Addison Hastalığı

[Bluesky24]

Addison Hastalığı1849 yılında, Dr. Thomas Addison tarafından tanımlanan bir hastalıktır. (Aynı yılda, aynı doktor, pernisyöz anemiyi de tarif etmiştir). İngiltere'de Newcastle Upon Tyne yakınlarında doğan ve öğrenimini Edinburgh Üniversitesi'nde yapan Dr. Addison, Londra'oa Guy's Hastanesi'nde üne kavuştu. Addison bu hastalığın böbreküstü bezlerinin yıkımına bağlı olarak geliştiğini ileri sürmüştü. Bu açıklama şeklinin doğruluğu yıllar sonra ispat edilmiştir. Addison'un tanımına göre, bu hastalık tablosu, kansızlık, genel zafiyet, kalp çalışmasında aşırı düzensizlik, midede aşırı duyarlık ve derinin özel bir renk değiştirmesiyle tanımlanır. Derinin renk değiştirmesi, derinin açıkta kalan yerlerinde -yüz ve ellerde- başlar, gövdeye yayıldıkça sarıdan koyu kahverengi, hatta siyaha doğru değişir. Az bir hareketle hissedilen aşırı halsizlik, baş dönmesi veya bayılma şikayetleri, düşük kan basıncından ötürü kulak çınlamaları, çarpıntı, kusmayla birlikte olan veya olmayan bulantılar, bazen de ishal, hastalık tablosunu tamamlar.

Nedeni: Tüberküloz, tümörler veya ağır kanama sonucu böbreküstü bezlerinin yıkımıdır. Böylelikle, bu bezlerin hormon yapımı yok olur; bu hormonlar ise yaşamın sürebilmesi için gereklidirler ve türlü etkilerinden biri, kan basıncını ve kasların kasılabilme gücünü normal düzeyde tutmaktır. Addison hastalığı, genellikle 20-30 yaşlarında görülür, çocukluk veya yaşlılık çağlarında ender rastlanan bir hastalıktır.

Tedavi: Kortizon uygulanmasına kadar, tek tedavi yolu, bol miktarda sofra tuzu kullanılmasıydı; bu önlemse yalnız ölümü geciktirmekteydi. Günümüzde, bu bezlerin yaptığı hormonlar ağız veya zerk yoluyla verilebilmektedir. Böylelikle hastaların çoğu normal, sağlıklı bir yaşam sürmektedir. Bu tedavi, bir sübstitüsyon (eksiği tamamlama) tedavisi olduğundan, şeker hastalarının ensülin kullanmaları gibi, ömür boyu sürüp gitmesi gereklidir.