnız değiliz sevgilim.
Gerçi gece uzun,
Gece karanlık
Ama bütün korkulardan uzak.
Bir sevdadır böylesine yaşamak,
Tek başına
Ölüme bir soluk kala,
Tek başına
Zindanda yatarken bile,
Asla yalnız kalmamak.
.............
hadi gel..ay karanlık...
Hani Kurşun Sıksan Geçmez Geceden
Yiğit harmanları, yığınaklar,
Kurulmuş çetin dağlarında vatanların.
Dize getirilmiş haydutlar,
Hayınlar, amana gelmiş,
Yetim hakkı sorulmuş,
Hesap görülmüş.
Demdir bu...
Demdir,
Derya dibinde yangınlar,
Kan kesmiş ovalar üstünde Mayıs...
Uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,
Çelik kadavrası korugan'ların.
Ölünmüş, canım,ölünmüş
Murad alınmış...
Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek, müthiş
Genciz, namlu gibi,
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi.
İçim, bir suskunsa tekin mi ola?
O Malta bıçağı,kınsız,uyanık,
Ve genç bir mısradır
Filinta endam...
Neden, neden alnındaki yıkkınlık,
Bakışlarındaki öldüren buğu?
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,
Dost, düşman söz eder kendi kavlince,
Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...
'hasretinden prangalar eskittim'. İyi bir şair.
Adam gibi adam..
aşkın kusursuz tarifçilerinden,her kelimesinden hayat akan aşk kokan şair
HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM
Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
Ard- arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana
Bir bu yana...
Seni bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Seviyorum seni
Çıldırasıya...
Hasretin nazlıdır Ankara
Dumanlı havayı kurt sevsin
Asfalttan yürüsün aralık
Anam sır gibi saklar siyatiğini
Yel der baharın geçer
Bacım iki canlı güzel kızdır bilirsin
Bir yandan saklı utanır
ve bir yandan korkar ölürem deyi
haberin taş duvar
demir kapı kör pencere
Altındağ gökleri kümülüslü
Gecekondularda hava bulanık
Bu namusdur künyemize kazınmış
Bu da sabır abulardan süzülmüş
Doğdun üç gün aç tuttuk
Üç gün meme vermedik sana
Hasta düşmeyesin diye
Töremiz böyle diye
Seni baharmışın gibi
Seni Diyarbekir gibi düşünüyorum
Nelere baskın gelmez ki seni sevmenin tadı
Bir bilsen kimlere tasa kedersin
bir Bilsen kardeşlerim ne can çocuklar
Oturup ağlarmısın ki
İlle de ille sevmelerin gibisi
Bir kadeh bir cigara dalıp gidene
Biliyorum sende mi diyeceksin
Ama Akşam Erken iniyor mahpushaneye
Maviye maviye çalar gözlerin yangın mavisine
Körsem senden gayrısına yoksam
O bana karacadağı nemrutu van gölünü,hasreti nazlı ankarayı,zindanı,hasreti,terk etmeyen sevdayı,kaçak tütünü,pamuk tarlasını ve kucağını barışa kardeşliğe açmış anadoluyu hatırlatır.
Kaynak:Antropoloji
