- Katılım
- 16 Aralık 2008
- Mesajlar
- 145,988
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
26. İstanbul Film Festivali geçtiğimiz haftasonu tutkunlarına çok özel bir film seçkisiyle merhaba dedi.
Hazır daha festivalin ilk günlerindeyken kimi önerilerde bulunmak, kimi dikkat bayraklarını dikmek isterim.
Akbank Galalarından iki hayal kırıklığımı hemen dile getireyim. Radikal yönetmen <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Darren Aronofsky[/b]nin, <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Pi[/b] ve <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Bir Rüya İçin Ağıt[/b] gibi çarpıcı filmlerinden sonra, sözde görkemli görüntülerine rağmen son derece sönük ve sıkıcı; bilimkurguyu da, romansı da, dramı da yaşatmaya yeltenen ama hiçbirinde yetkinlik gösteremeyen, ironik bir biçimde yaşam kaynağı kuru filmi <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Kaynak[/b]ın hiç de beklenildiği gibi dahiyane bir film olmadığını belirteyim. Hollywoodun çırpınan başarısız oyuncularının cirit attığı sosyete yaşantısı ve parlak maskenin ardındaki karanlık yüze dair bir film daha yapma cesaretini göstermiş <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Allen Coulter[/b]dan <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Hollywoodland[/b], yeni hiçbir şey söyleyemediği gibi, hiçbir gerilim, mizah ya da duygu yoğunluğu taşımayan kısır bir film.
Festivalin keyif kaynaklarından <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Sophia Coppola[/b]nın <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Marie Antoinette[/b]i ise beni karmaşık duygular içinde bıraktı. Filmin ilk yarısındaki sıkı kurgu ve derli toplu anlatım ikinci yarıda yerini bitmek bilmeyen gereksiz sekanslara, hicvini kaybeden sönük diyaloglara bırakıyor. Harika bir soundtrack ve ilgililerin gözlerini iki saat boyunca boyayacak pastamsı kostümler Coppolanın rotasını kaybederek balon gibi söndürdüğü filmini kurtarabilecek mi kestiremiyorum.
Hazır daha festivalin ilk günlerindeyken kimi önerilerde bulunmak, kimi dikkat bayraklarını dikmek isterim.
Akbank Galalarından iki hayal kırıklığımı hemen dile getireyim. Radikal yönetmen <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Darren Aronofsky[/b]nin, <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Pi[/b] ve <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Bir Rüya İçin Ağıt[/b] gibi çarpıcı filmlerinden sonra, sözde görkemli görüntülerine rağmen son derece sönük ve sıkıcı; bilimkurguyu da, romansı da, dramı da yaşatmaya yeltenen ama hiçbirinde yetkinlik gösteremeyen, ironik bir biçimde yaşam kaynağı kuru filmi <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Kaynak[/b]ın hiç de beklenildiği gibi dahiyane bir film olmadığını belirteyim. Hollywoodun çırpınan başarısız oyuncularının cirit attığı sosyete yaşantısı ve parlak maskenin ardındaki karanlık yüze dair bir film daha yapma cesaretini göstermiş <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Allen Coulter[/b]dan <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Hollywoodland[/b], yeni hiçbir şey söyleyemediği gibi, hiçbir gerilim, mizah ya da duygu yoğunluğu taşımayan kısır bir film.
Festivalin keyif kaynaklarından <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Sophia Coppola[/b]nın <B style="mso-bidi-font-weight: normal">Marie Antoinette[/b]i ise beni karmaşık duygular içinde bıraktı. Filmin ilk yarısındaki sıkı kurgu ve derli toplu anlatım ikinci yarıda yerini bitmek bilmeyen gereksiz sekanslara, hicvini kaybeden sönük diyaloglara bırakıyor. Harika bir soundtrack ve ilgililerin gözlerini iki saat boyunca boyayacak pastamsı kostümler Coppolanın rotasını kaybederek balon gibi söndürdüğü filmini kurtarabilecek mi kestiremiyorum.